op het loofhuttenfeest 2
3.4
Maria Valtorta:
'De nacht wordt steeds meer gevuld met sterren
en de steeds talrijker wordende lichten in het veld.
Dan gaan langzaam vele lichten uit.
Het zijn degenen die het eerst hebben gegeten
en die nu gaan slapen.
Ook het gezoem van stemmen neemt langzaam af.
Kinderstemmetjes worden niet meer gehoord.
Slechts een paar baby's laten hun geblèr horen,
als lammetjes op zoek naar moedermelk.
De nacht blaast zijn adem over dingen en mensen,
en annuleert verdriet en herinneringen, hoop en wrok.
Misschien, integendeel, overleven deze twee het wel,
hoe gedempt ook, zelfs in de slaap, in dromen.
Anna vertelt haar man, terwijl ze Alfeüs wiegt,
die in haar armen begint te slapen:
"Afgelopen nacht heb ik gedroomd
dat ik volgend jaar naar de Heilige Stad zal komen
voor twéé partijen in plaats van slechts één.
En één zal het offer zijn aan de Tempel
van mijn schepseltje...
Oh! Joachim!"
"Hoop, hoop, Anna!
Heb je verder niets gehoord?
Heeft de Heer iets in je hart gemompeld?"
"Niets. Gewoon een droom..."
"Morgen is de laatste gebedsdag. Alle offers zijn al gebracht...
Maar morgen zullen we ze plechtig opnieuw verlengen.
Wij zullen God overwinnen met onze trouwe liefde.
Ik denk altijd dat het jou zal overkomen,
net zoals Hanna van Elkana!"
"Als God het wil..."
En meteen krijg ik iemand te horen die zegt:
"Ga in vrede. De God van Israël heeft je de Genade verleend waar je om vraagt!".
"Als Genade komt, zal je baby het jou vertellen
wanneer hij zich voor de eerste keer in je schoot omdraait,
en het zal de stem zijn van een onschuldige,
daarom de Stem van God."
Nu is het veld stil in de duisternis.
Ook Anna neemt Alfeüs mee terug naar de aangrenzende hut
en legt hem op het hooibed naast zijn broertjes, die al slapen.
En dan gaat zij naast Joachim liggen,
en gaat zelfs hun lamp uit.
Een van de laatste kleine sterren op aarde.
Mooier blijven de sterren aan het firmament
waken over alle slapers.'
Reacties
Een reactie posten