poëma van de god-mens

384.5 Valtorta: "Zou u hier vrijwillig bij Mij willen blijven?" "O! Dan zou ik mijn kleinkinderen niet meer missen!" "Zelfs als je arm en blind zou blijven, zou het dienen van Mij dan genoeg zijn om jou gelukkig te maken?" "Zeker!"  Een trillend 'jazeker', maar zo beslist... "Goed, vader. Luister. U kunt het pad dat Ik bewandel niet bewandelen. En Ik kan hier niet blijven. Maar we kunnen elkaar liefhebben en goed voor elkaar zijn." "Dat kunt U wel, voor mij. Maar ik... Wat kan de oude Ananias doen?" "Zorgen voor Mijn huis en tuin, zodat ik het elke keer dat ik terugkom netjes aantref. Vindt u dat fijn?" "O zeker! Maar ik ben blind... Het huis... Ik zal wel wennen aan de muren. Maar de tuin...  Wat kan ik doen om die te verzorgen, als ik de kruiden niet kan onderscheiden?  O, wat zou het mooi zijn om U te dienen, Heer! Om zo mijn leven te eindigen..."  De oude man houdt zijn handen op zijn hart en dr...

CCCLXXVII GELIJKENIS VAN HET WATER EN HET RIET -VOOR MARIA MAGDALENA DIE HET BESTE DEEL KOOS- 377.1 M. Valtorta: 'Ik begrijp meteen dat we nog steeds omringd zijn door de figuur van Maria Magdalena, want ik zie haar eerst in een eenvoudige jurk, van lila-roze, zoals de malvabloem. Geen kostbare versieringen, haar haar eenvoudig bijeengebonden in vlechten in haar nek. Ze ziet er jonger uit dan toen ze een meesterwerk van schoonheid was. Ze heeft niet langer de brutale blik van toen ze 'de zondares' was, noch de neerslachtige blik van toen ze naar de gelijkenis van de schaapjes luisterde, noch de schaamtevolle, tranende blik van toen ze in de kamer van de farizeeër was... Nu zijn haar ogen kalm, helder als die van een kind, en een kalme glimlach straalt erin. Ze leunt tegen een boom aan de rand van het landgoed Bethanië, en kijkt naar de weg. Ze wacht. Dan slaakt ze een kreet van vreugde. Ze draait zich om naar het huis en roept luid, zodat iedereen haar hoort, ze roept met h...

236.3-4 M. Valtorta: 'Jezus draait Zijn hoofd langzaam om, een klein beetje maar, en Zijn diepblauwe ogen rusten even op het neergebogen hoofd. Een blik van vergeving. Dan kijkt Hij terug naar het midden. En laat haar vrij om haar uitbarsting te uiten. Maar de anderen doen dat niet. Ze maken grapjes, knipogen, grijnzen. En de farizeeër gaat even rechtop zitten om beter te kijken, en zijn blik bevindt zich ergens tussen begeerte, boosheid en bespotting in. Begeerte naar de vrouw. Dat gevoel is duidelijk. Boosheid dat ze zo vrijelijk is binnengekomen, wat anderen zou kunnen doen denken dat die vrouw... een frequente gaste is in zijn huis. Spot naar Jezus toe... Maar de vrouw merkt niets. Ze blijft bitter huilen, zonder te schreeuwen. Alleen dikke tranen, en af ​​en toe een snikken. Dan... knipt ze haar haar bij, haalt de gouden haarspelden eruit, die haar ingewikkelde kapsel vasthielden, en plaatst die naast de ringen en de haarspeld. De gouden strengen ontrollen zich van haar sc...

-Diner in het huis van de Farizeeër (Maria Felice Tibaldi)- 236.2 Maria Valtorta: 'Ik zie het rijke gordijn voor de deur omhoog gaan, en een jonge, mooie vrouw binnenkomen, rijk gekleed en zorgvuldig gekapt. Haar weelderige blonde haar vormt een waar sieraad op haar hoofd, de lokken kunstig in elkaar verstrengeld. Ze lijkt wel een gouden helm te dragen, helemaal in reliëf, zo glanzend en weelderig is haar haar. Ze draagt ​​een jurk die, vergeleken met die die ik altijd bij de Maagd Maria heb gezien, ik zou zeggen zeer excentriek is en ingewikkeld. Gespen op haar schouders, juwelen om de ruches bovenop haar borst te verbergen, gouden kettinkjes om haar boezem te accentueren, een riem bezet met goud en edelstenen. Een uitdagende jurk, die de lijnen van haar prachtige lichaam accentueert. Een sluier op haar hoofd, maar zo licht dat... hij niets verbergt. Het is gewoon een aanvulling op haar versieringen. Aan haar voeten, draagt ​​ze zeer kostbare sandalen met gouden gespen, rood lee...

