poëma van de god-mens

426.2 Maria Valtorta: 'De zon brandt op het plein, ondanks de vier enorme platanen,  twee aan het ene en twee aan het andere uiteinde van het rechthoekige plein,  waaronder de lieren staan ​​voor het draaien van het henneptouw. Ik weet niet zeker of ik het gereedschap wel goed benoem.  De mannen, gekleed in tunieken die slechts het hoognodige bedekken,  doorweekt van het zweet alsof ze onder de douche staan,  draaien en draaien hun lieren met een constante beweging,  alsof ze een gevangenisstraf uitzitten... Ze spreken alleen de essentiële woorden die met het werk te maken hebben.  Daarom is er, afgezien van het gekraak van de lierwielen en het gekraak van het gespannen henneptouw,  geen ander geluid op dat plein,  een vreemd contrast met het lawaai in de andere vertrekken rondom het huis van de touwmaker. De uitroep van een van de touwmakers is dan ook verrassend,  alsof hij onverwachts komt: "Vrouwen?! Op deze vreselijke uren?!  K...

-Joodse priester voor Tabernakel- 281.16 Maria Valtorta: '"Kom, priester van Israël . De tafel is gedekt. Het is aan u, want de priester is altijd degene die geëerd moet worden omwille van het Idee dat hij vertegenwoordigt en oproept. Het is uw beurt, de patriarch onder ons, wij allen jonger, om te offeren en te zegenen." "Nee, Meester! Nee! Dat kan ik niet tegenover U. U bent de Zoon van God!" "U brengt toch ook wierook voor het altaar! Gelooft u dan niet dat God daar is?" "Jawel, dat geloof ik! Met al mijn kracht!" -Vernietiging Tempel van Jeruzalem (in 70 na Chr., Fr. Hayez)- "Wel dan? Als u niet beeft om te offeren voor de Allerheiligste Glorie van de Allerhoogste, waarom dan wel beven voor de Barmhartigheid, die Zich in het vlees heeft gehuld, om ook u Gods zegen te brengen voordat de nacht over u komt? O! Dat jullie, Israëlieten, niet weten dat Ik juist opdát de mens tot God zou naderen en niet sterven, de sluier van vlees over Mij...

236.3-4 M. Valtorta: 'Jezus draait Zijn hoofd langzaam om, een klein beetje maar, en Zijn diepblauwe ogen rusten even op het neergebogen hoofd. Een blik van vergeving. Dan kijkt Hij terug naar het midden. En laat haar vrij om haar uitbarsting te uiten. Maar de anderen doen dat niet. Ze maken grapjes, knipogen, grijnzen. En de farizeeër gaat even rechtop zitten om beter te kijken, en zijn blik bevindt zich ergens tussen begeerte, boosheid en bespotting in. Begeerte naar de vrouw. Dat gevoel is duidelijk. Boosheid dat ze zo vrijelijk is binnengekomen, wat anderen zou kunnen doen denken dat die vrouw... een frequente gaste is in zijn huis. Spot naar Jezus toe... Maar de vrouw merkt niets. Ze blijft bitter huilen, zonder te schreeuwen. Alleen dikke tranen, en af ​​en toe een snikken. Dan... knipt ze haar haar bij, haalt de gouden haarspelden eruit, die haar ingewikkelde kapsel vasthielden, en plaatst die naast de ringen en de haarspeld. De gouden strengen ontrollen zich van haar sc...

-Engel met Ster van Bethlehem (Hans Thoma)- 207.4 Maria Valtorta: '"Kijk daar, Bethlehem! O, dierbaar! Dierbaar land van mijn vaderen, dat mij de eerste kus van mijn Zoon heeft gegeven! Jij hebt je geopend, lekker ruikend als het brood waaraan je je naam ontleent, om het ware Brood te geven aan een wereld die sterft van de honger! Jij hebt mij omhelsd, jij in wie Rachels moederliefde is achtergebleven, als een moeder, heilig land van Davidisch Bethlehem, eerste tempel van de Heiland, van de Morgenster geboren uit Jakob om het pad van de Hemel te markeren voor de hele mensheid! Kijk eens hoe mooi het is, deze lente! Maar zelfs toen, hoewel de velden en wijngaarden kaal waren, was het prachtig! Een lichte sluier van vorst ga opnieuw schittering aan de kale takken, en ze werden bestrooid met diamanten, alsof ze gehuld waren in een ongrijpbare sluier van het paradijs. Elk huis rookte in zijn schoorsteen voor het aanstaande avondmaal, en de rook, die van terras tot terras opstee...

