poëma van de god-mens

CCXXIV HET GEHEIM VAN JOHANNES ONTHULD -AANKOMST IN BATTIR , IN DE ROZENTUIN VAN JOHANNA VAN CHUSAS- -Agnus Dei, de zondebok (J.Tissot)- 224.1 Maria Valtorta: 'Het gezelschap apostelen heeft in haar gevolg van dieren een verandering ondergaan. De geitenbok is verdwenen, en vervangen door een schaap en twee lammeren. Het schaap is vet en heeft een volle uier, en de lammetjes zijn vrolijk als twee boefjes. Een kleine kudde die, hoewel minder magisch in aanblik dan de gitzwarte bok, iedereen gelukkiger maakt. "Ik zei toch dat de geit zou komen om van Margziam een ​​gelukkige kleine herder te maken. In plaats van de geit, aangezien jullie niets van geiten willen weten, zijn hier de schapen. En witte. Precies zoals Petrus droomde." "Natuurlijk! Ik had het gevoel dat ik Beëlzebub met me meesleepte!" zegt Petrus. "Feit is dat er nare dingen zijn gebeurd sinds hij bij ons was. Hij was de toverkol die ons achtervolgde!" bevestigt Iskariot geprikkeld. "Een...

165.3 Maria Valtorta: '"Laten we nu die andere zonen van Mij gaan wakker maken!" zegt Jezus en Hij daalt af, want Zijn grot is de hoogste . Hij gaat elke grot één voor één binnen, en roept de twaalf slapers bij naam. Simon, Bartholomeüs, Filippus, Jakobus en Andreas antwoorden onmiddellijk. Mattheüs, Petrus en Thomas pas later. En terwijl Judas Thaddeüs, al klaar en goed wakker, Jezus tegemoet gaat zodra hij Hem bij de drempel ziet komen, slapen de andere neef, en met hem Iskariot en Johannes, vast, zo vast dat Jezus hen op hun bed van bladeren moet schudden om ze wakker te maken. Johannes, de laatste die geroepen wordt, slaapt zo diep, dat hij zich niet kan herinneren wie hem roept, en in de nevelen van zijn half onderbroken slaap, mompelt hij met zijn lippen: "Ja, moeder. Ik kom meteen..." Maar draait zich dan weer om. Jezus glimlacht, gaat op de ruwe stromatras zitten, gemaakt van bladeren die in het bos zijn verzameld, buigt zich voorover en kust Zijn Johan...

158.2 Maria Valtorta: 'Johanna kijkt naar Jezus, verzonken in de gratie van Zijn Meer van Galilea. Haar gezicht begint te glimlachen, getrouw Zijn glimlach weerspiegelend. In de andere boten praten ze. Hier heerst stilte. Het enige geluid is het doffe geluid van de blote voeten van Petrus en Andreas terwijl ze de boot besturen, en het zuchten van het water dat bij de boeg breekt en zijn pijn fluistert tegen de zijflanken van het schip, om vervolgens over te gaan in gelach aan de achtersteven, als de wond geneest in een zilverachtig kielzog, dat door de zon wordt verlicht alsof het diamantstof is. Tenslotte laat Jezus Zijn overpeinzingen varen, en richt Zijn blik op de leerlinge. Hij glimlacht naar haar. Hij vraagt ​​haar: "We zijn er bijna, is het niet? En je wel zult zeggen dat je Meester een heel onsympathieke metgezel is. Ik heb je geen woord gezegd." "Maar ik heb ze op Uw gelaat gelezen, Meester! En ik heb alles gehoord wat U zei over deze dingen om ons heen....