192.4 Maria Valtorta: '"Kom, Jabes! Dit water is goed voor vermoeide voetjes. Kom, ik zal ze voor je wassen. Daarna zul je beter lopen. O! Wat hebben deze touwen je pijn gedaan! Je mag niet meer lopen. Ik draag je in mijn armen tot we Engannim bereiken. Daar zal ik een sandalenmaker vinden en een paar nieuwe sandalen voor je kopen." En Petrus wast en droogt de voetjes die al lang niet meer zo liefdevol verzorgd zijn. Het kind kijkt hem aarzelend aan, maar buigt zich dan over de man heen die zijn sandalen opnieuw knoopt en slaat zijn magere armpjes om hem heen, terwijl hij zegt: "Wat ben je goed!" en hij kust zijn grijzende haar. Petrus is ontroerd. Hij gaat op de grond zitten, daar in al die nattigheid, waar hij is, en neemt het kind op zijn schoot en zegt tegen hem: "Noem me dan 'vader'..." Het tafereeltje is lief. Jezus komt met de anderen dichterbij. Maar eerst nog vragen de twee hooghartigen van eerder, die er nieuwsgierig bij hadden gestaa...

CLVIII AAN HET MEER VAN GENEZARETH MET JOHANNA VAN CHUSAS 158.1 Maria Valtorta: 'Jezus bevindt zich op het meer, in de boot van Petrus , achter twee andere boten: de ene is de typische tweede vissersboot, de tweelingboot van Petrus; de andere, een slank, rijke plezierboot. Het is de boot van Johanna van Chusas . Maar de eigenaresse ervan zit niet in haar boot. Zij ligt aan de voeten van Jezus, in de boerse boot van Petrus. Ik zou zeggen dat het toeval hen bijeenbracht, ergens op de met bloemen gevulde oever van Genezareth, prachtig in deze eerste verschijning van de Palestijnse lente, die haar wolken van bloeiende amandelbomen verspreidt en parels van toekomstige bloesem plaatst op de peren- en appel, granaatappel- en kweepeerbomen, alle, alle bomen, het rijkst en het zachtst, in bloei en fruit. Terwijl de boot in de zon langs de oever scheert, komen de miljoenen knoppen die op de takken zwellen al tevoorschijn, wachtend om te bloeien, terwijl de bloemblaadjes van de vroege aman...

124.3 Maria Valtorta: '"Wie is zij?... Een ziel. Voor Mij zijn jullie allemaal 'zielen'. Niets anders. Mannen, vrouwen, ouderen, kinderen: zielen, zielen, zielen. Witte zielen, de kkleuters, blauwe zielen, de kinderen, rozige zielen, de jongeren, gouden zielen, de rechtschapenen, pekzwarte zielen, de zondaars. Maar slechts zielen, alleen maar zielen. En Ik glimlach naar de witte zielen, omdat Ik dan naar de engelen lijk te glimlachen; en Ik rust tussen de roze en blauwe bloemen van goede adolescenten; en Ik verheug Me in de kostbare zielen van de rechtschapenen; en zwoeg, lijdend, om de zielen van zondaars kostbaar en prachtig te maken. De gezichten?... De lichamen?... Niets. Ik ken je en herken je aan jullie zielen." "En wat voor soort ziel heeft zij?" vraagt ​​Thomas. "Een minder nieuwsgierige ziel dan die van mijn vrienden. Want zij vorst niet na, zij vraagt niet, zij komt en gaat, zonder een woord of blik." "Ik dacht dat ze een bedrieg...

CVII JEZUS EN ZIJN MOEDER IN HET HUIS VAN JOHANNA VAN CHUSAS 107.1 Maria Valtorta: 'Ik zie Jezus naar het huis van Johanna van Chusas gaan. Als de dienende deurwachter ziet Wie het is die komt, geeft hij zo'n feestelijke kreet dat het hele huis in rep en roer is. Jezus komt glimlachend en zegenend binnen. Johanna komt snel aanlopen uit de tuin die helemaal in bloei staat om zich neer te werpen en de voeten van de Meester te kussen. En Chusas komt ook, die zich eerst zeer diep buigt, en vervolgens de zoom kust van Jezus' kleed. Chusas is een knappe man van in de veertig. Niet erg lang, maar goed gebouwd, zwart haar met een paar zilveren draadjes net bij de slapen, heldere en donkere ogen, een bleke teint en een vierkante, zwarte, verzorgde baard. Johanna is langer dan haar man. Van de voorbije ziekte heeft ze alleen een opvallende slankheid behouden, die echter al minder skeletachtig is dan toen. Ze lijkt op een dunne en buigzame palmboom eindigend in het mooie kleine hoofdj...

