poëma van de god-mens

325.2 Maria Valtorta: 'Jezus kijkt... De middagzon verwarmt Hem, en het lijkt alsof Hij er blij mee is, want Hij verlaat de schaduw van enkele eikenbomen, om recht in de volle zon te komen. Maar hoewel het een heldere, stralende zon is, verlicht niet zij Zijn stoffige haar, Zijn vermoeide ogen, noch geeft zij kleur aan Zijn uitgemergelde gezicht. Het is niet de zon die Hem herstelt, en zijn kleuren doet herleven. Maar het is de aanblik van Zzijn geliefde apostelen, die omhoog klimmen, gebarend, en kijkend naar het dorp vanaf de weg, die uit het noordwesten komt, de vlakste althans. Dán vindt de metamorfose plaats. Zijn ogen lichten op, en Zijn gezicht lijkt minder mager, dankzij een roze tint, die zich over zijn wangen verspreidt, en vooral door de glimlach die Hem verlicht. Hij ontkruist zijn armen, en roept uit: "Mijn geliefden!" Hij zegt dit, terwijl Hij Zijn gezicht opheft en om Zich heen kijkt, alsof Hij Zijn vreugde wil delen, met de stengels en planten, met de held...

-H. Mechthild von Hackeborn (Miguel Cabrera)- 241.3 Maria Valtorta: '"Lách niet, Meester! Ik lijd!!" "Omdat je net een wild paard bent: je ziet schaduwen waar er enkel licht is. Maar wees kalm! Niet meer dan een dienaar, een slaaf, is hij, de Proconsul. En zijn patriciërsvrienden, ook dienaren. En Caesar is een dienaar." "Maar Jij maakt een grapje, Meester! Je hebt me willen bang maken. Niemand is groter dan Caesar, en een grotere baas dan hij." -H. Mechtild von H.- "Ik ben dat, Filippus." "Jij? Wil Jíj dan met mijn dochter trouwen?!" "Nee. Met haar ziel. Ik ben de minnaar die de meest gesloten huizen binnendringt, en de harten die nog méér gesloten zijn, door zevenmaal zeven sleutels. Ik ben degene die weet te spreken, ondanks alle barrières en bevoogding. Ik ben degene die alle obstakels afbreekt, en neemt wat Ik nemen wil: zuiveren en zondaars, maagden en weduwnaars, mensen die vrij zijn van ondeugd en mensen die er slaaf...

207.10 Maria Valtorta: '"Kom nu hierheen, bij de beek, in de schaduw van de mooie boom die, als we verder waren in de zomer, je zowel zijn appels als schaduw zou geven, kom! Laten we eerst wat eten, voor we verdergaan... waarheen, mijn Zoon?" "Naar Jala , dat is vlakbij. En morgen gaan we naar Bethzur ." Ze zitten in de schaduw van de appelboom, en Maria gaat pal tegen de stevige stam staan. Bartholomeus kijkt haar aandachtig aan, zo jong en nog hemels bezield door de herinnering die ze heeft opgedaan, terwijl hij van haar Zoon het door Hem gezegende voedsel aanneemt en Hem toelacht met ogen van liefde, en mompelt: " In zijn schaduw heb ik me neergezet, en zijn spijs is zoet voor mijn gehemelte... " [ Hooglied 2:3 ] Judas Thaddeüs antwoordt: "Dat is waar, ze kwijnt weg van Liefde. Maar je kunt zeker niet zeggen dat ze onder de kweeappelboom werd gewekt " [ Hooglied 8:5 ] "En waarom niet, broer? Wat weten wij van de geheimen van de Konin...

191.2 Maria Valtorta: 'Jezus luistert goedhartig naar al deze vertrouwelijkheden en wacht ondertussen op de arme boeren van Doras, die spoedig arriveren en zich ter aarde werpen, zodra ze Jezus zien, beschut onder een boom. "Vrede zij met jullie, vrienden. Kom. Vandaag is hier de synagoge, en ben Ik de synagoge-overste. Maar eerst wil Ik jullie vader zijn. Zit in een kring, zodat Ik jullie te eten kan geven. Vandaag hebben jullie de Bruidegom, en zullen wij bruiloft vieren." En Jezus opent een mand en haalt er broden uit, die hij aan de verbaasde boeren van Doras geeft. Uit de andere mand neemt hij al het voedsel dat hij kan vinden: kaas, groenten die Hij heeft laten koken, en een kleine geit of lammetje, in zijn geheel gekookt, dat hij onder de arme stakkers verdeelt. Dan schenkt hij de wijn in en laat de ruwe kelk rondgaan zodat iedereen kan drinken. "Maar waarom? Maar waarom? En zij?" vragen de boeren van Doras, wijzend naar de boeren van Johanan. "Ze he...

"Enkele dagen geleden zeiden enkele van Johannes' leerlingen, waar wij bij waren: 'Rabbi, hij die bij u was aan de overkant van de Jordaan, over wie u getuigd hebt, is nu aan het dopen, en iedereen gaat naar Hem toe. U zult zonder gelovigen achterblijven.' En Johannes antwoordde: 'Zalig mijn oor dat dit bericht hoort! Jullie weten niet hoeveel vreugde je mij geeft. Weet dat de mens zich niets kan toeëigenen, tenzij het hem door de Hemel wordt gegeven. Jullie kunnen getuigen dat ik heb gezegd: Ik ben niet de Christus, maar wel degene die voor Hem uit werd gezonden om Zijn weg te bereiden. Een rechtschapen mens eigent zich geen naam toe die niet de zijne is, en zelfs als de mens hem wil prijzen, door te zeggen: U bent die ene , dat wil zeggen de Heilige... dan zegt hij: Nee. Nee, werkelijk niet. Ik ben Zijn dienaar. En hij is even gelukkig, want hij zegt: 'Kijk eens, ik lijk een beetje op Hem, als de mens mij met Hem kan verwisselen.  En wat wil degene die liefhe...