poëma van de god-mens

405.4 Maria Valtorta: 'Jezus kan zich niet langer inhouden. Hij draait zich om, met wijd open ogen en een stralende glimlach, en zegt: "Je hebt het Me al verteld! Want Ik heb alles gehoord. Kom hier, kleine jongen!" O! Het kind hoeft het geen twee keer te horen! En hij werpt zich op Jezus, streelt Hem, kust Hem, raakt met zijn pink Zijn voorhoofd aan, Zijn wenkbrauwen, Zijn gouden wimpers... kijkt in Zijn blauwe ogen, wrijft over Zijn zachte baard en zijdezachte haar, en zegt bij elke ontdekking: "Wat bent U mooi! Mooi! Mooi!" Jezus glimlacht, en Matthias glimlacht. En dan, als de anderen wakker worden, omdat de kleine nu niet meer zo oplettend is, glimlachen de discipelen en apostelen als ze die zorgvuldige inspectie zien, herhaald door het kleine mannetje, halfnaakt, mollig, dat zalig Jezus' lichaam langs loopt om Hem van top tot teen te bekijken, en eindigt met te zeggen: "Draai U om!" En dan legt hij uit: "Om de vleugels te zien!" En ...

109.15 Maria Valtorta: 'Ze stappen allen uit en vervolgen hun reis. "Je zult spoedig rusten, Jona," stelt Jezus gerust. Jona glimlacht. Hij wordt steeds stiller, naarmate de avond valt en hij er zeker van is dat hij ver weg van Doras is. Johannes en zijn broer rennen vooruit om Maria te waarschuwen. En wanneer de kleine processie tegen de avond aankomt, in het bijna verlaten Nazareth, staat Maria al op de drempel te wachten op haar Zoon. "Moeder, hier is Jona! Hij neemt zijn toevlucht tot jouw zoetheid om een voorsmaakje te hebben van zijn Paradijs. Gelukkig, Jona?" "Gelukkig! Gelukkig!" mompelt de uitgeputte man alsof hij in extase is. Hij wordt meegenomen naar het kamertje waar Jozef stierf. "Je ligt op het bed van Mijn vader. En hier is Mijn Moeder, en hier ben Ik. Zie je? Nazareth wordt Bethlehem! En jij bent nu de kleine Jezus tussen twee mensen die van je houden, en die diegenen zijn die in jou de trouwe dienaar vereren. De engelen zie je n...