boeren over Judas die aanklopt bij Maria

CDXLII

JUDAS ISKARIOT IN NAZARETH MET MARIA

442.1

Maria Valtorta:

'Het oosten begint net rood te kleuren bij de eerste tekenen van de dageraad,

wanneer Judas van Keriot aanklopt op de deur van het kleine huisje in Nazareth.

Op de weg zijn alleen maar boeren, of liever gezegd, kleine landeigenaren uit Nazareth, op weg naar hun wijngaarden of olijfgaarden met hun gereedschap, en ze staren verbaasd naar de man die zo vroeg aan de deur van Maria's huis klopt. Ze praten met elkaar.

"Dat is een discipel," zegt de een, als reactie op een opmerking van een ander. 

"Hij zoekt vast Jezus van Jozef."

"Maar het heeft geen zin. Die is gisteravond vertrokken. Ik heb Hem gezien. Zal ik het hem vertellen..." zegt een ander.

"Laat maar zitten! Het is Judas van Kerioth. Ik mag die man niet. Misschien hebben wij veel fouten gemaakt met Jezus en doen we kwaad. Maar hij, die Judas, heeft vorig jaar hier onder ons véél kwaad aangericht… Misschien hadden we ons wel bekeerd, maar hij…"

"Wat? Wat? Hoe weet jij dat?"

"Ik was op een avond in de synagoge en, zo dom als ik was, geloofde ik meteen alles... Vandaag... genoeg! Ik denk dat ik gezondigd heb."

"Misschien heet ook hij beseft dat hij gezondigd had en..."

Ze lopen weg en ik hoor niets meer.'


23 mei 1946

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Maria wil graag Elise terugzien, haar maatje in de tempel

Afbeelding
208.7 Maria Valtorta: 'De zonsondergang is net begonnen, wanneer Bethzur op de heuvel verschijnt, en bijna onmiddellijk, op de zijweg die ze genomen hebben om er te komen, stormen de kuddes van de herders én de herders zelf op hen af. Maar van zodra  Elia ziet dat Maria er ook is, steekt hij zijn armen in verbazing omhoog en blijft daar staan, omdat hij het zelf niet durft te geloven. "Vrede zij met je, Elia. Ik ben het, inderdaad. Het is jou beloofd, en in Jeruzalem konden we elkaar niet zien... Maar denk er niet meer aan, nu zullen we elkaar zien!" zegt Maria zacht. "O! Moeder, moeder!..." Elia weet niet wat te zeggen. Maar dan uiteindelijk wel: "Kijk, mijn Pesach vier ik nú. Het is hetzelfde, en zelfs beter!" "Inderdaad, Elia! We hebben goed verkocht, we kunnen een lammetje slachten. O! Wees onze gast aan onze arme tafel..." smeken Levi en Jozef . "Vanavond zijn we te moe. Morgen. Luister. Kennen jullie een zekere Elise , vrouw van ...
Meer lezen

Martha vertelt hoe haar zus heen en weer wordt geslingerd

Afbeelding
-Maria Magdalena belaagd (Frans Francken de Jonge)- 231.3 Maria Valtorta: '"Vertel Me wat ze doet!" "Wel"... Martha, enigszins gerustgesteld door Jezus' zekerheid, spreekt nu ordelijker. "Wel... sinds mijn komst, heeft Maria het huis en de tuin niet meer verlaten, ook niet om met haar boot het meer op te varen. En haar verzorgster vertelde me, dat ze daarvoor zelfs bijna nooit nog naar buiten ging. Deze verandering lijkt met Pasen te zijn begonnen. Maar vóór mijn komst, kwamen er wel nog steeds mensen bij haar op bezoek, en zij stuurde ze niet altijd weg. Soms gaf ze wel het bevel dat niemand erdoor mocht. En dat leek dan een bevel voor altijd. Maar dan sloég ze zelfs de bedienden, gegrepen door een onterechte woede, als ze, na de stemmen van bezoekers te hebben gehoord en naar de hal te zijn gerend, ontdekte dat ze al weg waren. Sinds mijn komst, heeft ze dat niet meer gedaan. Ze zei de eerste nacht tegen me, en daarom had ik zoveel hoop: 'Houd m...
Meer lezen

Maria Magdalena, serafijn nu, mag zalven en aanraken

Afbeelding
-Tenhemelopneming van Maria Magdalena (Giovanni Battista Gaulli)- 236.6-7 Maria Valtorta: 'Maar ik wijs jou op nog iets anders, tot jouw vreugde en de vreugde van velen. Ook in Bethanië herhaalde Maria het gebaar dat de dageraad van haar verlossing markeerde. Er zijn persoonlijke gebaren die herhaald worden, en die zowel de persoon als d'r stijl onthullen.  Onmiskenbare gebaren. Maar, omdat het correct was, was het gebaar in Bethanië minder terneergeslagen en eerder confidentieel in zijn eerbiedige aanbidding. Maria heeft een lange weg afgelegd sinds die dageraad van haar verlossing. Een lange weg. (Giovanni Lanfranco)- De liefde heeft haar als een snelle wind omhoog en vooruit getrokken.  De liefde heeft haar verbrand als een brandstapel,  het onreine vlees in haar vernietigd  en een gezuiverde geest in haar tot heer gemaakt. En Maria, ánders in haar herrezen waardigheid als vrouw,  net zo anders als in haar kleding, nu eenvoudig als die van mijn Moeder, in haa...
Meer lezen