-traditionele dameskleding op Sabbat- 200.2 Maria Valtorta: 'Hij is zo verdiept dat Hij het gezoem van de vele stemmen en het geschuifel van voetstappen in de hal niet opmerkt, en vervolgens twee lichte voetstappen die de buitentrap opgaan en de grote kamer naderen. Pas als Maria hem roept, tilt Hij Zijn hoofd op. "Zoon, Susanna is met haar familie in Jeruzalem aangekomen en heeft Aglaë meteen meegenomen. Wil je naar haar luisteren nu we nog alleen zijn?" "Ja, Moeder. Direct. En laat niemand naar boven komen voordat we klaar zijn. Ik hoop alles rond te hebben voordat de anderen terugkomen. Maar Ik verzoek je dringend om erop te letten dat er geen indiscrete nieuwsgierigheid komt... bij niemand... en vooral niet bij Judas, de zoon van Simon." "Ik zal goed opletten..." -Jacob en Rachel (Tissot)- -Abrahams dienstmaagd (Tissot)- Maria vertrekt en komt kort daarna terug, Aglaë bij de hand houdend. Ze is niet langer gehuld in haar grijze mantel en sluier, e...

-Annunciatie (O. Murashko)- 156.2 Maria Valtorta: '"Zoon, kom naar mijn kamer. Ik zal haar bij Jou brengen, want ze is daarheen gevlucht, nadat ze zoveel stemmen had gehoord." Jezus betreedt de slaapkamer van Zijn Moeder, nog steeds het kuise, meest kuise kamertje dat de woorden van het gesprek met de engel heeft gehoord, en dat, meer nog dan de tuin, het maagdelijke, engelachtige, heilige wezen uitstraalt van Haar die daar al jaren woont, en van de Aartsengel die daar zijn Koningin vereerde. Is het alweer dertig jaar geleden, of vond de bijeenkomst gisteren plaats? Ook nu nog draagt ​​een spinrokken het zachte, bijna zilveren plukje woldraden, en op de klos zit de draad, en op de plank bij de deur ligt een gevouwen borduurwerk, tussen een perkamentrol en een koperen kruik, met daarin een dikke bloeiende amandeltak. Ook nu wappert het gestreepte gordijn in de lichte bries, voor het mysterie van de maagdelijke woning getrokken, en het bed, netjes in zijn hoekje, heeft n...

129.7 Maria Valtorta: 'De gesluierde vrouw huilt onder haar sluier, waardoor we haar tranen niet kunnen zien, maar wel haar snikken niet kunnen horen. "Die vrouw huilt," zegt Petrus. "Misschien heeft ze geen geld meer. Zullen we haar wat geven?" "Zij huilt niet hierom. Maar ga haar dit vertellen: 'Het vaderland gaat voorbij, maar de hemel blijft. Die is voor hen die weten te geloven. God is Goedheid, en daarom heeft Hij ook zondaars lief. En Hij doet u goed, door u te overtuigen om naar Hem toe te gaan.' Ga. Vertel haar dat, en laat haar dan huilen. Het is gif dat naarbuiten komt." Petrus gaat de vrouw, die al op weg is naar de velden, achterna. Hij praat met haar en komt terug. "Ze begon harder te huilen," zegt hij. "Ik dacht dat ik haar troostte..." en hij kijkt naar Jezus. "Ze werd inderdaad getroost. Ook vreugde doet iemand huilen." "Uhm!... Mauh!... Kijk, ik zal blij zijn als ik haar gezicht zie! Zal ik ...

116.4 Maria Valtorta: "En nu, laat ieder naar zijn eigen rustplaats gaan. Ik blijf bij Johannes en Simon, met wie Ik moet spreken. Gaan jullie!" De discipelen trekken zich terug. Misschien slapen ze in de oliemolen. Ik weet het niet. Ze gaan weg en keren zeker niet terug naar Jeruzalem, omdat de poorten al uren gesloten zijn. "Je zei, Simon, dat Lazarus Isaak met Maximinus naar jou heeft gestuurd, vandaag, terwijl Ik bij de Toren van David was. Wat wilde hij? "Hij wilde Jou vertellen dat Nicodemus bij hem is en dat die in het geheim met Jou zou willen praten. Ik ben zo vrij geweest om te zeggen: 'Laat hem maar komen. De Meester zal vannacht op hem wachten.' Je hebt enkel de nacht om alleen te zijn... Daarom zei ik Je: 'Stuur iedereen weg, behalve Johannes en mij'... Johannes dient om naar de Kedronbrug te gaan, om op Nicodemus te wachten, die nu in een van de huizen van Lazarus is, buiten de muren. Ik diende te blijven om het uit te leggen. Dee...

