maria hemelvaart 10
649.15-17
Maria Valtorta:
'"En vertel dit ook aan je broeders.
Jullie zullen zo verscheurd worden!
Allerlei obstakels zullen jullie angst voor een nederlaag inboezemen,
bloedbaden door vervolgers en afvalligheid door christenen van de moraal van Iskariot,
zullen jullie de moed ontnemen.
Wees niet bang.
Heb lief en wees niet bang.
In de mate waarin jullie lief hebben,
zal God jullie helpen en jullie over alles en iedereen laten zegevieren.
Alles wordt bereikt als men een serafijn wordt.
Dan stijgt de ziel, dit wonderbaarlijke, eeuwige ding,
dat de adem van God Zelf is, door Hem in ons ingegoten,
op naar de hemel, en valt als een vlam neer aan de voet van de Goddelijke Troon,
spreekt en wordt door God gehoord, en verkrijgt van de Almachtige wat zij begeert.
Als de mensen wisten hoe lief te hebben zoals de oude Wet gebiedt,
en zoals mijn Zoon liefhad en leerde liefhebben,
zouden ze alles verkrijgen.
-
Zo heb ik lief.
Daarom voel ik dat ik op aarde zal ophouden te bestaan,
ik door een overvloed aan liefde, zoals Hij stierf door een overvloed aan pijn.
Zie! Mijn vermogen om lief te hebben is vol.
Mijn ziel en mijn lichaam kunnen het niet langer bevatten!
De liefde stroomt over, ze overspoelt me en tilt me tegelijk op
naar de hemel, naar God, mijn Zoon.
En Zijn stem zegt tot mij: "Kom! Kom eruit!
Stijg op naar onze troon en onze drie-enige omhelzing!"
De aarde, alles om me heen, verdwijnt in het grote licht
dat vanuit de hemel tot me komt!
De geluiden worden overstemd
door deze hemelse stem!
Het uur van de goddelijke omhelzing
is voor mij aangebroken, mijn Johannes!
-
Johannes, die enigszins tot rust was gekomen,
hoewel nog steeds verontrust, terwijl hij naar Maria luisterde,
en die haar in het laatste deel van haar toespraak vol extase en bijna verrukking aankeek,
zijn gezicht zo bleek als dat van Maria, wier bleekheid echter langzaam veranderde
in een zuiver wit licht, snelt naar haar toe om haar te ondersteunen en roept uit:
"Jij bent als Jezus toen Hij op de Tabor werd verheerlijkt!
Je lichaam straalt als de maan!
Je kleren stralen als een diamanten plaat voor een zeer witte vlam!
Je bent geen mens meer, Moeder!
De zwaarte en ondoorzichtigheid van het lichaam zijn verdwenen!
Jij bent licht!... Maar je bent niet Jezus.
Hij, die God én mens was, kon Zichzelf ook staande houden, daar op de Tabor,
net als hier op de Olijfberg, tijdens zijn ascensie.
Jij kunt dat niet.
Jij houdt dat niet vol.
Kom. Ik zal je helpen je vermoeide en gezegende lichaam op je bedje te leggen.
Rust maar uit!"
En vol liefde leidt hij haar naar het eenvoudige bed,
waarop Maria gaat liggen zonder zelfs maar haar mantel af te doen.'
Reacties
Een reactie posten