ook Lazarus is door contemplatie wérkelijk sterk
247.7
Maria Valtorta:
'"O, Moeder! Zeg me, jij die zoveel weet omdat God het jou laat zien,
hoe zal Lazarus me behandelen bij onze eerste ontmoeting?
Eerst zweeg hij minachtend.
Maar dat deed hij omdat ik geen commentaar kon verdragen.
Ik was erg wreed tegen mijn broer en zus... Nu begrijp ik dat.
Nu hij weet dat hij wel mag spreken, wat zal hij tegen me zeggen?
Ik vrees zijn openlijke berisping.
O! Hij zal me zeker herinneren aan al het leed dat ik heb veroorzaakt.
Ik zou naar Lazarus willen toevliegen. Maar ik ben bang.
Vroeger ging ik erheen, en zelfs de herinneringen aan mijn overleden moeder,
haar tranen nog levend op de voorwerpen die ze gebruikte, tranen om mij, door mijn schuld...
verontrustten me toen niet. Mijn hart was cynisch, onbeschaamd,
gesloten voor elke stem die niet uit het kwade kwam.
Maar nu bezit ik niet langer de boosaardige kracht van het Kwaad,
en beef ik... Wat zal Lazarus met mij doen?"
"Hij zal zijn armen voor je openen,
en je, meer met zijn hart dan met zijn lippen, 'geliefde zus' noemen.
Hij is zo diep in God gevormd, dat hij deze woorden wel móét gebruiken.
Wees niet bang... Hij zal geen woord over het verleden zeggen.
Hij - het is alsof ik hem zag - is daar, in Bethanië,
en de dagen van wachten zijn heel lang.
Hij wacht op je,
om je dicht tegen zijn hart te sluiten.
Om zijn broederlijke liefde te verzadigen.
Je hoeft hem alleen maar lief te hebben, zoals hij jou liefheeft,
om de zoetheid te proeven van geboren te zijn uit dezelfde baarmoeder."
"Ik zou van hem houden, zelfs als hij me verwijten zou maken.
Ik verdien het."
"Maar hij zal jou alleen liefhebben.
Dat alleen."'
Reacties
Een reactie posten