poëma van de god-mens

CCCXXVI EEN TUSSENSTOP IN ACHZIB -Achzib vandaag- 326.1 Maria Valtorta: '"Heer, gisteravond dacht ik... Waarom wil Jij zo ver lopen, om alleen maar terug te keren naar de Fenicische grens? Laat mij gaan, met iemand anders. Ik zal Antonio verkopen... Het spijt me... maar nu is hij niet meer nuttig en het zou alleen maar aandacht trekken. En ik ga dan Filippus en Bartholomeüs tegemoet. Ze kunnen alleen die weg nemen, en ik zal hen zeker ontmoeten. En Je kunt er zeker van zijn dat ik niets zal zeggen. Ik wil Jou geen pijn doen, ik... Blijf hier rusten, met de anderen, bespaar allen die weg naar Jiftaël... wij zullen er sneller zijn," zegt Petrus, terwijl ze het huis verlaten waar ze geslapen hebben. En ze lijken minder bang omdat ze schone kleren hebben, en hun baarden en haar vakkundig verzorgd zijn. "Je gedachte is goed. Ik zal je niet tegenhouden. Ga met wie je wilt." "Dan met Simon! Heer, zegen ons." Jezus omhelst hen en zegt: "Met een kus. Gaan ...

317.2 M. Valtorta: 'Misschien is Hij van plan daar te stoppen, waar het pad abrupt eindigt, als door een aardverschuiving. Maar als Hij goed kijkt, ziet Hij dat er onder de klif een grot is, meer een spleet in de berg dan een grot, en Hij daalt af langs de gevallen rotsblokken. Hij gaat naar binnen. Een spleet aan het begin, maar een enorme grot vanbinnen, alsof de berg lang geleden is uitgegraven, met houwelen, voor een onbekend doel. Men kan duidelijk zien waar de natuurlijke rondingen van de rots samenkomen met die van de mens, die aan de kant tegenover de ingangsspleet een soort smalle gang heeft uitgegraven, aan het einde waarvan een strook licht is, een verre aanblik van een bos, wat aangeeft hoe de gang zich van het zuiden naar het oosten uitstrekt, en de berg doorsnijdt. Jezus gaat de schemerige, smalle tunnel in en volgt hem tot hij de opening bereikt, die zich boven de weg bevindt die Hij met de apostelen en de ezelskar nam om naar Jiftaël te klimmen. De bergen rondom he...

CCCXCII VIJANDIGHEID VAN VESTINGSTAD MASADA - Kabellift naar Masada vandaag de dag - 392.1 Maria Valtorta: 'Ze beklimmen een steile helling naar een stad  die eruitziet als een adelaarsnest op een Alpentop. En deze —zo moeizaam aan te vallen, komende van west naar oost...— is inderdaad het soort hoge, eenzame, vervallen piek, waar adelaars van houden voor hun koninklijke geliefden, die getuigen en gemeenschap verachten. "Wat een weg, mijn God!" kreunt Petrus. "Nog erger dan die van Jiftaël !" bevestigt Matteüs. "Maar hier regent het niet, is het niet vochtig, en niet glad. Dat is al iets..." merkt Judas Thaddeüs op. "O ja! Die troost is er... Maar da's het enige. Kom naar hier, of je vijanden krijgen je te pakken! Tenzij jou een aardbeving overkomt, zal je door menselijk toedoen niet ten val komen!" zegt Petrus, sprekend tot de vestingstad, die omsloten is door een smalle ring van verdedigingswerken, met de huizen dicht op elkaar gepakt, ...

-Achzib nu, ten noorden van Akko, 5km van grens met Libanon- 325.8 M. Valtorta: '"Luister nu. Jullie missie is volbracht. Nu keren we terug naar Jiftaël , waar we wachten op Filippus en Nathanaël. En we moeten dat snel doen. Dan komen de anderen... Wachtend op hen, zullen we hier evangeliseren, aan de grenzen van Fenicië, en in Fenicië zelf. Maar wat er gebeurd is, is voor altijd in ons hart begraven. Er zullen geen vragen over beantwoord worden." "Zelfs aan Filippus en Nathanaël niet? Zij weten dat we met Jou zijn meegekomen..." "Ik zal spreken.  Ik heb veel geleden, vrienden, en jullie hebben het gezien. Ik heb met Mijn lijden betaald voor de vrede van Johannes en Syntyche. Laat Mijn lijden niet tevergeefs zijn. Belast Mijn schouders niet met een zware last. Ik heb er al zoveel!... En hun gewicht groeit met de dag, met het uur... Zeg tegen Nathanaël dat Ik veel geleden heb. Zeg het tegen Filippus, en moge het goed met hen gaan. Vertel het de andere twee. ...

CCCXVII ISOLEMENT EN GEBED VAN JEZUS VOOR DE REDDING VAN JUDAS ISKARIOT 317.1 M. Valtorta: 'Jezus bevindt zich opnieuw aan de voet van de berg waarop Jiftaël is gebouwd. Maar niet op de hoofdweg (laten we het zo zeggen) of muilezelpad dat eertijds uit een karrenspoor ontstond. Nee, Hij bevindt zich op een pad voor steenbokken, zo steil is het, vol splinters, vol diepe scheuren aan de berg vastgeplakt, ik zou zeggen uitgehouwen in de verticale bergwand, alsof die door een enorme klauw is bekrast, begrensd door een ravijn dat zich loodrecht opent naar nieuwe diepten, waaronder een woeste stroom schuimt. Een misstap begaan daar betekent hopeloos vallen, stuiterend van braamstruik naar braamstruik en andere wilde planten, die ik weet niet hoe tussen de rotsspleten groeien en niet de verticale lijn hebben die typisch is voor planten, maar de schuine of zelfs horizontale lijn waartoe hun leefomgeving hen dwingt. Een misstap begaan daar betekent verscheurd worden door al die stekelige ...