-H. Bartholomeüs levend gevild (Valentin de Boulogne)- -Bartholomeüs (Rubens)- -tekening naar M.V. (L. Ferri)- 50.6 Maria Valtorta: '"Er wacht nog een vriend van jou, ook een oprechte Israëliet. Ga hem vertellen: 'We hebben Jezus van Nazareth gevonden, de zoon van Jozef uit de lijn van David, Die over wie Mozes en de Profeten spraken'... Ga!" Jezus blijft alleen, tot Filippus terugkeert, met Nathanaël-Bartholomeüs . "Kijk, een echte Israëliet in wie geen bedrog schuilt! Vrede zij met jou, Nathanaël!" -Bartholomeüs onder de vijgenboom- "Hoe kent U mij?" "Voordat Filippus je kwam roepen, zag Ik jou onder de vijgenboom." "Meester, U bent de Zoon van God, U bent de Koning van Israël!». "Omdat Ik zei dat Ik je zag, terwijl je aan het denken was onder de vijgenboom, meen je? Je zult veel grotere dingen zien dan dit. Voorwaar, Ik zeg je dat de hemelen open zijn, en dat jullie, door het geloof, de engelen zullen zien neerdalen e...

-H. Andreas (Ivanka Demchuk)- 49.10 Jezus zegt: 'Hoevelen, onder degenen die iets voor Mij doen, weten hoe zij Johannes moeten imiteren en noemen zichzelf geen onovertroffen apostelen zonder te beseffen dat hun succes voortkomt uit een complex van dingen, die niet alleen heiligheid zijn, maar ook menselijke durf, fortuin, en af ​​en toe jezelf bevinden tussen anderen die minder durf en geluk hebben, maar misschien heiliger zijn dan zijzelf? Wanneer je succesvol bent in het goede roem er dan niet op alsof het je eigen verdienste is. Prijs God, Meester van de apostolische werkers, en heb een helder oog en een oprecht hart om te zien en íeder het applaus te geven dat hij verdient. Een helder oog... om de apostelen te onderscheiden die een holocaust uitvoerden, en die de éérsten zijn, de echte hefbomen in het werk van anderen. -Andreas naar M.V. (L. Ferri)- Alleen God ziet dezen die, verlegen, niets lijken te doen en in plaats daarvan zijn zij de ontvoerders uit de Hemel van het Vuu...

- Epifanie (Ivanka Demchuk) - 49.9 Jezus zegt: 'Ik wil dat jij en iedereen het gedrag van Johannes opmerkt in een kant van hem die altijd ontsnapt. Je bewondert hem omdat hij puur, liefdevol en trouw is. Maar je merkt niet dat hij ook groot was in nederigheid. Hij, de voornaamste architect van Petrus’ komst naar Mij, dit detail... wordt bescheiden verzwegen. Apostel van Petrus, en daarom de eerste van Mijn apostelen, was Johannes. De eerste die Mij herkent, de eerste die met Mij praat, de eerste die Mij volgt, de eerste om Mij te prediken. - Doop in Jordaan (Greta Leśko) - Maar... zie je wat hij zégt? Hij schrijft  [in Joh.1:40-42 ] : "Andreas, de broer van Simon, was een van de twee die de woorden van Johannes hadden gehoord en Jezus volgden. De eerste die hij tegenkwam was zijn broer Simon, tegen wie hij zei: ‘Wij hebben de Messias gevonden’ en hij leidde hem naar Jezus." Correct, maar ook goed, weet Johannes dat Andreas verdrietig is, omdat hij geen ander dan een ges...

-Johannes en Jezus als kind (W.A. Bouguereau)- 45.6 Jezus zegt: 'Johannes had geen nood aan een teken voor zichzelf. Zijn geest, vooraf al geheiligd in de baarmoeder van zijn moeder, was de bezitter van dat zicht van bovennatuurlijke intelligentie dat zonder Adams schuld aan álle mensen zou hebben toebehoord. Als de mens in Genade was gebleven, in onschuld, in trouw aan zijn Schepper, dan zou hij God door uiterlijke verschijningen heen hebben gezien. In Genesis staat het, dat de Heer God vertrouwelijk sprak met de onschuldige mens en dat de mens niet flauwviel bij die Stem, zichzelf niet bedroog in het onderscheiden ervan. Dat was het lot van de mens: God zien en begrijpen, net zoals een kind dat doet met een ouder. Toen kwam de schuld, en de mens durfde niet langer naar God te kijken, hij was niet langer in staat God te zien en te begrijpen. En hij is het steeds minder. (idem) Maar Johannes, Mijn neef Johannes, hij was van schuld gezuiverd toen de Vol-van-Genade zich liefdevol had...