Anastatica tot bij Maria en de medezusters gebracht
366.4
Maria Valtorta:
'De Zeloot, na een tamelijk lange stilte, staat op het punt te spreken.
Maar de apostelen en discipelen, die Margziam aan de voet van Gethsemane ontmoet hebben,
komen naar hen toe gerend, en Simon blijft zwijgend, terwijl Jezus ieders groet beantwoordt,
en daarna, samen met Petrus, naar de olijfgaard en het huis verderloopt.
Petrus vertelt Hem dat ze al sinds zonsopgang op de uitkijk stonden,
dat Elise nog steeds aan het lijden is in Johanna's huis,
dat de Farizeeën de vorige avond gekomen zijn,
dat... dat... dat... een hoop onsamenhangend nieuws,
waarna uiteindelijk de vraag gesteld wordt:
"En Lazarus?"...
waarop Jezus uitvoerig antwoordt.
Petrus, erg nieuwsgierig, kan het niet laten om te vragen:
"En... niets, Heer? Geen... nieuws...?"
"Jawel. Je zult het te zijner tijd horen.
Waar is Margziam met de vrouw? Al in het huis?"
"O nee! De vrouw durfde niet verder te gaan.
Ze zit op de rand en wacht op Jou.
Margziam... Margziam... is verdwenen.
Hij moet het huis in gerend zijn."
"Laten we opschieten!"
Maar hoe hard ze zich ook haasten, ze bereiken het huis niet
voordat Maria, haar schoonzuster Salome, Porfirea
en de vrouwen van Bartholomeüs en Filippus
eerbiedig naar buiten komen.
Jezus groet hen al van verre
en gaat naar de plek waar Anastatica nederig wacht,
neemt haar bij de hand en leidt haar naar Zijn Moeder en de vrouwen.
"Kijk, dit is de bloem van Pasen, Moeder! Slechts één dit jaar.
Maar moge ze jou zoet zijn, want Ik breng haar naar je toe!"
De vrouw is neergeknield.
Maria buigt zich voorover en tilt haar op, zeggend:
"Dochters zijn in het hart, niet aan de voeten van hun moeders.
Kom, dochter. Laten we elkaars gezicht leren kennen,
zoals onze geesten elkaar al kennen.
Kijk, dit zijn de zusters die hier zijn.
Er zullen er nog meer komen.
En moge het een liefdevol gezin zijn,
vol liefde onder de leden en vol heiligheid
tot eer van God."
De discipelen wisselen een liefdeskus uit,
en kijken elkaar diep in de ogen.
Ze gaan het huis binnen, en lopen naar het terras,
omgeven door het blauw van honderden olijfbomen.
De groepen scheiden zich.
Jezus bij de mannen. De vrouwen apart rond de nieuwkomer.
Susanna keert terug, nadat ze met haar man naar de stad is geweest.
Johanna komt aan met de kinderen.
Met haar engelachtige gelaat verschijnt Annalia.
En Jaïrus, die zich onder de discipelen bevond, toen die naar Jezus renden,
keert terug met zijn dochter, die zich bij de groep vrouwen voegt,
dicht bij Maria, die haar streelt.
Vrede en liefde heersen in deze samenkomst van mensen.
Dan gaat de zon onder,
en verzamelt Jezus allen, voor Hij degenen verlof geeft
die naar huis of naar hun gastverblijven terugkeren,
nog in gebed en zegent hen.
Dan pas laat Hij hen gaan,
en blijft Hij achter bij degenen
die liever in het huis van Gethsemane blijven,
of de nacht onder de olijfbomen doorbrengen,
dan daar weg te gaan.
Zo blijven Maria, Maria van Alfeüs, Salome, Anastatica en Porfirea over, van de vrouwen.
En Jezus, Petrus, Andreas, Jakobus en Judas van Alfeüs, Jakobus en Johannes van Zebedeüs,
Simon de Zeloot, Matteüs en Margziam, van de mannen.'
Reacties
Een reactie posten