poëma van de god-mens

-eeuwenoude gurukul (hindoeïsme)- 250.4 Maria Valtorta: 'Jezus, een witte gestalte te midden van de steeds donkerder wordende schaduwen, staat op van de tafel, en komt naar het midden van de kleine groep discipelen, terwijl de vrouwen zich terugtrekken. Isaak en een ander steken kleine vuren aan op het zand, om voor licht te zorgen en om de zwermen muggen, die misschien uit nabijgelegen moerassen komen, te verdrijven. "Vrede zij met u allen. De barmhartigheid van God verenigt ons al vóór de afgesproken tijd, en schenkt wederzijdse vreugde aan onze harten. Ik heb ze allemaal onderzocht, die moreel goede harten van jullie, zoals je aanwezigheid hier aantoont, wachtend op Mij, gevormd in Mij,  maar nog geestelijk onvolmaakt, zoals sommige van jullie reacties aantonen, die getuigen dat de oude mens van Israël nog steeds in je voortleeft, met al zijn concepten en vooroordelen, en dat nog niet daaruit is voortgekomen, zoals een vlinder uit zijn larve, de nieuwe mens, de mens van de ...

236.3-4 M. Valtorta: 'Jezus draait Zijn hoofd langzaam om, een klein beetje maar, en Zijn diepblauwe ogen rusten even op het neergebogen hoofd. Een blik van vergeving. Dan kijkt Hij terug naar het midden. En laat haar vrij om haar uitbarsting te uiten. Maar de anderen doen dat niet. Ze maken grapjes, knipogen, grijnzen. En de farizeeër gaat even rechtop zitten om beter te kijken, en zijn blik bevindt zich ergens tussen begeerte, boosheid en bespotting in. Begeerte naar de vrouw. Dat gevoel is duidelijk. Boosheid dat ze zo vrijelijk is binnengekomen, wat anderen zou kunnen doen denken dat die vrouw... een frequente gaste is in zijn huis. Spot naar Jezus toe... Maar de vrouw merkt niets. Ze blijft bitter huilen, zonder te schreeuwen. Alleen dikke tranen, en af ​​en toe een snikken. Dan... knipt ze haar haar bij, haalt de gouden haarspelden eruit, die haar ingewikkelde kapsel vasthielden, en plaatst die naast de ringen en de haarspeld. De gouden strengen ontrollen zich van haar sc...

-Diner in het huis van de Farizeeër (Maria Felice Tibaldi)- 236.2 Maria Valtorta: 'Ik zie het rijke gordijn voor de deur omhoog gaan, en een jonge, mooie vrouw binnenkomen, rijk gekleed en zorgvuldig gekapt. Haar weelderige blonde haar vormt een waar sieraad op haar hoofd, de lokken kunstig in elkaar verstrengeld. Ze lijkt wel een gouden helm te dragen, helemaal in reliëf, zo glanzend en weelderig is haar haar. Ze draagt ​​een jurk die, vergeleken met die die ik altijd bij de Maagd Maria heb gezien, ik zou zeggen zeer excentriek is en ingewikkeld. Gespen op haar schouders, juwelen om de ruches bovenop haar borst te verbergen, gouden kettinkjes om haar boezem te accentueren, een riem bezet met goud en edelstenen. Een uitdagende jurk, die de lijnen van haar prachtige lichaam accentueert. Een sluier op haar hoofd, maar zo licht dat... hij niets verbergt. Het is gewoon een aanvulling op haar versieringen. Aan haar voeten, draagt ​​ze zeer kostbare sandalen met gouden gespen, rood lee...

192.4 Maria Valtorta: '"Kom, Jabes! Dit water is goed voor vermoeide voetjes. Kom, ik zal ze voor je wassen. Daarna zul je beter lopen. O! Wat hebben deze touwen je pijn gedaan! Je mag niet meer lopen. Ik draag je in mijn armen tot we Engannim bereiken. Daar zal ik een sandalenmaker vinden en een paar nieuwe sandalen voor je kopen." En Petrus wast en droogt de voetjes die al lang niet meer zo liefdevol verzorgd zijn. Het kind kijkt hem aarzelend aan, maar buigt zich dan over de man heen die zijn sandalen opnieuw knoopt en slaat zijn magere armpjes om hem heen, terwijl hij zegt: "Wat ben je goed!" en hij kust zijn grijzende haar. Petrus is ontroerd. Hij gaat op de grond zitten, daar in al die nattigheid, waar hij is, en neemt het kind op zijn schoot en zegt tegen hem: "Noem me dan 'vader'..." Het tafereeltje is lief. Jezus komt met de anderen dichterbij. Maar eerst nog vragen de twee hooghartigen van eerder, die er nieuwsgierig bij hadden gestaa...

