Schone van Korazim wordt genezen


94.5

Maria Valtorta:

'"Ga naar het meer en was jezelf. Blijf erin tot Ik je roep!"


De vrouw, een zielige larve van een vrouw, skeletachtig, weggeteerd,

met onverzorgd, hard, grijs haar, staat op van de grond

en daalt af in het water van het meer, dompelt zichzelf onder,

gelijk met de flard van haar jurk die heel weinig bedekt.


"Waarom heb Je haar weggezonden om zich te wassen?

Het is waar dat haar stank giftig is, maar... ik begrijp het niet," zegt Petrus.


"Vrouw, kom eruit en kom naar hier!

Pak dat doek dat aan die tak hangt."

(Het is het doek dat Jezus gebruikte om zichzelf af te drogen

na de korte oversteek van de boot naar het land).


De vrouw komt gehoorzaam het water uit, geheel naakt,

nadat ze haar vodden in het water heeft verloren,

om de droge doek te pakken.


De eerste die schreeuwt is Peter, die haar aankijkt,

terwijl Andreas, die verlegener is, zijn rug naar haar toe keert.

Maar zodra zijn broer schreeuwt, draait ook hij zich om, en begint zelf te schreeuwen.

De vrouw, die haar ogen zo op Jezus gericht had, dat ze nergens anders meer om gaf,

kijkt bij al dat schreeuwen, bij de handen die naar haar wijzen, naar zichzelf...

En ze ziet dat, met de gescheurde jurk, ook haar melaatsheid in het meer is gebleven.


Ze rent niet weg, zoals je zou verwachten.

Maar stort in elkaar en rolt zich op aan de oever, beschaamd over haar naaktheid.

Ze is zo ontroerd dat ze niets anders kan doen dan huilen, en een lange, uitgeputte kreet laten horen,

die hartverscheurender is dan welke schreeuw dan ook.


Jezus gaat naar haar toe... bereikt haar...

gooit de doek over haar heen, streelt haar zachtjes over het hoofd en zegt:

"Tot ziens. Wees goed nu. Je hebt de genade verdiend vanwege de oprechtheid van je berouw.

Groei in je geloof in Christus. En gehoorzaam de Wet van de zuivering."


De vrouw huilt altijd, altijd, altijd...

Pas als hij het schrapen van de plank hoort, als Petrus die terug in de boot trekt,

heft zij haar hoofd op, strekt haar armen uit en roept:

"Dank U, Heer. Dank U wel, Gezegende. Oh! Gezegende, Gezegende!..."


Jezus zwaait naar haar

voordat de boot om de uitloper van het kleine fjord draait

en verdwijnt...'


1 feb.1945

Reacties

Populaire posts van deze blog

Maria wil graag Elise terugzien, haar maatje in de tempel

Martha vertelt hoe haar zus heen en weer wordt geslingerd

Maria Magdalena, serafijn nu, mag zalven en aanraken