gepoch en geflirt doen vrezen voor onheil - apostelen waken, Jezus bidt
223.4
Maria Valtorta:
'Petrus en Thomas lopen terug.
Thomas zegt: "Het is een mooi meisje."
"En een perfecte flirt! Misschien... maar je vriend Nathanaël zal snel genoeg merken dat zij het bed, en hij het goud warm houdt om te bewerken. En zijn vriend is een volslagen simpelton. Hij heeft haar in goede handen achter gelaten, zijn bruidje!" besluit Petrus, en gaat naast zijn metgezellen zitten.
"Mij beviel die man niet die die andere domkop aan het praten kreeg. Toen hij alles te weten kwam wat hij wilde weten, ging hij de berg op... Dit zijn ongure plekken. En het weer is perfect voor overvallen door schurken. Maanverlichte nachten, uitputtende hitte, bomen vol gebladerte. Hm, nee! Ik vind deze plek niet leuk!" moppert Bartholomeus. "Het was beter geweest om verder te gaan."
"Ja die onnozele hals die al die rijkdommen verklapte! En die andere, die de held speelt, en schaduwen bewaakt, en de echte lichamen niet ziet!... Nou, ik zal die vuurtjes bewaken. Wie gaat er met me mee?" zegt Petrus.
"Ik, Simon!" antwoordt de Zeloot. "Ik kan de slaap goed weerstaan."
Velen van het kamp, vooral de reizigers alleen, zijn opgestaan en één voor één vertrokken. Er zijn nog enkele herders over met hun kuddes, er is het bruiloftsgezelschap, de groep apostelen, en drie handelaren in lammeren, die al slapen. Het bruidje slaapt ook, bij de matrones, onder een tent die de bedienden hebben opgezet.
De apostelen zoeken een plek, Jezus zondert zich af in gebed, de herders maken een groot vuur in het midden van de open plek waar zij zich bevinden. Petrus en Simon maken er nog een, bij het pad naar de steile heuvel, waar de man die Bartholomeüs' argwaan wekte, zijn toevlucht heeft gezocht.'
Reacties
Een reactie posten