Syntyche vond Jezus door haar honger naar waarheid




283.3

M. Valtorta:

'Nicodemus onderbreekt:

"Maar hoe hebt u de Woorden van de Meester kunnen leren?"


"Wie honger heeft, zoekt voedsel, heer. Ik zocht mijn voedsel.

Als voorlezer - omdat ik opgeleid was en een mooie stem en uitspraak had -

kon ik veel lezen in de bibliotheken van mijn meesters.

Maar nog was ik niet verzadigd.

Ik voelde dat er méér was behalve de muren versierd met menselijke kennis,

en als een gevangene in een gouden gevangenis klopte ik met mijn knokkels,

forceerde de deuren om te ontsnappen, om te vinden...


Toen ik met mijn laatste meester naar Palestina kwam,

vreesde ik in duisternis te vallen... in plaats daarvan liep ik naar het Licht!

De woorden van de slaven van Caesarea waren als evenzovele houweelslagen,

die de muren deden afbrokkelen, steeds grotere gaten openden,

waardoor Uw Woord binnenkwam.


En ik verzamelde ze, deze woorden en berichten.

En als een kind dat parels rijgt, reeg ik ze aaneen en versierde mezelf ermee,

er kracht uit puttend om steeds meer gezuiverd te worden

en de Waarheid te ontvangen.


In catharsis, zo voelde ik, zou ik vinden. En zelfs al op aarde.

Ten koste van mijn leven, wilde ik zuiver zijn voor de ontmoeting

met de Waarheid, met de Wijsheid, met de Goddelijkheid.


Heer, ik spreek dwaze woorden.

Ze kijken mij verbaasd aan.

Maar U vroeg mij om..."


"Spreek, spreek! Het is nodig!"



"Met standvastigheid en zelfbeheersing heb ik de druk van buitenaf weerstaan.

Ik had vrij en gelukkig kunnen zijn, volgens de wereld, als ik het had gewild .

Maar ik wilde kennis niet verruilen voor plezier.

Want zonder wijsheid heeft het geen zin de andere deugden te bezitten.


Hij, de filosoof, zei:

'Rechtvaardigheid, zelfbeheersing en standvastigheid, zonder kennis,

zijn als een geschilderd tafereel, in werkelijkheid deugden van slaven,

zonder iets vasts of reëels.'


Ik wilde échte dingen.

Mijn dwaze meester sprak over U, in mijn aanwezigheid.

Toen was het alsof de muren een sluier werden.

Het enige wat nodig was, was de wil om die sluier te scheuren

en me te verenigen met de Waarheid.

Dat heb ik gedaan."'


22 sept.1945

Reacties

Populaire posts van deze blog

Maria Magdalena, serafijn nu, mag zalven en aanraken

Martha vertelt hoe haar zus heen en weer wordt geslingerd

de geest - in íeder mens - snakt naar de hemel