116.3 Maria Valtorta: '"Over de vrouwen gesproken," zegt Petrus,  die, misschien omdat hij naast Jezus zit, zo in de wolken is, dat hij erg vriendelijk is. "Het is nu al enkele dagen, en inderdaad sinds Je de eerste keer in Bethanië sprak na Je terugkeer uit Judea, dat een vrouw, geheel gesluierd, ons altijd volgt. Ik weet niet hoe zij onze plannen te weten komt. Wat ik wel weet is dat zij er bijna altijd is, of achteraan in de laatste rijen mensen die luisteren wanneer Jij spreekt, of achter de mensen die Je volgen als Je op weg gaat, of zelfs achter ons aan, als we Jou gaan aankondigen op het platteland. Ze is er bijna altijd. In Bethanië fluisterde zij mij voor het eerst achter haar sluier toe: 'Die man, die jij zegt dat zal gaan spreken, is dat echt Jezus van Nazareth?'... Ik zei ja tegen haar, en 's avonds zat ze achter de stam van een boom naar Je te luisteren. Daarna verloor ik haar uit het oog. Maar nu, hier in Jeruzalem, heb ik haar al twee of ...

-Mater Dolorosa (El Greco)- 106.6 Maria Valtorta: 'Maria is bedroefd. Ze hoorde over het incident in de synagoge en is er verdrietig over. Jezus troost haar. Maria smeekt haar Zoon om uit de buurt van Nazareth te blijven, waar iedereen vijandig tegenover Hem staat, zelfs de andere familieleden, die Hem voor een gek houden, die alleen maar wrok en ruzie zaaien wil. Maar Jezus maakt een glimlachend gebaar. Hij lijkt te willen zeggen: "Er is erger dan dat, vergeet het maar!" Maar Maria blijft volhouden. -Vestaalse Maagden- -Heilige vrouwen voor Jezus (James Tissot)- Daarom antwoordt Hij: "Mama, als de Mensenzoon alleen maar naar de plaatsen zou gaan waar Hij geliefd is, zou Hij zijn schreden van deze aarde moeten afwenden en naar de hemel terugkeren. Ik heb overal vijanden. Omdat de Waarheid gehaat wordt, en Ik ben de Waarheid. Maar Ik ben niet gekomen om gemakkelijke liefde te vinden. Ik ben gekomen om de Wil van de Vader te doen en de mens te verlossen. Liefde, dat be...

-Het Mirakel in Kana (Elizabeth Wang)- 52.8 Maria Valtorta: 'Maria beveelt de bedienden: "Doe wat Hij jullie zegt." Maria las de instemming in de glimlachende ogen van haar Zoon, versluierd door de grote leer voor alle ‘geroepenen’. En tegen de bedienden beveelt Jezus: "Vul die kruiken met water." Ik zie de bedienden de kruiken vullen met water dat uit de put komt (ik hoor het gieren van de katrol die de druipende emmer op en neer beweegt). Ik zie de butler met ogen van verbazing een beetje van die vloeistof inschenken, haar proeven met gebaren van nog grotere verbazing, ervan genieten en spreken met de heer des huizes en de bruidegom (ze waren in de buurt). Maria kijkt nog steeds naar haar Zoon en glimlacht. Dan, nadat ze een glimlach van Hem heeft ontvangen, buigt ze haar hoofd, lichtjes blozend. Ze is gezegend. Er gaat een gefluister door de kamer. De hoofden draaien zich allemaal naar Jezus en Maria, sommigen staan ​​op om beter te kunnen zien, anderen gaan ...

-The Virgin at the Loom (W.H. Margetson)- 36.3 Maria Valtorta: 'Even verderop, ook Zij in de schaduw van de plant, is de Madonna. Ze weeft op een rustiek weefgetouw, en waakt over het Kind. Ik zie de dunne, witte handen komen en gaan, zie haar de schietspoel over de inslag gooien, en de voet, geschoeid met sandalen, die het pedaal beweegt. Ze is gekleed in een mauve bloemkleurige tuniek, roze-paars zoals bepaalde amethisten . Ze heeft een bloot hoofd, dus ik kan zien dat haar blonde haar een scheiding op haar hoofd heeft en eenvoudig in twee vlechten is gekamd, die een mooi plukje achter in haar nek vormen. Ze heeft lange en vrij smalle mouwen. Geen versieringen, behalve haar eigen schoonheid en haar liefste uitdrukking. Kleur van gezicht, haar en ogen, vorm van gezicht, altijd zoals ik haar zie. Hier ziet ze er erg jong uit. Je geeft haar, ja en nee, twintig jaar. Op een gegeven moment staat zij op, buigt zich over het Kind heen, doet hem zijn sandalen weer aan en knoopt ze zor...

