wat nu met Jona en met Doras?
110.3
Maria Valtorta:
'De discipelen spreken over Jona
en betreuren zijn ellendige leven en zijn jaloers op zijn gelukkige dood.
Simon de Zeloot mompelt:
"Ik heb hem niet gelukkig kunnen maken
en aan de Meester geen ware discipel kunnen geven
gerijpt in een lang martelaarschap en onwankelbaar geloof... en dat spijt me.
De wereld heeft zo'n grote behoefte aan getrouwe schepselen, overtuigd van Jezus,
om een evenwicht te vinden voor de velen die Hem ontkennen en zullen ontkennen!"
"Het geeft niet, Simon," antwoordt Jezus. "Hij is nu gelukkiger. En actiever.
En jij hebt meer gedaan dan wie dan ook zou hebben gedaan, voor hem en voor Mij.
Ik dank je ook namens hem. Nu weet hij wie zijn bevrijder was. En hij zegent je."
"En dan vervloekt hij ook Doras!" roept Petrus uit.
En Jezus kijkt hem aan en vraagt: "Geloof je dat? Je hebt het mis.
Jona was een rechtvaardig man. Nu is hij een heilige.
Hij haatte en vloekte niet toen hij nog leefde.
Hij haat en vloekt nu evenmin.
Hij kijkt naar het Paradijs, vanuit het Voorgeborchte,
en omdat hij al weet dat dit Limbo binnenkort zijn wachtenden zal loslaten,
verheugt hij zich, niets anders doet dat."
"En Doras... zal Jouw banvloek hem treffen?"
"In welke zin, Petrus?"
"Maar... door hem aan het denken te zetten en te doen veranderen...
of... door hem te straffen..."
"Ik heb hem toevertrouwd aan de Gerechtigheid van God.
Ik, de Liefde, heb hem verlaten."
"Goeie genade! Ik zou niet in zijn plaats willen zijn!
"Ik ook niet!"
"En ik ook niet!»
"Niemand zou dat willen, want wat zal de Gerechtigheid van de Volmaakte zijn?"
zeggen de discipelen.
"Het zal extase zijn voor de goeden,
het zal bliksem zijn voor de Satans, vrienden.
Voorwaar, Ik zeg jullie: je hele leven een slaaf, een melaatse, een bedelaar zijn,
dat is een koninklijk geluk, vergeleken bij één uur, één uur slechts, van goddelijke straf."'
Reacties
Een reactie posten