poëma van de god-mens

-zwarte aardolie- 250.6 Maria Valtorta: '"Alles is capabel tot goede daden. Zelfs wat ogenschijnlijk het minst geschikt is. Wanneer materie zich leent voor Gods wil - zelfs het meest inerte, meest bevroren, meest vieze - dan kan het beweging, vuur, en zuivere schoonheid worden. Ik geef u een vergelijking uit het Boek der Makkabeeën [ 2 Mac.1:18-36 ] ! Toen Nehemia door de koning van Perzië naar Jeruzalem werd teruggestuurd, wilde men in de herbouwde tempel en op het gereinigde altaar offers brengen. Nehemia herinnerde zich hoe, ten tijde van hun gevangenneming door de Perzen, de priesters belast met de eredienst aan God, het vuur van het altaar ​hadden genomen en het hadden verborgen gehouden op een geheime plaats, onderin een vallei, in een diepe, droge put, en ze deden dit zo zorgvuldig en zo geheimzinnig, dat alleen zij wisten waar het heilige vuur was. - Lev.6:6 - Nehemia herinnerde zich dat. En toen hij het zich herinnerde, nam hij de kleinzonen van die priesters mee n...

-Berouwvolle Magdalena (Luca Giodano)- 231.6 Maria Valtorta: '"Maar wat als ze, wanneer ze vertrekt, iemand treft die haar terugvoert naar ondeugd? Ze is er zelf bang voor..." "En ze zal er altijd bang voor zijn, nu ze het punt van misselijkheid heeft bereikt. Maar wees niet bang. Wanneer een ziel al dit verlangen heeft om tot het Goede te komen, en alleen wordt tegengehouden door de duivelse Vijand, die weet dat hij zijn prooi kwijtraakt, en door de persoonlijke vijand die het ego is, dat nog steeds menselijk redeneert en zichzelf menselijk beoordeelt, en zijn oordeel op God toepast om te voorkomen dat de geest het menselijke ego overneemt, dan is die ziel al sterk tegen de aanvallen van ondeugd en kwaad. Ze heeft de Poolster gevonden, en wijkt niet langer af. En zeg evenmin tegen haar: "En je hebt niet aan God gedacht, maar in plaats daarvan wel aan Israël?" Dat is een impliciete berisping. Doe het niet. Het is een uiten van vlammen. Het is vol ergernis. ...

-apostel Johannes (Piero di Cosimo)- 224.4 Maria Valtorta: 'Petrus houdt zijn ogen niet van Johannes af. Ook de Zeloot, de zonen van Alfeüs, en Jakobus en Andreas zijn wakker nu en zoeken begrip. "Maar Heer," zegt Jakobus van Zebedeüs, "wat is er mijn broer dan overkomen? Je spreekt over hém. Híj is het kind dat wonderen verricht! Is hij het? Is het zo?" "Wat hij gedaan heeft? Hij heeft een bladzijde uit het Boek des Levens omgeslagen, en heeft nieuwe mysteries gelezen en geleerd. Niets meer. Hij is jullie voorgegaan, omdat hij niet stopt om elk obstakel te overwegen, om elke moeilijkheid af te wegen, om elk voordeel te berekenen. Maar hij ziet de Aarde niet langer. Hij ziet het Licht en gaat daar naartoe. Zonder te stoppen. Maar laat hem met rust. De zielen die het meest vlam verteren, mogen niet gestoord worden in hun  blij makende en alverterende verbranding. Zij moeten de kans krijgen om te branden. Het is hun grootste vreugde en grootste inspanning....