aarde loslaten, omdat je als licht meer zult betekenen
651.10-11
Maria zegt:
'De Eucharistie, die voor mij was als dauw voor een dorstige bloem, was inderdaad leven, maar hoe meer de tijd voorbij ging, hoe minder ze volstond om het onbedwingbare verlangen van mijn hart te stillen.
Het was niet langer genoeg voor mij om mijn goddelijke Schepping in mij te ontvangen en Hem in mij te dragen in de heilige gedaanten, zoals ik Hem in mijn maagdelijk lichaam had gedragen.
Helemaal in mij verlangde ik naar de Drie-enige God, maar niet onder de sluiers die mijn Jezus had gekozen om het onuitsprekelijke mysterie van het geloof te verbergen, maar zoals Hij was, is en zal zijn in het centrum van de hemel.
Mijn Zoon Zelf, in Zijn eucharistische transportaties/vervoeringen, brandde mij met omhelzingen van oneindig verlangen, en ontwortelde - elke keer dat Hij tot mij kwam, met de kracht van Zijn liefde - bijna mijn ziel bij de eerste impuls. Waarna Hij mij met oneindige tederheid 'Moeder!' bleef noemen, en ik Zijn verlangen voelde om mij bij zich te hebben.
Ik verlangde niets anders meer.
Zelfs het verlangen om de ontluikende Kerk te beschermen ontbrak mij,
in de laatste dagen van mijn sterfelijke leven.
Alles werd tenietgedaan door het verlangen God te bezitten,
vanwege de overtuiging die ik had van alles te kunnen
wanneer men Hem bezit.
Bereik, o christenen, deze totale liefde.
Laat al het aardse zijn waarde verliezen. Richt je blik alleen op God.
Wanneer jullie rijk zijn in deze armoede van verlangen, die een onmetelijke rijkdom is,
zal God zich over jullie geest buigen om hem eerst te onderwijzen, vervolgens te nemen,
en je zult ermee opstijgen naar de Vader, de Zoon en de Heilige Geest,
om hen te kennen en lief te hebben tot in de gezegende eeuwigheid
en om hun rijkdom aan genade te bezitten
voor onze broeders en zusters.
We zijn nooit actiever voor onze broeders en zusters
dan wanneer we niet meer onder hen zijn,
maar lichten zijn herenigd met het goddelijke Licht.'
Reacties
Een reactie posten