uit noord, zuid en oost
34.11
Jezus zegt:
'Zij waren niet uit op hun eigen winst.
Integendeel, ze krijgen te maken met ont-beringen en kosten,
en vragen geen enkele menselijke compensatie.
Ze vragen alleen dat God hen gedenkt
en hen voor de eeuwigheid bewaart.
Net zomin als ze nadenken over menselijke compensaties in de toekomst,
hebben ze ook geen menselijke zorgen als ze het besluit nemen te reizen.
Júllie zouden duizend bedenkingen hebben gemaakt:
"Hoe kan ik zover reizen, in landen en volkeren met verschillende talen?
Zullen ze mij geloven of mij gevangen zetten als spion?
Welke hulp zullen ze mij geven bij het oversteken van woestijnen, rivieren en bergen?
En de hitte? En de wind uit de hooglanden?
En de stagnerende koortsen in de moerassige gebieden?
En de rivieren die zijn opgezwollen door de regen?
En het andere eten? En de andere taal?
En... en... en..."
Dat is hoe jullie redeneren.
Zo redeneren zij niet.
Ze zeggen met oprechte en heilige durf:
"Gij, O God, lees onze harten en zie welk doel we nastreven.
Aan Uw Handen vertrouwen wij ons toe.
Geef ons de bovenmenselijke Vreugde
van het aanbidden van Uw Tweede Persoon,
die Vlees is geworden voor het heil van de wereld."
Dat volstond.
En ze vertrokken...
Vanuit het verre Indië [Zuid-Azië].
Vanuit de Mongoolse ketens, waar alleen adelaars en gieren rondzwerven, en God spreekt met het gebrul van de wind en de bergstromen, en woorden van mysterie schrijft op de eindeloze bladzijden van de sneeuwvelden.
Vanuit de landen waar de Nijl ontstaat en verderstroomt, een blauwgroene ader, naar het blauwe hart van de Middellandse Zee, noch pieken, noch wouden, noch zandvlakten - droge oceanen en gevaarlijker dan de mariene - beletten hun voortgang.
En de ster schijnt in hun nachten...
en ontzegt hen slaap.
Bij het zoeken naar God
moeten dierlijke gewoonten wijken
voor bovenmenselijke ongedulden/gretigheden en behoeften.
De ster haalt hen
uit het noorden, het oosten en het zuiden...
en gaat, door een wonder van God, voor alle drie verder naar één punt,
zoals zij hen, door een tweede wonder, na vele kilometers op dat punt samenbrengt...
en door nog een ander (wonder) hen, vooruitlopend op de pinksterwijsheid, de gave geeft
om elkaar te begrijpen en begrepen te worden zoals dat in het Paradijs gebeurt,
waar één enkele taal wordt gesproken, die van God.'
Reacties
Een reactie posten