Aglaë geeft juwelen aan armen, offert parfum


200.5

Maria Valtorta:

'Aglaë, die de hele tijd op haar knieën zat,

buigt zich voorover om de voeten van de Heer te kussen.

Meer durft ze niet te doen.



Dan pakt ze haar tas en keert die om.

Er vallen eenvoudige kledingstukken uit,

een rinkelend tasje en een delicaat roze albasten flesje.

Aglaë bergt haar kleding weer op, pakt het tasje en zegt: "Dit is voor Uw armen. Het is de rest van mijn juwelen. Ik heb tijdens de reis alleen maar een paar munten bewaard voor mijn levensonderhoud... want zelfs als U het niet had gezegd, zou ik naar een afgelegen oord zijn gegaan.

En dit is voor U. Minder zoet/lieflijk dan de geur van Uw heiligheid. Maar het is het allerbeste wat de aarde te bieden heeft. En ik gebruikte het om het slechtste te doen... Alstublieft. God geve dat ik tenminste zo mag ruiken, in Uw aanwezigheid, in de hemel."

En ze ontkurkt de amfoor van zijn kostbare stop, en giet de inhoud ervan over de grond. Een sterke rozengeur stijgt in golven op van de vloertegels, die doordrenkt worden met de kostbare essence.

Aglaë bergt de lege amfoor weer op. "Ter nagedachtenis aan dit uur," zegt ze, en buigt zich dan weer voorover om Jezus' voeten te kussen en staat op, trekt zich achterwaarts terug, gaat weg, doet de deur dicht...

We horen haar voetstappen richting de trap, haar stem die een paar woorden wisselt met Maria, en dan het geluid van haar sandalen die de trap aflopen, en dan niets meer. Het enige wat van Aglaë overblijft, is het tasje aan Jezus' voeten, en de scherpe geur die de hele kamer vult.



Jezus staat op...

Hij pakt het tasje op en stopt het in Zijn boezem,

loopt dan naar een opening die uitkijkt op de straat,

glimlacht als hij de vrouw alleen in haar Joodse mantel richting Bethlehem ziet lopen.

Hij maakt een zegenend gebaar, en loopt dan naar het terras en roept: "Moeder."


Maria beklimt snel de trap:

"Je hebt haar gelukkig gemaakt, mijn Zoon.

Ze is heengegaan, vol kracht en vrede."


"Ja, Moeder. Als Andreas terugkomt,

stuur hem dan eerst naar Mij toe."'


25 juni 1945

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Maria Magdalena, serafijn nu, mag zalven en aanraken

Afbeelding
-Tenhemelopneming van Maria Magdalena (Giovanni Battista Gaulli)- 236.6-7 Maria Valtorta: 'Maar ik wijs jou op nog iets anders, tot jouw vreugde en de vreugde van velen. Ook in Bethanië herhaalde Maria het gebaar dat de dageraad van haar verlossing markeerde. Er zijn persoonlijke gebaren die herhaald worden, en die zowel de persoon als d'r stijl onthullen.  Onmiskenbare gebaren. Maar, omdat het correct was, was het gebaar in Bethanië minder terneergeslagen en eerder confidentieel in zijn eerbiedige aanbidding. Maria heeft een lange weg afgelegd sinds die dageraad van haar verlossing. Een lange weg. (Giovanni Lanfranco)- De liefde heeft haar als een snelle wind omhoog en vooruit getrokken.  De liefde heeft haar verbrand als een brandstapel,  het onreine vlees in haar vernietigd  en een gezuiverde geest in haar tot heer gemaakt. En Maria, ánders in haar herrezen waardigheid als vrouw,  net zo anders als in haar kleding, nu eenvoudig als die van mijn Moeder, in haa...
Meer lezen

Martha vertelt hoe haar zus heen en weer wordt geslingerd

Afbeelding
-Maria Magdalena belaagd (Frans Francken de Jonge)- 231.3 Maria Valtorta: '"Vertel Me wat ze doet!" "Wel"... Martha, enigszins gerustgesteld door Jezus' zekerheid, spreekt nu ordelijker. "Wel... sinds mijn komst, heeft Maria het huis en de tuin niet meer verlaten, ook niet om met haar boot het meer op te varen. En haar verzorgster vertelde me, dat ze daarvoor zelfs bijna nooit nog naar buiten ging. Deze verandering lijkt met Pasen te zijn begonnen. Maar vóór mijn komst, kwamen er wel nog steeds mensen bij haar op bezoek, en zij stuurde ze niet altijd weg. Soms gaf ze wel het bevel dat niemand erdoor mocht. En dat leek dan een bevel voor altijd. Maar dan sloég ze zelfs de bedienden, gegrepen door een onterechte woede, als ze, na de stemmen van bezoekers te hebben gehoord en naar de hal te zijn gerend, ontdekte dat ze al weg waren. Sinds mijn komst, heeft ze dat niet meer gedaan. Ze zei de eerste nacht tegen me, en daarom had ik zoveel hoop: 'Houd m...
Meer lezen

de geest - in íeder mens - snakt naar de hemel

Afbeelding
221.5 M. Valtorta: '"Het lijkt dat eeuwen van dwaling de aandrift van de geest heeft veranderd. Maar dat is niet het geval. De dwaling benevelt het verstand. Omdat het verstand versmolten is met het vlees, en de invloed ondergaat van het gif dat Satan in de dier-mens heeft ingespoten. En net zo kan de dwaling het hart benevelen. Omdat ook dat geënt is op het vlees, en aangetast wordt door de gifstoffen erin. De drievoudige begeerte knaagt aan de zintuigen, de gevoelens en de gedachten. Maar de geest is niet geïmplanteerd in het vlees. Hij kan verbijsterd, van zijn stuk gebracht worden door de opdoffers die Satan en de lusten uitdelen. Hij kan vrijwel verblind worden door de vleselijke bolwerken en de spatten van het kokende bloed van het mens-dier waarin hij werd geïnfuseerd. Maar zijn verlangen naar de hemel, naar God, is niet veranderd. Dat kán niet veranderen. Zie je het zuivere water van deze stroom? Het daalde neer uit de hemel en zal terugkeren naar de hemel, door de ver...
Meer lezen