Anna-Lea geen volgelinge, toch groot voorbeeld (van anoniem je leven geven)
157.4
Maria Valtorta:
'Gisteren vroeg een jong meisje Mij
om haar te offeren vóór het uur van haar bruiloft,
omdat ze voelt dat ze van Mij houdt zoals God liefgehad moet worden,
d.w.z. met heel zichzelf, tot de absolute perfectie van het geven van zichzelf.
En Ik zal het doen.
Ik heb de tijd voor haar verborgen,
zodat haar ziel niet van angst zou beven, meer dan haar ziel het vlees.
Haar dood zal zijn als die van een bloem die op een avond haar bloemkroon sluit,
in de veronderstelling dat ze hem de volgende dag weer zal openen, en hem niet meer opent,
omdat de kus van de nacht haar leven heeft weggezogen.
En Ik zal het doen, overeenkomstig haar wens,
waarbij Ik haar doodsslaap een paar dagen eerder laat ingaan dan die van Mij.
Om haar niet in het voorgeborchte te laten wachten, deze eerste maagd van Mij,
om haar onmiddellijk na Mijn dood terug te vinden...
Niet huilen!
Ik ben de Verlosser...
Maar dit heilige meisje, dat zich niet beperkt heeft tot een 'hosanna' direct na het wonder,
maar het wonder heeft weten te gebruiken als een valuta die ze goed kon gebruiken,
van menselijke dankbaarheid overgaande naar bovennatuurlijke dankbaarheid,
van een aards verlangen naar een bovenaards verlangen,
en die een spirituele rijpheid toonde, superieur aan die van bijna iedereen
- ik zeg 'bijna' omdat er onder jullie die naar Mij luisteren volmaaktheden zijn
die gelijk zijn of zelfs superieur - zij heeft Mij niet gevraagd Mij te mogen volgen.
Zij toonde liever/beter nog haar verlangen
om haar evolutie van meisje tot engel te voltooien in het geheim van haar thuis.
En Ik houd zoveel van haar, dat Ik in de uren van afkeer voor wat de wereld is,
aan dit lieve schepsel zal denken, en de Vader zal zegenen die Mijn tranen en zweet,
als Meester van een wereld die Mij niet wil, droogt met deze bloemen
van Liefde en van zuiverheid.'
Reacties
Een reactie posten