belofte aan Jozef






14.5

Maria Valtorta:

'De zware koffers worden gelost

en mee naar binnen genomen.

We gaan binnen!

En nu herkén ik het huisje in Nazareth

zoals het was in het leven van Jezus.


Jozef pakt de hand van Maria

- het gebruikelijke gebaar -

en komt zo binnen.


Op de stoep zegt hij tot haar:

"En nu, op deze drempel, wil ik een belofte van jou.

Wat er ook met je gebeurt of je overkomt,

je hebt geen andere vriend, geen andere hulp waar je terecht kunt dan Jozef,

en er is niet een reden waarom jij je alleen zorgen zou hoeven maken.

Ik ben alles voor je, onthoud dit, en het zal mijn vreugde zijn

om je reis gelukkig te maken en, gezien geluk niet altijd in onze macht ligt,

haar op zijn minst rustig en veilig te maken."


"Ik beloof het je, Jozef."







Deuren en ramen worden geopend.

De laatste zon komt nieuwsgierig binnen.


Maria heeft nu haar mantel en sluier afgedaan,

want, zonder de mirtebloemen, heeft ze nog steeds haar trouwjurk aan.


Ze gaat de bloeiende tuin in. En ze kijkt en glimlacht en maakt,

nog steeds vastgehouden door Jozefs hand, een rondleiding door de tuin.

Het lijkt erop dat ze de verloren plek weer in haar bezit krijgt.








En Jozef toont zijn arbeid:

"Zie je? Hier heb ik deze geul gemaakt, om regenwater op te vangen,

want deze wijnstokken staan altijd droog.


De oudere takken van deze olijfboom

heb ik afgezaagd om hem kracht te geven,

en ik plantte deze appelbomen, omdat er twee waren gestorven.


En dan heb ik er wat vijgen bij gezet.

Als ze volwassen zijn, zullen ze het huis beschermen tegen te veel zon en nieuwsgierige blikken.







De pergola is de oude.

Het enige wat ik deed was de rotte palen vervangen

en snoeien met een schaar. Het zal veel druiven opleveren, hoop ik.


"En kijk eens!"

en hij leidt haar trots naar de heuvel die vlak bij het huis oprijst

en aan de noordkant grenst aan de boomgaard,

"Hier heb ik een kleine grot gegraven en versterkt,

en wanneer deze kleine plantjes wortel zullen hebben geschoten,

zal het bijna hetzelfde zijn als die die jij had.


Er is geen waterbron... 

maar ik hoop er een lijntje mee te kunnen maken.

Ik zal werken op de lange zomeravonden,

terwijl ik bij jou op bezoek kom..."






-foto's van Nazareth Village-


6 sept. 1944

Reacties

Populaire posts van deze blog

Maria wil graag Elise terugzien, haar maatje in de tempel

Martha vertelt hoe haar zus heen en weer wordt geslingerd

Maria Magdalena, serafijn nu, mag zalven en aanraken