-De Maagd met het slapend Kind (Orazio Gentileschi)- 29.5 Maria Valtorta: 'Maria heeft de koffer geopend en heeft er beddengoed en inbakerdoekjes uitgehaald. Ze is naar het vuur gegaan en heeft ze opgewarmd. Kijk, nu gaat ze naar Jozef en wikkelt het Kind in de verwarmde doek en vervolgens in haar Sluier , om Zijn kleine Hoofdje te beschermen. "Waar laten we Hem nu?" vraagt ​​zij. Jozef kijkt om zich heen, denkt na... "Wacht," zegt hij. "Laten we de twee dieren en hun hooi verder wegduwen en dat hooi van daarboven naar hier beneden halen. Het hout van de bak zal Hem beschutten tegen de lucht, het hooi zal Hem tot een kussen dienen, en de os... zal Hem met zijn adem een ​​beetje verwarmen. De os is beter. Die is geduldiger en kalmer." -Madonna en Kind (Ambrogio Lorenzetti)- -Christus' Geboorte (Turino Vanni)- En hij gaat aan de slag, terwijl Maria haar Kind in slaap wiegt, Hem dicht bij haar hart houdt en haar wang op Zijn Hoofdje om hem warmte te g...

- Gesluierde Maagd (G. Strazza) - 20.3-5 Maria Valtorta: ´En zelfs nu mijn visioen is opgeschort, blijf ik, zoals gisteren, bij de Moeder, dicht bij mij, zo duidelijk zichtbaar voor mijn innerlijke zicht dat ik het lichtroze van haar wang kan beschrijven, zo weinig mollig, maar zoet zacht, het heldere rood van de kleine mond, en de zoete glans van de blauwe ogen tussen de donkerblonde wimpers. Ik kan je vertellen hoe het haar, tweeledig op de bovenkant van het hoofd, zachtjes naar beneden komt, met drie golvingen aan elke kant tot de kleine roze oren half bedekt zijn, en verdwijnen, met hun bleke en glanzende goud, achter de sluier die haar hoofd bedekt... (aangezien ik haar zie, met haar eigen mantel op het hoofd, gekleed in haar hemelse zijden gewaad en met haar mantel, dun als een sluier en toch ondoorzichtig, in dezelfde stof als de jurk...) Ik kan je vertellen dat de jurk lijkt alsof ze met een band om de nek is gebonden, waarin een koord loopt waarvan de uiteinden aan de voorkant...

- Voile de la Vièrge (Chartres) - 20.2 Maria Valtorta: ´Ze stijgen weer op de ezels en Jozef vergezelt Maria tot bij de Poort (niet degene waardoor ze zijn binnengekomen, een andere) en daar nemen ze afscheid. En Maria gaat alleen verder, met de oude man , die evenveel spreekt als Jozef niet sprak en in duizenden dingen geïnteresseerd is. Maria reageert geduldig. Nu heeft zij, op de voorkant van haar zadel, het koffertje dat de ezel van Jozef tot nu toe altijd droeg, en ze heeft niet langer de grote mantel. Ze heeft niet eens meer haar sjaal, die om de koffer is gevouwen... En ze is helemaal mooi, in haar donkerblauwe jurk! En met de witte sluier, die haar tegen de zon beschermt. Wat is ze mooi! De oude man moet een beetje doof zijn, want om gehoord te worden, moet Maria heel luid spreken. Zij die altijd met zachte stem spreekt. Maar hij is moe, nu. Hij heeft zijn hele repertoire aan vragen en nieuwtjes uitgeput en dommelt in het zadel, zich leiden latend door de ezel, die de weg goed ...

-Mater Dolorosa (Dieric Bouts, atelier)- 6.7 Jezus zegt: 'Jij die het ziet, vertel Mij: is Haar kinderlijke blik heel anders dan die je op Haar zag aan de voet van het Kruis? Of in de jubelstemming van Pinksteren? Of in het uur waarop de oogleden op Haar gazelleoog vielen voor de laatste slaap? Nee. Hier is nog de onzekere en verbaasde blik van het kind, dan zal het die verbaasde en bescheiden blik van de Annunciata zijn, en dan de gezegende blik van de Moeder van Bethlehem, en dan de aanbiddende van Mijn eerste sublieme Discipele, dan de diepbedroefde van de Gemartelde Vrouw van Golgotha, dan de stralende blik van de Verrijzenis en Pinksteren, dan die versluierde door de extatische slaap van het laatste visioen. Maar of hij nu opengaat, voor het eerste gezicht/zien/visioen, of vermoeid sluit, bij het allerlaatste/ultieme licht, na zoveel te hebben gezien van vreugde en van afschuw, Haar oog is het serene, pure, kalme stukje hemel dat altijd egaal schittert onder het voorhoofd va...