Andreas helpt gesluierde in stilte
"Ik dacht niet dat ik zulke woorden verdiende...
Ik heb niets gedaan om ze te uit te lokken..."
"Jij hebt Mij geholpen om een hart tot God te trekken.
En het is al de tweede die jij naar het Licht leidt."
"Oh! Waarom sprak ze? Ze had me beloofd..."
"Niemand heeft gesproken. Maar Ik weet het.
Als de metgezellen moe zijn, zijn er drie die níet slapen in Aqua Speciosa:
-de apostel met zijn stille en actieve liefde voor zijn zondige medemens.
-het wezen die door haar ziel wordt aangespoord tot verlossing
-en de Verlosser die bidt en waakt, die wacht en hoopt...
Mijn hoop: dat een ziel haar heil vinde...
Bedankt, Andreas. Ga door!
En wees gezegend!"
"Oh! Meester!...
Maar vertel het niet aan de anderen...
Alleen praten, met een melaatse, op een verlaten strand,
praten met iemand wiens gezicht ik niet kan zien,
dat weet nog steeds, hoe ik het een beetje moet doen.
Maar als de anderen het weten, Simon meer dan wie ook, en hij wil meekomen...
Dan weet ik niet meer wat te doen... Kom zelfs Jij niet eens naar mij toe...
Want ik schaam me om in Jouw bijzijn te spreken."
"Ik kom niet. Jezus komt niet.
Maar de Geest van God is altijd met je meegegaan.
Laten we naar huis gaan... Ze roepen ons voor de maaltijd."
En alles eindigt tussen Jezus
en de zachtmoedige discipel.'
Reacties
Een reactie posten