poëma van de god-mens

CDXXXIV HANDENARBEID IN NAZARETH -GELIJKENIS VAN HET GELAKTE HOUT- 434.1 Maria Valtorta: 'De rustieke open haard in de werkplaats wordt aangestoken, na een lange periode van inactiviteit, en de geur van kokende lijm vermengt zich met de kenmerkende geur van zaagsel en vers geschaafd hout, of liever gezegd, van hout dat aan de voet van een werkbank wordt gemaakt. Jezus werkt energiek aan houten planken, die Hij met behulp van zaag en schaaf tot stoelpoten, lades, enzovoort, transformeert. Enkele meubels, de bescheiden meubels uit het huisje in Nazareth, zijn de werkplaats binnengebracht. De kast die gerepareerd moet worden, een van Maria's weefgetouwen, twee krukjes, een tuinladder, een kleine kist en de ovendeur, die volgens mij aan de onderkant is aangetast, misschien door muizen. Jezus werkt eraan om te herstellen wat door gebruik en ouderdom is versleten. Thomas daarentegen, met een heel arsenaal aan kleine goudsmid-gereedschappen, die hij ongetwijfeld uit de tas op zijn bed...

-H. Thomas van Aquino (José Risueño)- 285.10 M. Valtorta: '"Maar ik weet niet al die mooie dingen die Syntyche weet!" "En bent je daar verdrietig om, man? Weet je dan niet dat ik ze net wil wegdoen om alleen over te houden wat jij weet?" "Écht? Waarom?"... "Omdat je je met kennis op aarde staande kunt houden, maar met wijsheid verover je de hemel. Wat ik weet is kennis, wat jij weet is wijsheid." "Maar met jouw kennis kon jij tot Jezus komen! Dus is het iets goeds." "Vermengd met zoveel dwalingen, dat ik me ervan zou willen ontdoen, om me alleen weer met wijsheid te bekleden. Weg met die sierlijke en ijdele gewaden! Moge het strenge en onopvallende gewaad van de wijsheid het mijne zijn, dat niet het vergankelijke, maar het onsterfelijke bekleedt met een onvergankelijk gewaad. Het licht van de wetenschap flikkert en wankelt. Dat van de wijsheid schijnt uniform en onveranderlijk constant, net zoals het Goddelijke waaruit het voor...

- Chique Judas vs. Petrus (detail Veronese) - 97.5 Maria Valtorta: 'Matteüs gaat naar buiten, waar hij lawaai hoort. "Maar Meester," zegt Judas Iskariot, "het lijkt mij niet verstandig. De Farizeeën hier beschuldigen Jou al, en Jij... een tollenaar onder de Jouwen! Na een prostituee, nu ook nog een tollenaar!... Heb Jij besloten om Jezelf te ruïneren? Zo ja, zeg het dan, dat..." "Dat we ons uit de voeten kunnen maken?" zegt Petrus ironisch. "En wie praat er met jou?" "Ik weet dat jij niet met mij praat, maar ik spreek in plaats daarvan met jouw nobele ziel, met jouw o zo pure ziel, o zo wijze ziel. Ik weet dat jij, lid van de Tempel, de stank van de zonde ruikt in ons, arme mensen, die niet tot de Tempel behoren. Ik weet dat jij, een volkomen Judeër, mengelmoes van Farizeeër, Sadduceeër en Herodiaan, half Schriftgeleerde en half Essener – wil je nog meer nobele namen? – dat jij je slecht voelt tussen ons, als een prachtige elft gevangen...

-Roeping van Matteüs (Jan Sanders van Hemessen)- 96.7 Maria Valtorta: '"Ik heb gesproken voor het volk, en voor de uitverkorenen onder het volk. Nu, voordat we het brood gaan breken en het zout verdelen in het huis van Filippus, zegen Ik jullie allen: de goeden als een beloning, de zondaars om jullie moed in te blazen om tot Hem te komen die is gekomen om te vergeven. Vrede zij met jullie allen!" -idem- Jezus stapt uit de boot en loopt door de menigte die zich om Hem heen verzamelt. Op de hoek van een huis staat nog steeds Matteüs, die naar de Meester heeft geluisterd en niet verder durfde te gaan. -Belastingintvanger, mogelijk Matteüs (kring Marinus van Reymerswaele)- Op die hoogte aangekomen, blijft Jezus staan ​​en alsof Hij iedereen zegent, zegent Hij nogmaals, kijkt naar Matteüs en loopt dan weer weg met de groep van Zijn discipelen, gevolgd door de mensen, en verdwijnt in een huis. Alles eindigt.' 3 feb.1945