-Ordaining the Apostles (James Tissot)- 166.2 Maria Valtorta: 'Jezus zegt bovendien: "Dit zijn Mijn apostelen. Het zijn evenzovele Christussen, omdat Ik hen als zodanig heb uitgekozen. Keren jullie je met vertrouwen tot hen. Zij weten van Mij alles wat je nodig hebt voor je ziel..." De apostelen kijken Jezus vol angst aan. Maar Hij glimlacht en vervolgt: "...en zij zullen jullie ziel het licht van een ster en de verkwikking van dauw geven, zodat jullie niet in de duisternis wegkwijnen. En daarna zal Ik komen en jullie overvloed van zon en golven geven, alle wijsheid om jullie sterk en gelukkig te maken met bovennatuurlijke kracht en vreugde. Vrede zij met jullie, kinderen. Ik word opgewacht door anderen, die ongelukkiger en armer zijn dan jullie. Maar Ik zal jullie niet alleen laten. Ik laat Mijn apostelen bij je achter, en het is alsof Ik de kinderen van Mijn liefde laat toevertrouwen aan de zorg van de meest liefdevolle en betrouwbare voedsters.' Jezus maakt ee...

- jonge Mooji - 142.2 Jezus zegt: "Jij, en jij niet alleen, vraagt ​​je af waarom Ik bepaalde dingen wel of niet doe. Je vraagt ​​je af, waarom God zulke dingen wel of niet toestaat. Kijk, Petrus, en jullie allemaal, mijn vrienden! Eén van de geheimen van de volmaakte gelovige is dat hij zichzelf nooit opwerpt als iemand die God in twijfel trekt. 'Waarom doet Gij dit?' vraagt ​​iemand die weinig vorming heeft gehad aan zijn God. En het lijkt wel dat hij zich in de gedaante van een wijze volwassene voor een schooljongen plaatst om te zeggen: 'Dat mag niet. Dat is dwaasheid. Dat is een vergissing.' Wie geeft meer dan/staat boven God? Nu zien jullie dat Ik onder het mom van opkomen voor Johannes word weggestuurd. En je bent er geschokt door. En je wilt dat Ik de fout rechtzet door een polemische houding aan te nemen tegenover de voorstanders van die reden. Nee, dat zal nooit gebeuren. - Osho - Jullie hebben de Doper door de mond van zijn discipelen horen zeggen: '...

127.5 Maria Valtorta: "De laatste Profeet van Israël is niet degene die uit de hemel neerdaalt, maar degene die, gezegend met goddelijke gaven vanaf de baarmoeder van zijn moeder - jullie weten dat niet, maar Ik zeg het je - het dichtst bij de hemel komt." Vertelt Jezus. "Wat? Wat? Oh! vertel! Hij zegt over zichzelf: 'Ik ben de Zondaar.'" De drie herders zijn nieuws-gierig en de discipelen zijn net zo nieuwsgierig. "Toen de Moeder mij droeg, zwanger van Mij-God, ging zij - omdat zij de Nederige en Liefdevolle is - de moeder van Johannes dienen, haar nicht van moederszijde, en zwanger op hoge leeftijd. De Doper had zijn ziel al , omdat hij zich in de zevende maand van zijn vorming bevond. En het zaad van de mens, ingesloten in de baarmoeder van de moeder, sprong op van vreugde bij het horen van de stem van [Maria] de Bruid van God. Ook hierin was hij een voorloper, ging hij de verlosten voor, omdat van schoot tot schoot de Genade uitstroomde en doordro...

116.6 Maria Valtorta: "U haat ons, omdat wij niet van U houden!" "Nee. Ik haat zelfs Mijn vijanden niet." "Dat zegt U. En zo is het... U hebt gelijk. Maar wat een pijn voor mij en Jozef! En Lazarus? Wat zal Lazarus zeggen?... Die net vandaag heeft besloten... om U te vertellen dat U deze plek moest verlaten om naar een van zijn eigendommen in Zion te gaan. Weet U? Lazarus is zeer rijk. Een groot deel van de stad en een groot deel van Palestina is van hem! Zijn vader had, aan zijn bezit en aan dat van zijn vrouw Eucheria , die van Uw stam en familie was, nog de beloning toegevoegd van de Romeinen aan hun trouwe dienaar, en hij liet zijn kinderen een zeer grote erfenis na. En, het allerbelangrijkste: een geheime, maar krachtige vriendschap met Rome! Zonder dat... wie had het hele huis van de belediging had kunnen redden? Na het schandelijke gedrag van Maria, haar scheiding, alleen omdat 'zij' het was, haar leven van losbandigheid in die stad die zijn leen...

34.8 Maria Valtorta: '"Maar voor nu... ziehier het goud zoals het een koning toekomt het te bezitten; ziehier de wierook, zoals het  God toekomt, en ziehier, O Moeder, ziehier de mirre, omdat Uw Geborene zowel mens is als God, en van het vlees en het menselijk leven de bitterheid zal kennen en de onvermijdelijke Wet van het sterven. Onze liefde zou ze niet willen uitspreken, deze woorden, en Hem eeuwig denken, zelfs met vlees, zoals Zijn Geest eeuwig is. - Onvergankelijk lichaam (Sr. Wilhelmina Lancaster) - Maar, O Vrouwe, als onze kaarten, en meer onze ziel, zich niet vergissen, dan is Hij, Uw Zoon, de Redder, de Christus van God, en zal Hij dus, om de aarde te redden, het kwaad van de aarde op Zich moeten laden, waarvan een van de straffen de dood is. Deze hars is voor dat uur. opdat het vlees, dat heilig is, het rot van corruptie niet zou kennen en zijn integriteit zou behouden tot de opstanding. En opdat Hij ons om van dit geschenk zou herinneren en Zijn dienaren zou redd...