herbergier hoorde van Jezus via brute jongen die discipel werd
292.4
Maria Valtorta:
'"Maar u, hoe weet u van Mij?"
"Door een jongen. Een stoute jongen die in Bozra en Arbela voor ophef zorgde.
Hier, omdat hij er zijn zonden kwam begaan, daar, omdat hij zijn familie te schande maakte.
Maar toen bekeerde hij zich, en hij werd eerlijker dan een rechtvaardige.
En nu is hij met uw discipelen meegegaan, zelf een discipel geworden,
en hij wacht op U in Arbela, om U samen te eren, met zijn vader en moeder.
En hij vertelt iedereen dat U zijn hart hebt veranderd, door de gebeden van zijn moeder.
Filippus van Jakob... als dit gebied ooit heilig wordt, dan zal het zijn verdienste zijn.
En als er mensen in Bozra zijn die in u geloven, dan is dat ook dankzij hem."
"Waar zijn die schriftgeleerden die hierheen kwamen nu?"
"Ik weet het niet. Ze zijn vertrokken, omdat ik zei dat ik geen plaats voor hen had.
Had ik wel. Maar ik wilde die slangen niet in de buurt van de duif laten komen.
Ze zijn beslist nog in de buurt. Wees voorzichtig!"
"Dankuwel, man. Hoe heet u?"
"Fara. Ik heb mijn plicht gedaan, denk aan mij!"
"Zeker. En u aan God. En vergeef Mijn Simon...
De grote liefde die hij voor Mij koestert, verblindt hem soms."
"Niks verkeerds. Ik heb hem ook beledigd...
Maar het doet zeer, beledigd worden.
U beledigt niet..."
Jezus zucht...
Dan zegt hij: "Wilt U de Nazarener helpen?"
"Als ik mag..."
"Ik zou graag spreken vanaf deze binnenplaats..."
"En ik laat U graag spreken. Wanneer?"
"Tussen het zesde en negende uur."
"Ga gerust Uw gang. Bozra zal weten dat U spreekt, daar zorg ik voor."
"Moge God u belonen!" en Jezus geeft hem een glimlach, die op zich al een beloning is.
Dan loopt Hij terug naar de kamer waar Hij eerder was.
Alexander Misace zegt: "Meester, glimlach mij ook zo toe...
Ik ga ook mensen vertellen dat ze moeten komen luisteren naar de woorden van de Goedheid.
Ik ken er velen. Tot ziens!"
"Moge God ook jou belonen!"
En Jezus glimlacht hem toe.'
Reacties
Een reactie posten