Jezus' Weg net bedoeld voor wie níet Genade kreeg
166.9
Maria Valtorta:
'Maar het Lam Gods, het liefste Lam,
dat Zijn stralende Woonplaats in de Hemelen verliet,
waar Hij het Vuur van God is in de omhelzing van vuur
– o! eeuwig genereren van de Vader,
die Zijn Woord verwekt met Zijn niet-begrensde en allerheiligste Gedachte, en het absorbeert,
waardoor een fusie van Liefde ontstaat die de Geest van Liefde schept
waarin Kracht en Wijsheid geconcentreerd zijn! –
...maar het Lam Gods, dat Zijn meest zuivere, onstoffelijke vorm verliet
om Zijn oneindige zuiverheid, Zijn heiligheid, Zijn goddelijke natuur in sterfelijk vlees op te sluiten,
wéét dat wij niet gereinigd zijn door Genade, dat we dat nog niet zijn,
en Hij wéét dat wij onszelf niet, net als de adelaar die Johannes is, naar de hoogten zouden kunnen lanceren, naar de top waar de Ene en Drie-enige God is.
Wij zijn de kleine mussen van het dak en de straat,
wij zijn de zwaluwen die het blauw aanraken maar ons nog voeden met insecten,
wij zijn de leeuweriken die willen zingen om de engelen na te bootsen,
vergeleken met wier lied het onze echter het dissonante trillen van een zomerkrekel is.
Dit wéét het zoete Lam Gods, dat kwam om de zonden van de wereld weg te nemen.
Want ook al is Hij niet langer de oneindige Geest van de Hemelen,
nadat Hij Zichzelf in sterfelijk vlees heeft gedwongen,
toch wordt Zijn oneindigheid hierdoor niet verminderd,
en Hij wéét alles, omdat Zijn wijsheid altijd oneindig is.
En aldus leert Hij ons Zijn Weg.
De Weg van de Liefde.
Hij is de Liefde die uit Barmhartigheid voor ons vlees wordt.
Zo schept deze Barmhartige Liefde voor ons de Weg,
zodat zelfs de kleintjes kunnen klimmen.
En Hij bewandelt die eerst zelf,
niet uit noodzaak, maar om óns te onderwijzen.
Hij zou Zijn vleugels niet eens hoeven te spreiden om weer met de Vader samen te smelten.
Zijn geest, ik zweer het je, is hier opgesloten op de ellendige aarde, maar is altijd bij de Vader,
want God kan alles, en Hij is God.
Hij gaat ons echter voor,
de aroma's van Zijn heiligheid,
het goud en het vuur van Zijn liefde, achterlatend.
Zie Zijn Pad.
O! Het bereikt de hoogste boog!
Maar hoe kalm en zeker is het!
Het is geen rechte lijn: het is een spiraal.
Langer...
en Zijn Offer van Barmhartige Liefde wordt onthuld
in deze lengte waarop Hij Zichzelf vasthoudt, uit liefde voor ons, de zwakken.
Langer... maar meer geschikt voor onze ellende.
De opstijging naar de Liefde, naar God, is eenvoudig zoals Liefde eenvoudig is.
Maar het is een diep opstijgen, want God is een afgrond
die ik onbereikbaar zou noemen
als Hij Zich niet zou verlagen
om bereikt te worden,
om Zich gekust te voelen
door de zielen die verliefd op Hem zijn
(Johannes spreekt en huilt, glimlachend met zijn mond,
in de extase van zijn zich openbarende God).
Het eenvoudige Pad van de Liefde is lang,
want de Afgrond die God is, heeft geen bodem
en men kan klimmen zoveel men wil.
Maar de Wonderlijke Afgrond roept onze ellendige afgrond.
Hij roept met Zijn Licht en zegt: 'Kom tot Mij!'
O! Uitnodiging van God!
Uitnodiging van de Vader!"'
Reacties
Een reactie posten