-Onderricht in de tuin (G.I. Semiradsky)- 93.4 Maria Valtorta: 'Jezus zegt: "Laten we hier samen blijven, dan zal er ook een nieuwe discipel zijn. Mama, kom." Ze gaan zitten, sommigen op een steen, anderen op een stoel, in een kring rond Jezus, die op de stenen bank tegen het huis zit, met Zijn Moeder aan Zijn zijde en Johannes aan zijn voeten, die ervoor koos om op de grond te blijven, gewoon om dichtbij te zijn. Jezus spreekt, zacht en majestueus zoals altijd. "Waarmee zal Ik de apostolische vorming vergelijken? Met de natuur die ons omringt. Kijken jullie! In de winter lijkt de aarde dood. Maar binnen in haar werken de zaden en de lymfen voeden zich met vochten, om ze in het ondergrondse gebladerte te deponeren – dat is wat Ik de wortels zou kunnen noemen – om er vervolgens een grote overvloed van te hebben voor het bovenste gebladerte wanneer het tijd is om te bloeien. Jullie zijn ook vergelijkbaar met dit winterland: kaal, uitgekleed, lelijk. Maar de Zaaier...

-Apostelen rondom Maria met Pinksteren- 89.8 Maria Valtorta: '"En daarna... Oh! Hoeveel dingen heb Ik jou te vertellen, Mijn perfecte vriendin, lieve Moeder! Maar eerst smeek Ik je, vraag Ik je om veel genade voor degenen die morgen zullen komen. Luister: ze houden van Mij... maar ze zijn niet perfect. Jij, Lerares van de deugd... oh! Moeder, help Me om ze goed te maken... Ik zou ze allemaal willen redden..." Jezus is neergegleden aan de voeten van Maria. Nu verschijnt Zij in haar majesteit als Moeder. "Mijn zoon! Wat wil Je dat Je arme moeder meer doet dan Jij?" "Hen heiligen... Jouw Deugd heiligt. Ik heb hen met opzet naar jou toe gebracht. Mama... op een dag zal Ik jou zeggen: "Kom!" Want dan zal het dringend nodig zijn de geesten te heiligen, zodat Ik in hen de wil tot verlossing mag vinden. En Ik alleen zal het niet kunnen... Jouw Stilte zal net zo actief zijn als Mijn Woord. Jouw Zuiverheid zal Mijn Macht helpen. Jouw Aanwezigheid zal Satan ...

73.10 Maria Valtorta: 'De nacht is gevallen. De maan kleedt alles in witheid. Nachtegalen zingen tussen de olijfbomen. Een stroom is een klinkend zilveren lint. Uit de gemaaide weilanden komt de geur van hooi: warm, vleselijk zou ik zeggen. Een beetje geloei. Een beetje geblaat. En sterren, sterren, sterren... een zaaisel van sterren op de sluier van de hemel, een baldakijn van levende edelstenen, verspreid over de heuvels van Bethlehem. "Maar hier!... Dit zijn ruïnes ! Waar breng Jij ons heen? De stad ligt daar verder!" "Ik weet het. Komen jullie! Volg de stroom, achter Mij! Nog een paar stappen, en dan... dan zal Ik jullie de accommodatie van de Koning van Israël aanbieden." Judas haalt zijn schouders op en zwijgt. Nog een paar stappen. Dan, kijk, een massa van ingestorte huizen. Overblijfselen van huizen... Een grot, tussen twee scheuren in de muur. Jezus zegt: "Heb jij de tinder? Ontsteek hem maar!" Simon steekt een lantaarn aan die hij uit zijn ta...

- Einstein-bijeenkomst (Guinness Wereldrecord 2021) - 71.3 Maria Valtorta: '"Maar kijk, daar is Johannes, die Simon mee brengt. Johannes, Mijn eerste. Simon, over wie Ik je twee dagen geleden vertelde. Je hebt Simon en Johannes al gezien. De ene was ziek..." "Ah! de melaatse! Ja, ik herinner me hem. Is hij al Jouw discipel?" "Vanaf de volgende dag!" "En ik, waarom moest ik zo lang wachten?" "Judas?!" "'t Is waar. Pardon." Johannes heeft de Meester gezien en wijst Hem aan Simon aan. Ze versnellen hun pas. De begroeting van Johannes is een kus wederzijds met de Meester. Simon daarentegen knielt neer aan de voeten van Jezus. Hij kust die en roept uit: "Eer aan mijn Verlosser! Zegen Je dienaar, zodat mijn daden heilig mogen zijn in de ogen van God en ik Hem de eer mag geven om Hem te zegenen omdat hij mij U heeft gegeven!" Jezus legt Zijn hand op Simons hoofd: "Zeker, Ik zegen jou om je te bedanken voor je...

