symposion bij Simon de farizeeër 2
236.2
Maria Valtorta:
'Ik zie het rijke gordijn voor de deur omhoog gaan,
en een jonge, mooie vrouw binnenkomen, rijk gekleed en zorgvuldig gekapt. Haar weelderige blonde haar vormt een waar sieraad op haar hoofd, de lokken kunstig in elkaar verstrengeld. Ze lijkt wel een gouden helm te dragen, helemaal in reliëf, zo glanzend en weelderig is haar haar.
Ze draagt een jurk die, vergeleken met die die ik altijd bij de Maagd Maria heb gezien, ik zou zeggen zeer excentriek is en ingewikkeld. Gespen op haar schouders, juwelen om de ruches bovenop haar borst te verbergen, gouden kettinkjes om haar boezem te accentueren, een riem bezet met goud en edelstenen. Een uitdagende jurk, die de lijnen van haar prachtige lichaam accentueert.
Een sluier op haar hoofd, maar zo licht dat... hij niets verbergt. Het is gewoon een aanvulling op haar versieringen. Aan haar voeten, draagt ze zeer kostbare sandalen met gouden gespen, rood leer en gevlochten enkelbandjes.
-
Iedereen, behalve Jezus, draait zich om, om naar haar te kijken.
Johannes observeert haar even, en draait zich dan naar Jezus.
De anderen staren haar aan met overduidelijke, malicieuse gretigheid.
Maar de vrouw kijkt hen helemaal niet aan, en trekt zich niets aan van het gemompel dat opkwam toen ze binnenkwam, noch van het knipogen van alle aanwezigen, behalve dan Jezus en de discipel. Jezus geeft de indruk niets te merken. Hij vervolgt Zijn gesprek, en beëindigt daarmee de dialoog die Hij met de heer des huizes was begonnen.
De vrouw loopt naar Jezus toe
en knielt neer aan de voeten van de Meester.
Ze zet een kruikje in de vorm van een zeer ronde amfoor op de grond,
haalt de sluier van haar hoofd, de kostbare speld onthullende waarmee die vastzat in haar haar,
haalt de ringen van haar vingers, en legt alles op de bedbank, bij Jezus' voeten.
Daarna neemt ze Zijn voeten in haar handen,
eerst de rechter, dan de linker, en maakt de sandalen los, die ze op de grond zet.
Dan kust ze die voeten, met een grote tranenvloed,
legt haar voorhoofd ertegenaan, streelt ze
en de tranen vallen neer als regen,
glinsterend in de vlam van de kroonluchter,
neerdruppelend op de huid
van die prachtige voeten.'
Reacties
Een reactie posten