verlegen Andreas is priester zoals Jezus hem droomt
133.2
Maria Valtorta:
'"Want onder de twaalf zijn er mensen die veel lawaai maken over hoeveel ze werken.
Er zijn mensen die veel meer lawaai maken dan dat ze werken,
en er zijn er die niets anders doen dan werken.
Nederig, actief, onopgemerkt werk...
De anderen denken misschien dat zo iemand niets doet.
Maar Hij die ziet, weet.
Die verschillen ontstaan doordat jullie nog niet perfect zijn.
En ze zullen er altijd zijn onder de toekomstige discipelen,
onder degenen die na jullie zullen komen,
totdat de engel dondert:
"De tijd is niet meer.:
Er zullen altijd dienaren van Christus zijn die gelijk zullen zijn
in hun werk en het vestigen van de aandacht van de wereld erop:
de meesters.
En er zullen helaas ook mensen zijn
die alleen maar extern lawaai en gebaren zullen zijn,
enkel externen, de valse herders, met theatrale poses...
Priesters? Nee: mimespelers.
Niets meer.
Het is niet het gebaar dat de priester tot priester maakt, en ook niet het habijt.
Het zijn niet zijn wereldse cultuur, of zijn wereldse en machtige relaties...
Het is zijn ziel. Een ziel zo groot dat zij het vlees vernietigt.
Mijn priester is geheel geest…
Zo droom Ik hem.
Zo zullen Mijn heilige priesters zijn.
De geest heeft geen stem.
En hij heeft ook geen tragische poses.
Hij is ontstoffelijk, want spiritueel,
en daarom kan hij geen theaterkledij
en geen maskers dragen.
Hij is wat hij is: geest, vlam, licht, liefde.
Hij praat tot de geesten.
Hij spreek met de kuisheid van zijn blik,
van zijn daden, zijn woorden, zijn werken.
De mens kijkt. En hij ziet iemand van zijn soort.
Maar wat ziet hij buiten het vlees?
Iets dat hem, in zijn haast, doet stilstaan,
doet mediteren en tot de conclusie brengt:
Deze man, die op mij lijkt, ziet er alleen uit als een man.
Maar de ziel is die van een engel.
En als het een ongelovige is, dan concludeert hij:
Door Hem geloof ik dat er een God en een Hemel is.
En als het een wellustige is, dan zegt hij:
Deze gelijke aan mij heeft de ogen des hemels.
Ik beteugel mijn zinnen om ze niet te ontheiligen.
En als het een gierigaard is, besluit hij:
Door het voorbeeld van deze, die geen gehechtheid aan rijkdom heeft,
ben ik niet langer hebzuchtig.
En als het een boze en woesteling is,
dan verandert hij tegenover de zachtmoedige in een rustiger wezen.
Een heilige priester kan zoveel doen.
En geloof me, er zullen er altijd onder de heilige priesters zijn
die zelfs zullen weten te sterven uit liefde voor God en hun naaste,
en die dat zo stilletjes zullen doen, na hun hele leven lang even stil de perfectie te hebben beoefend,
dat de wereld hen niet eens zal opmerken.
Maar als de wereld niet verwordt tot bordeel en afgoderij,
dan zal dat dankzij hén zijn: de helden van de stilte
en van de trouwe ijver.
En ze zullen jouw glimlach hebben: puur en verlegen.
Want Andreas zal er altijd zijn.
Dankzij de Genade van God
en tot fortuin van de wereld!
Reacties
Een reactie posten