Thomas, goudsmid, kent de bruidegom - bruidje pronkt met haar weelde


223.3

Maria Valtorta:

'Omdat de kletskous zich dicht bij de apostolische groep bevindt,

hoort Thomas het en vraagt: "Is het Nathanaël van Levi, de bruidegom?"

"Hij is het inderdaad. Kent u hem?"

"Ik ken de vader goed van zaken, maar Nathanaël iets minder. Rijk huwelijk!"

"En een gelukkige bruid! Ze is bedekt met goud! Abraham, die familie is van de moeder van de bruid en de vader van de vriend van de bruidegom, heeft dit tot erezaak gemaakt, en de bruidegom en zijn vader ook. Ze zeggen dat er in die kisten een waarde van vele talenten goud zit!"

"Goeiedag!" roept Petrus uit en fluit.

En hij voegt eraan toe:

"Ik ga 'ns goed kijken of de belangrijkste koopwaar overeenkomt met de rest!"


En hij staat op met Thomas,

en ze lopen rond de bruidsgroep

en bekijken de drie vrouwen aandachtig,

een massa stoffen en sluiers waaruit met juwelen versierde handen en polsen tevoorschijn komen en glinsteringen uit hun oren en nekken schitteren,

en ze staren naar de opschepperige bruidsjonker, die een aanval van belagers op de jonge maagd lijkt af te moeten slaan, zo gewichtig doet hij.

Hij kijkt ook de twee apostelen fronsend aan.

Maar Thomas verzoekt hem om Nathanaël van Levi te groeten.

Namens Thomas, die ook Didymus wordt genoemd.

En er wordt vrede gesloten.


Zozeer zelfs dat,

terwijl hij staat te kletsten,

de bruid een manier vindt om bewonderd te worden,

en opstaat, zodat haar mantel en sluier neervallen, en zij verschijnt

in heel de gratie van haar lichaam en kleding, en in haar rijkdom, een afgod waardig.

Ze is hooguit vijftien, en ze heeft scherpe ogen!


Ze beweegt zich sierlijk,

ondanks de afkeuring van de matrones,

knipt haar vlechten bij en herschikt ze met behulp van kostbare haarspelden,

trekt haar met juwelen bezette riem strakker aan, maakt haar slippers los,

die stevig met gouden gespen aan haar voetjes vastzitten,

trekt ze uit en weer aan... 


Ondertussen heeft ze de gelegenheid om te pronken

met haar prachtige donkere haar, haar mooie handen en zachte armen,

haar slanke taille, haar welgevormde borstjes en heupen, haar perfecte voetje

en al die sieraden die rinkelen en blinken in het laatste daglicht

en in de vlammen van de eerste kampvuren.'


19 juli 1945

Reacties

Populaire posts van deze blog

Maria Magdalena, serafijn nu, mag zalven en aanraken

Martha vertelt hoe haar zus heen en weer wordt geslingerd

de geest - in íeder mens - snakt naar de hemel