poëma van de god-mens

651.4 Maria zegt: "Toen de engelen mij uit het huisje meenamen, was mijn geest toen al tot mij teruggekeerd? Nee. De geest zou niet langer naar de aarde afdalen. Hij was, vol aanbidding, voor de troon van God. Maar toen de aarde, de ballingschap, de tijd en plaats van scheiding van mijn Drie-enige Heer voorgoed achter me lagen, keerde mijn geest terug om te schijnen in het centrum van mijn ziel, het lichaam opwekkend uit zijn slaap. Daarom is het terecht om te zeggen dat ik, lichaam en ziel, in de hemel werd opgenomen, niet door mijn eigen vermogen, zoals bij Jezus, maar door engelachtige hulp. Ik ontwaakte uit die mysterieuze en mystieke slaap,  ik stond op, vloog eindelijk, omdat mijn lichaam nú de volmaaktheid van verheerlijkte lichamen had bereikt. En ik had lief.  Ik had mijn teruggevonden Zoon en mijn Heer lief, de Ene en Drie-enige, ik had Hem lief zoals het lot is van alle eeuwige levenden." 18 apr.1948

(Murillo) 650.4 M. Valtorta: 'En hij aanschouwt. Hij ziet Maria's lichaam,  nog steeds levenloos en in alle opzichten als dat van een slapende,  steeds hoger opstijgen, gedragen door de engelen. Als een laatste afscheid wappert een hoek van de mantel en de sluier, misschien door de wind die is ontstaan ​​door de snelle hemelvaart en de beweging van de engelenvleugels. En de bloemen, die Johannes rond Maria's lichaam had geschikt en vernieuwd, en die zeker in de plooien van haar kleren waren achtergebleven, regenen neer op het terras en de grond van Getsemane, terwijl het krachtige hosanna van de engelen steeds verder weg en daardoor zwakker wordt. Johannes blijft staren naar dat lichaam dat opstijgt naar de hemel, en - ongetwijfeld door een wonder dat God hem heeft geschonken, om hem te troosten en te belonen voor zijn liefde voor z'n adoptiemoeder - ziet duidelijk dat Maria, nu gehuld in de stralen van de opkomende zon, ontwaakt uit de extase die haar ziel van haar l...

650.2 M. Valtorta: 'Plotseling vult een groot licht de kamer, een zilverachtig licht, getint met blauw, bijna fosforescerend, en het wordt steeds sterker, waardoor het licht van de dageraad en het licht van de lamp wordt overschaduwd. Een licht gelijk aan dat wat de grot van Bethlehem overspoelde op het moment van de goddelijke geboorte. Dan verschijnen in dit hemelse licht engelachtige wezens, een licht dat nog stralender is dan het reeds krachtige licht dat eerst was verschenen. Zoals gebeurde toen de engelen aan de herders verschenen, wordt een dans van vonken in alle kleuren losgelaten vanuit hun zacht bewegende vleugels, waaruit een harmonieus, arpeggio-achtig, zeer zoet gemurmel opstijgt. De engelachtige wezens vormen een kring rond het bed, buigen zich eroverheen, tillen het levenloze lichaam op en, met een luider geklapper van hun vleugels, dat het al aanwezige geluid versterkt, verlaten het bed door een spleet die zich op wonderbaarlijke wijze in het dak heeft geope...

649.15-17 Maria Valtorta: '"En vertel dit ook aan je broeders. Jullie zullen zo verscheurd worden! Allerlei obstakels zullen jullie angst voor een nederlaag inboezemen, bloedbaden door vervolgers en afvalligheid door christenen van de moraal van Iskariot, zullen jullie de moed ontnemen. Wees niet bang. Heb lief en wees niet bang. In de mate waarin jullie lief hebben, zal God jullie helpen en jullie over alles en iedereen laten zegevieren. Alles wordt bereikt als men een serafijn wordt. Dan stijgt de ziel, dit wonderbaarlijke, eeuwige ding, dat de adem van God Zelf is, door Hem in ons ingegoten, op naar de hemel, en valt als een vlam neer aan de voet van de Goddelijke Troon, spreekt en wordt door God gehoord, en verkrijgt van de Almachtige wat zij begeert. Als de mensen wisten hoe lief te hebben zoals de oude Wet gebiedt, en zoals mijn Zoon liefhad en leerde liefhebben,  zouden ze alles verkrijgen. - Zo heb ik lief. Daarom voel ik dat ik op aarde zal ophouden te bestaan, ik doo...