-Genezing van lamme (J. Tissot)- -Genezing in synagoge (J.T.)- 59.8 Maria Valtorta: '"Heb je het gehoord? Wat antwoord je nu?" vraagt ​​Jezus aan zijn tegenstander. De bebaarde en getroebleerde man haalt zijn schouders op en verslagen vertrekt hij, zonder te antwoorden. De menigte bespot hem en juicht Jezus toe. "Stilte. De plaats is heilig!" zegt Jezus, en beveelt vervolgens: "Breng mij de jongeman aan wie Ik hulp van God beloofde ." De zieke komt. Jezus aait hem: "Jij had geloof! Wees genezen! Ga in vrede en wees rechtschapen." De jongeman geeft een gil. Wie weet wat hij voelt? Hij knielt neer aan de voeten van Jezus en kust ze met dank: "Dank U, van mij en van mijn moeder!" -Genezing van zieken (G. Doré)- Er komen meer zieke mensen: een kind met verlamde benen. Jezus neemt het in Zijn armen, streelt het, zet het op de grond... en laat het los. En het kind valt niet, maar het rent naar zijn moeder, die hem huilend aan haar hart o...

-Aanbidding der Wijzen (Leonardo da Vinci)- 34.14 Jezus zegt: 'En als ze voor een arm huis zijn aangekomen, in de armste van de steden van Juda, buigen ze niet hun hoofd en zeggen: "Onmogelijk"... maar buigen hun rug, hun knieën en vooral hun hart, en ze aanbidden. Daar, achter die arme muur, is God, die ze altijd hebben aanroepen, zonder, zelfs niet in de verste verte, te durven hopen Hem ooit te zien. Maar aanroepen hebben, voor het welzijn van de hele mensheid, voor hún eeuwige welzijn. Oh! Dit is alles waar zij op hoopten. Om Hem te kunnen zien, en kennen, en bezitten in het leven dat geen zonsopgangen en zonsondergangen meer kent! Hij is dáár, achter die arme muur! Wie weet of het Hart van Zijn Kind, dat nog steeds het hart van een God is, deze drie harten niet hoort die, liggend in het stof van de straat, rinkelen: "Heilig, heilig, heilig! Gezegend de Heer, onze God! Eer aan Hem in de hoogste hemelen en Vrede aan Zijn Dienaren. Glorie, glorie, glorie en zegen!...

34.8 Maria Valtorta: '"Maar voor nu... ziehier het goud zoals het een koning toekomt het te bezitten; ziehier de wierook, zoals het  God toekomt, en ziehier, O Moeder, ziehier de mirre, omdat Uw Geborene zowel mens is als God, en van het vlees en het menselijk leven de bitterheid zal kennen en de onvermijdelijke Wet van het sterven. Onze liefde zou ze niet willen uitspreken, deze woorden, en Hem eeuwig denken, zelfs met vlees, zoals Zijn Geest eeuwig is. - Onvergankelijk lichaam (Sr. Wilhelmina Lancaster) - Maar, O Vrouwe, als onze kaarten, en meer onze ziel, zich niet vergissen, dan is Hij, Uw Zoon, de Redder, de Christus van God, en zal Hij dus, om de aarde te redden, het kwaad van de aarde op Zich moeten laden, waarvan een van de straffen de dood is. Deze hars is voor dat uur. opdat het vlees, dat heilig is, het rot van corruptie niet zou kennen en zijn integriteit zou behouden tot de opstanding. En opdat Hij ons om van dit geschenk zou herinneren en Zijn dienaren zou redd...

-Adoratie herders (Jacob Jordaens)- -Christus in de kribbe (Giotto)- 30.9 Maria Valtorta: '"Ik zal me u herinneren... u allen!" "Wilt u uw Kind over ons vertellen?" "Ik zal het Hem vertellen." "Ik ben Elia." "En ik Levi." "En ik Samuël." "En ik Jona." "En ik Isaak." "En ik Tobias." "En ik ben Jonathan." "En ik Daniël." "En Simeon ik." "En mijn naam is Johannes." "Ik, Jozef, en mijn broer Benjamin zijn een tweeling." "Ik zal uw  [twaalf!] namen onthouden!" "We moeten gaan... Maar we zullen terugkeren... En we zullen anderen ertoe brengen om u te aanbidden!" -Adoratie herders (Guido Reni)- "Hoe kunnen we terugkeren naar de kudde en dit Kind zo achterlaten?" "Eer aan God die Hem aan ons heeft laten zien!" "Laten we Zijn Kleedje kussen!" zegt Levi met een engelenglimlach. Maria tilt Jezus langzaam ...