waarom zo bang, zegt Jezus, in deze mooie Saronvlakte


-Saronvlakte (Israël)-

254.3

Maria Valtorta:

'"Is het waar, Meester, 

dat hun vroeger mensenoffers werden gevoerd?"

vraagt ​​Iskariot.


"Ze werden beschouwd als een heilig dier, en vertegenwoordigden een god,

en net zoals wij het offer aan onze God nuttigen, deden zij dat, arme afgodendienaars,

met de gebruiken en fouten die hun situatie met zich meebracht."


"Maar nu?" vraagt ​​Susanna.

"Ik geloof dat het niet uitgesloten is dat het nog steeds gebeurt in afgodische gebieden,"

zegt Johannes van Endor.


"Mijn God! Maar ze offeren hen toch dood op?"

"Nee. Ze offeren hen levend op, als ze hen al opofferen.

Meisjes, jongens, in het algemeen. De eerstelingen van het volk.

Tenminste, dat heb ik gelezen," antwoordt nog steeds Johannes

tegen de vrouwen, die angstig om zich heen kijken.


"Ik zou sterven van angst als ik in hun buurt moest komen," zegt Martha.

"Echt waar? Maar deze zijn niets, vrouw, vergeleken met een echte krokodil.

Die zijn minstens drie keer zo lang en breed!"

"En ook nog eens hongerig...

Deze hier zat vast vol slangen of wilde konijnen!"


"Hemel! Slangen ook nog!

Maar waar breng Je ons toch heen, Heer!"

kreunt Martha, zo bang dat iedereen in lachen uitbarst.


Ermasteüs, die steeds zwijgzaam is gebleven, zegt:

"Wees niet bang. Maak gewoon veel lawaai en ze rennen allemaal weg.

Ik heb ervaring. Ik ben al meerdere keren in Neder-Egypte geweest."


En ze gaan verder, klappend in hun handen,

of bonzend op de boomstammen.

En het gevaar is geweken.


Martha is naast Jezus gaan lopen

en vraagt ​​vaak: "Maar komen er dan echt niet meer?"

Jezus kijkt haar aan, schudt zijn hoofd en glimlacht, maar stelt haar gerust:

"De Saronvlakte is niets dan schoonheid, en daar bevinden we ons nu.

Maar eerlijk gezegd hebben de discipelen me onverwacht echt verwonderd doen staan!

Ik begrijp echt niet waarom jij zo bang bent."


"Ik ook niet. Maar alles wat kruipt, boezemt me angst in.

Ik voel bijna de kou van al die lichamen, die zeker koud en slijmerig zijn.

En ik vraag me ook af waarom ze er zijn. Zijn ze nodig dan?"

"Dat moet je vragen aan Degene die ze gemaakt heeft.

Maar geloof Me, als Hij ze gemaakt heeft,

is dat een teken dat ze nuttig zijn.

Al was het maar om Martha's heldhaftigheid te laten schitteren!"

zegt Jezus met een geestige twinkeling in Zijn ogen.


"O Heer! Je maakt een grapje, en Je hebt gelijk...

Maar ik ben bang, en ik zal die angst nooit overwinnen."

"Dat zullen we nog wel zien..."'


15 aug.1945

Reacties

Populaire posts van deze blog

Maria wil graag Elise terugzien, haar maatje in de tempel

Martha vertelt hoe haar zus heen en weer wordt geslingerd

Maria Magdalena, serafijn nu, mag zalven en aanraken