Judas in koortsige monoloog betrapt door Alfeüs


442.3

Maria Valtorta:

'"O Judas! Ben jij gek geworden? Ik heb jou al een tijdje vanuit de top van deze olijfboom in de gaten gehouden. Je staat te gebaren, in jezelf te praten... Heeft de zon van Tammoez [juni-juli] je pijn gedaan?" roept Alfeüs van Sara, terwijl hij vanuit een takvork van een gigantische olijfboom, zo'n dertig meter van Judas vandaan, naar buiten leunt.

Judas schrikt, kijkt om zich heen, ziet hem en moppert: "Moge de dood je treffen! Vervloekt land van spionnen!" Maar met een vriendelijke glimlach roept hij: "Nee. Ik maak me zorgen omdat Maria niet open doet... Voelt ze zich misschien niet goed? Ik heb geklopt en geklopt!..."

"Maria? Je kunt blijven kloppen! Het is een arme oude vrouw die op sterven ligt. Ze is geroepen tijdens de derde nachtwake..."

"Maar ik moet met haar praten!"

"Wacht even. Ik ga naar beneden en vertel het haar. Moet je werkelijk?"

"Hè! Jazeker! Ik ben hier al sinds zonsopgang."

Alfeüs, peinzend, klimt uit de boom en vertrekt snel.

"Die heeft me nu ook al gezien! En hij komt vast terug met die andere! Niets gaat goed voor me!"

En hij uit een stortvloed aan beledigingen aan het adres van Nazareth, de Nazareners, Maria van Alfeüs, en zelfs aan het adres van de barmhartigheid van de Heilige Maagd Maria voor de stervende vrouw en de stervende vrouw zelf...'


23 mei 1946

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Maria wil graag Elise terugzien, haar maatje in de tempel

Afbeelding
208.7 Maria Valtorta: 'De zonsondergang is net begonnen, wanneer Bethzur op de heuvel verschijnt, en bijna onmiddellijk, op de zijweg die ze genomen hebben om er te komen, stormen de kuddes van de herders én de herders zelf op hen af. Maar van zodra  Elia ziet dat Maria er ook is, steekt hij zijn armen in verbazing omhoog en blijft daar staan, omdat hij het zelf niet durft te geloven. "Vrede zij met je, Elia. Ik ben het, inderdaad. Het is jou beloofd, en in Jeruzalem konden we elkaar niet zien... Maar denk er niet meer aan, nu zullen we elkaar zien!" zegt Maria zacht. "O! Moeder, moeder!..." Elia weet niet wat te zeggen. Maar dan uiteindelijk wel: "Kijk, mijn Pesach vier ik nú. Het is hetzelfde, en zelfs beter!" "Inderdaad, Elia! We hebben goed verkocht, we kunnen een lammetje slachten. O! Wees onze gast aan onze arme tafel..." smeken Levi en Jozef . "Vanavond zijn we te moe. Morgen. Luister. Kennen jullie een zekere Elise , vrouw van ...
Meer lezen

Martha vertelt hoe haar zus heen en weer wordt geslingerd

Afbeelding
-Maria Magdalena belaagd (Frans Francken de Jonge)- 231.3 Maria Valtorta: '"Vertel Me wat ze doet!" "Wel"... Martha, enigszins gerustgesteld door Jezus' zekerheid, spreekt nu ordelijker. "Wel... sinds mijn komst, heeft Maria het huis en de tuin niet meer verlaten, ook niet om met haar boot het meer op te varen. En haar verzorgster vertelde me, dat ze daarvoor zelfs bijna nooit nog naar buiten ging. Deze verandering lijkt met Pasen te zijn begonnen. Maar vóór mijn komst, kwamen er wel nog steeds mensen bij haar op bezoek, en zij stuurde ze niet altijd weg. Soms gaf ze wel het bevel dat niemand erdoor mocht. En dat leek dan een bevel voor altijd. Maar dan sloég ze zelfs de bedienden, gegrepen door een onterechte woede, als ze, na de stemmen van bezoekers te hebben gehoord en naar de hal te zijn gerend, ontdekte dat ze al weg waren. Sinds mijn komst, heeft ze dat niet meer gedaan. Ze zei de eerste nacht tegen me, en daarom had ik zoveel hoop: 'Houd m...
Meer lezen

Maria Magdalena, serafijn nu, mag zalven en aanraken

Afbeelding
-Tenhemelopneming van Maria Magdalena (Giovanni Battista Gaulli)- 236.6-7 Maria Valtorta: 'Maar ik wijs jou op nog iets anders, tot jouw vreugde en de vreugde van velen. Ook in Bethanië herhaalde Maria het gebaar dat de dageraad van haar verlossing markeerde. Er zijn persoonlijke gebaren die herhaald worden, en die zowel de persoon als d'r stijl onthullen.  Onmiskenbare gebaren. Maar, omdat het correct was, was het gebaar in Bethanië minder terneergeslagen en eerder confidentieel in zijn eerbiedige aanbidding. Maria heeft een lange weg afgelegd sinds die dageraad van haar verlossing. Een lange weg. (Giovanni Lanfranco)- De liefde heeft haar als een snelle wind omhoog en vooruit getrokken.  De liefde heeft haar verbrand als een brandstapel,  het onreine vlees in haar vernietigd  en een gezuiverde geest in haar tot heer gemaakt. En Maria, ánders in haar herrezen waardigheid als vrouw,  net zo anders als in haar kleding, nu eenvoudig als die van mijn Moeder, in haa...
Meer lezen