leer van Lazarus en Veelvraat 1
(Fjodor Bronnikov)-
191.5-7
M. Valtorta:
'"En nu we de behoeften van het lichaam
van die van de ziel hebben gescheiden door een daad van liefde voor het kind,
luister naar de gelijkenis die Ik voor jullie heb bedacht:
...En hij zag Abraham daarboven.
Ver weg, maar stralend, gezegend...
en in zijn schoot, stralend en eveneens gezegend, was Lazarus,
de arme Lazarus, ooit veracht, afstotelijk, ellendig, en nu?...
Nu prachtig met het Licht van God en Zijn heiligheid, rijk aan Gods liefde,
bewonderd, niet door mensen, maar door Gods engelen.
Veelvraat, de rijke, riep huilend uit:
'Vader Abraham, wees mij genadig!
Stuur Lazarus, want ik kan niet hopen dat Gij het zelf zult doen! Stuur Lazarus...
om zijn vingertop in water te dopen en op mijn tong te leggen om hem te verkoelen,
want ik hunker door deze vlam die mij voortdurend doordringt en brandt!'
Abraham antwoordde:
'Bedenk, mijn zoon, dat jij al het goede in het leven had,
terwijl Lazarus al het kwade had.
En hij wist met het kwade goed te doen,
terwijl jij met je goede dingen niets wist te doen dan kwaad.
Daarom is het terecht dat hij hier nu getroost wordt, en dat jij lijdt.
Bovendien is wat je vraagt niet langer mogelijk.
De heiligen zijn over de aarde verspreid, zodat de mens er baat bij kan hebben.
Maar wanneer de mens, ondanks alle nabijheid, blijft wat hij is – in jouw geval een demon –
is het zinloos om daarna zijn toevlucht tot hen te nemen.'
-The Bad Rich Man in Hell (James Tissot)-
Veelvraat, die nog harder weende, riep uit:
'Stuur dan toch, heilige vader, Lazarus naar het huis van mijn vader!
Ik heb vijf broers...'
Maar Abraham antwoordde:
'Uw broers hebben Mozes en de profeten. Laten ze naar hen luisteren!'
En met het gekreun van een gekwelde ziel, antwoordde Veelvraat:
'O! Vader Abraham! Een dode zal toch meer indruk op hen maken...
Luister naar mij! Heb toch genade!'
Maar Abraham zei:
'Als ze niet naar Mozes en de Profeten hebben geluisterd...
zullen ze evenmin iemand geloven die een uur lang opstaat uit de dood
om hun woorden van waarheid te spreken.
En bovendien...
is het niet juist voor een gezegende om mijn boezem te verlaten
om te gaan beledigd worden door de zonen van de Vijand.
De tijd van beledigingen is voorbij voor hem.
Nu heeft hij vrede en hij blijft daar, op bevel van God,
die de zinloosheid inziet van pogingen om diegenen te bekeren
die niet eens geloven in het Woord van God,
laat staan dat ze het in praktijk brengen.'
Dit is de gelijkenis.
Waarvan de betekenis zo duidelijk is
dat ze geen uitleg behoeft."
Reacties
Een reactie posten