God kiest Maria's man 7
12.7
Maria Valtorta:
'Maria neemt de tak.
Ze is ontroerd en kijkt Jozef aan
met een steeds zekerder en stralender gezicht.
Ze heeft vertrouwen in hem.
Als hij dan zegt: "Ik ben een Nazireeër(*)"...
wordt haar gezicht volledig stralend en vat ze moed.
"Ook ik ben geheel van God, Jozef.
Ik weet niet of de Hogepriester jou verteld heeft..."
"Hij vertelde me alleen dat jij goed en puur bent,
en dat je me je gelofte moest vertellen,
en om goed te zijn voor jou!
Spreek, Maria!
Jouw Jozef wil je gelukkig maken in al je verlangens.
Ik hou niet van je met het vlees, ik hou van je met mijn geest,
heilig meisje dat God mij geeft!
Zie in mij, behalve een echtgenoot, een vader en een broer.
En vertrouw me zoals je een vader vertrouwt,
vertrouw je aan me toe zoals aan een broer!"
"Sinds m'n kindertijd heb ik mij aan de Heer toegewijd.
Ik weet dat dit in Israël niet wordt gedaan.
Maar ik hoorde een Stem
die mij om mijn maagdelijkheid vroeg
als een offer uit liefde voor de komst van de Messias.
Zo lang al wacht Israël op Hem!...
Het is niet te veel om om deze reden de vreugde van het moederschap op te geven!"
Jozef kijkt haar strak aan alsof hij haar hart wil lezen,
pakt dan haar twee kleine handjes vast, die het bloeiende takje nog tussen de vingers hebben,
en zegt: "En ik zal mijn offer verenigen met het jouwe,
en we zullen de Eeuwige zozeer liefhebben met onze kuisheid
dat Hij de Aarde sneller de Verlosser zal geven,
waardoor we Zijn Licht in de wereld kunnen zien schijnen!
Kom, Maria!
Laten we naar Zijn Huis gaan
en zweren dat we elkaar liefhebben
zoals engelen dat onder elkaar doen!'
(*) Jozef hart 'kort, krullend haar'...
Reacties
Een reactie posten