genieten van trektocht door Libanon
103.3
Maria Valtorta:
'Ze trekken verder...
... en na een fijne onderbreking begin ik hen weer te zien
als ze de vlakte alweer verlaten hebben, om een beboste en steeds hogere berg te beklimmen.
Het moet zelf niet dezelfde dag te zijn, want terwijl vanmorgen al warm was,
zie ik nu een prachtige dageraad, die op alle stengels vloeibare diamanten doet oplichten.
Einde-loze bossen van coniferen hebben ze overwonnen en overmeesterd daarboven.
Als groene kathedralen verwelkomden die, tussen hun zuilen, de onvermoeibare pelgrims.
De Libanon is werkelijk een prachtige keten.
Ik weet niet of het hele complex de Libanon is, of alleen deze berg.
Ik weet dat ik beboste bergkammen zie, die oprijzen in een hoge wirwar van bergtoppen en rotsen, van valleien en vlakten, waarlangs beken stromen, die vervolgens als zilveren linten met een licht blauwgroene tint weer terug de vallei in stuiteren.
Vogels van allerlei soorten vullen de naaldbossen met hun gezang en hun vluchten.
Ze ruiken allemaal naar hars op dit vroege uur.
Als je je naar de vallei wendt, of liever naar het westen,
kun je in de verte de zee zien lachen, breed, kalm, plechtig,
en de hele kust die zich uitstrekt naar het noorden, naar het zuiden,
met zijn steden, zijn havens en de zeldzame waterwegen die naar de zee stromen,
die slechts een glinsterende komma vormen op het dorre land,
met hun weinige water, door de zomerzon opgedroogd,
en een gelige vinger in de blauwe zee.
"Deze plekken zijn prachtig!" merkt Petrus op.
"En het is hier niet zo heet!" zegt Simon.
"Met al die bomen geeft de zon weinig last," voegt Matteüs toe.
Reacties
Een reactie posten