poëma van de god-mens

288.3 Maria Valtorta: 'Maar er is niet alleen de samenleving zoals jullie die zich voorstellen de samenleving van burgers, of van landgenoten, of de kleine en dierbare samenleving van het gezin. Er is een veel onmetelijker, oneindige samenleving: die van de geesten. Ieder die leeft, heeft een ziel. Die ziel sterft niet met het lichaam, maar overleeft het, in eeuwigheid. Het idee van de Schepper God, die de mens een ziel gaf, was dat alle zielen van de mensen zich op één plaats zouden verzamelen, de Hemel, die het Koninkrijk der Hemelen zou vormen, waarvan God de heerser is, en waarvan de gelukzalige onderdanen de mensen zouden zijn, na een heilig leven en een vredige slaap. Satan is gekomen om te verdelen en wanorde te zaaien, om God en de geesten te vernietigen en te bedroeven. En hij plaatste zonde in harten, en bracht daarmee de dood over het lichaam aan het einde van het bestaan, in de hoop ook de dood over de geesten te brengen. De dood van geesten is verdoemenis, wat bete...

-Cristo Giudice (Fra Angelico)- 225.9 Maria Valtorta: "Wat zeg je, schriftgeleerde?" "Ik zeg dat doden niks meer horen. En dat U gek bent!" De hemel zal je ervan overtuigen dat dit niet het geval is, en dat jullie kennis niets is vergeleken met die van God. Jullie hebben bovennatuurlijke dingen zo vermenselijkt, dat je aan woorden geen andere betekenis meer geven kunt dan een onmiddellijke en een aardse. Jullie hebben de Haggadda onderwezen in vaste formules, die van jullie zelf zijn, zonder de moeite te nemen de allegorieën in hun waarheid te begrijpen, en nu, in jullie ziel, moe van de druk door een mensheid die triomfeert over de geest, nu geloven jullie niet eens zelf meer wat jullie onderwijzen. En dat is de reden waarom jullie niet langer kunnen vechten tegen de occulte krachten. De dood waarover Ik spreek is niet die van het vlees, maar van de geest. Zij zullen komen, zij die mijn woord met hun oren horen en het in hun hart verwelkomen en in praktijk brengen...

-Christus tussen de geleerden (Bernardino Luini)- 222.5 Maria Valtorta: 'Jezus keerde zich om, toen hij de verontruste schreeuw van Jakobus hoorde, en Johannes' laatste woorden verhelderen voor Hem de situatie. "Laat Johannes met rust. Het heeft geen zin hem onder druk te zetten. Hij heeft een grote gelijkenis met Mijn Moeder. En hij wil niet spreken." "Vertel Jij het dan, Meester!" smeken ze allemaal. "Wel, kijk. Ik heb Johannes meegenomen omdat hij de meest geschikt was voor wat Ik wilde doen. Ik werd geholpen, en hij werd vervolmaakt. Daarmee is alles gezegd." Petrus, Jacobus (broer van Johannes), Thomas en Judas Iskariot kijken elkaar aan, hun mond een beetje vertrokken, teleurgesteld. En Judas Iskariot beperkt zich niet tot teleurgesteld zijn, hij zegt: "Waarom iemand vervolmaken die al de beste is?" Jezus antwoordt hem: "Jij hebt zelf gezegd: 'Iedereen heeft zijn eigen weg en volgt die'... Ik heb de Mijne. Johannes heef...

221.4 M. Valtorta: 'Ik weet dat jullie, sommigen meer dan anderen, deze tocht onder de Filistijnen afkeuren. Zelfs de luister die deze landen oproepen, de luister van Israël die spreekt uit deze velden, bevrucht door Joods bloed, vergoten om Israël groot te maken, uit deze steden die één voor één werden weggerukt uit de handen van hen die ze vasthielden om Judea te kronen en er een machtig volk van te maken... zijn jullie niet voldoende om van deze pelgrimstocht te houden. En Ik zeg niet eens: zelfs het idee van de grond voor te bereiden voor de oogst van het Evangelie en de hoop op verlossing zijn voor jullie valide argumenten. Ik noem ze niet in de redenen die Ik jullie voorleg om je te doen nadenken over de gegrondheid van deze tocht. Dat is nog te ver boven je pet, die overweging. Op een dag zul je wel zover zijn. En dan zullen jullie zeggen: 'We dachten dat het een gril was, we dachten dat het een eis was, we dachten dat het weinig liefde was van de Meester jegens ons, om...