gesluierde zondares over drempel geholpen
129.7
Maria Valtorta:
'De gesluierde vrouw huilt onder haar sluier,
waardoor we haar tranen niet kunnen zien, maar wel haar snikken niet kunnen horen.
"Die vrouw huilt," zegt Petrus. "Misschien heeft ze geen geld meer. Zullen we haar wat geven?"
"Zij huilt niet hierom.
Maar ga haar dit vertellen: 'Het vaderland gaat voorbij, maar de hemel blijft. Die is voor hen die weten te geloven. God is Goedheid, en daarom heeft Hij ook zondaars lief. En Hij doet u goed, door u te overtuigen om naar Hem toe te gaan.'
Ga. Vertel haar dat, en laat haar dan huilen.
Het is gif dat naarbuiten komt."
Petrus gaat de vrouw, die al op weg is naar de velden, achterna.
Hij praat met haar en komt terug.
"Ze begon harder te huilen," zegt hij.
"Ik dacht dat ik haar troostte..."
en hij kijkt naar Jezus.
"Ze werd inderdaad getroost.
Ook vreugde doet iemand huilen."
"Uhm!... Mauh!...
Kijk, ik zal blij zijn als ik haar gezicht zie!
Zal ik haar zien?"
"Op de Dag des Oordeels."
"Goddelijke genade! Maar dan ben ik dood!
En wat moet ik dan met die kennis?
Dan zal ik naar de Heer moeten kijken!"
"Doe dat maar meteen.
Dat is het enige nuttige."
"Ja... maar... Meester, wie is ze?"
Ze lachen allemaal.
"Als je het nog een keer vraagt, gaan we meteen weg vanhier;
dan zul je haar zo vergeten."
"Nee. Meester. Maar... zolang Jij blijft..."
Jezus glimlacht.
"Die vrouw," zegt hij, "is een overblijfsel en een eersteling."
"Wat bedoel je? Ik begrijp het niet."
Maar Jezus laat hem in de steek en gaat naar het dorp.
"Hij gaat naar Zacharias. Hij heeft een stervende vrouw," legt Andreas uit.
"Hij heeft mij gestuurd om het aan de Meester te vertellen."
"Je maakt me boos! Jij weet alles, jij doet alles en je zegt nooit iets.
Je bent erger dan een vis!"
Petrus uit zijn teleurstelling tegenover zijn broer.
"Broer, neem het niet persoonlijk. Jij spreekt des te meer, ook namens mij.
Laten we onze netten ophalen. Kom."
Sommigen gaan naar rechts, anderen naar links,
en aan alles komt een eind.'
Reacties
Een reactie posten