poëma van de god-mens

395.5 Maria Valtorta: 'De vrouw bekijkt Hem, terwijl ze kalmeert, en zegt met een pijnlijke glimlach: "U bent mooi en U bent goed. Wie bent U, o Rabbi? U hebt de fijngevoeligheid van mijn geliefde dochter, in het mij troosten..." "Ik ben Jezus van Nazareth!" "U?! U?!... Hier bij mij?... Waarom?..." "Omdat Ik u liefheb. Ik heb ook een moeder, en in elke moeder zie Ik Mijn eigen moeder, en in de tranen van moeders zie Ik die van Mijn eigen moeder..." "Hoezo? Huilt Uw moeder dan? Waarom? Is er alweer een zoon van haar gestorven?" "Nog niet... Ik ben haar eniggeboren zoon, en Ik leef nog. Maar ze huilt al, omdat ze weet dat Ik moet sterven." "O! O! Wat verdrietig! Om van tevoren te weten, dat een zoon moet sterven! Maar hoe weet ze dat?... U bent gezond. U bent sterk. U bent goed. Ik heb me vergist tot de dag dat ze stierf, en zij was zo ziek!... Hoe kan Uw moeder weten dat U moet sterven?" "Omdat Ik de Zoon des...

-Antiek Antiochië- 366.8 M. Valtorta: "'En nu ik met Jou over de geest heb gesproken, zal ik Je nieuws vertellen over mijn werk. Ik heb veel leerlingen, van alle rassen en streken. Om de een noch de ander te beledigen, heb ik de dagen verdeeld en wissel ik de ene dag met de heidenen af met de andere met de gelovigen, met groot profijt, gezien het gebrek aan pedagogen hier. Ik geef mijn inkomsten aan de armen, en trek hen zo tot de Heer. Ik laat me weer bij mijn oude naam noemen, niet omdat ik er zozeer van houd, maar uit voorzichtigheid. In de uren die aan de wereld toebehoren, ben ik Felix. In de uren die alleen aan Jezus toebehoren, ben ik Johannes, de 'Genade van God'... Ik heb Filippus uitgelegd dat mijn echte naam Felix was, en dat ik alleen Johannes werd genoemd als naam onder de medebroeders. En niemand kijkt hier van op, gezien het gemak waarmee wij van naam veranderen of een bijnaam gebruiken. Ik hoop hier veel werk te verzetten, om de weg te bereiden voor de...

-onbekend- -Novices in tuin (W. John Leech)- 366.4 Maria Valtorta: 'De Zeloot, na een tamelijk lange stilte, staat op het punt te spreken. Maar de apostelen en discipelen, die Margziam aan de voet van Gethsemane ontmoet hebben, komen naar hen toe gerend, en Simon blijft zwijgend, terwijl Jezus ieders groet beantwoordt, en daarna, samen met Petrus, naar de olijfgaard en het huis verderloopt. Petrus vertelt Hem dat ze al sinds zonsopgang op de uitkijk stonden, dat Elise nog steeds aan het lijden is in Johanna's huis, dat de Farizeeën de vorige avond gekomen zijn, dat... dat... dat... een hoop onsamenhangend nieuws, waarna uiteindelijk de vraag gesteld wordt: "En Lazarus?"... waarop Jezus uitvoerig antwoordt. Petrus, erg nieuwsgierig, kan het niet laten om te vragen: "En... niets, Heer? Geen... nieuws...?" "Jawel. Je zult het te zijner tijd horen. Waar is Margziam met de vrouw ? Al in het huis?" "O nee! De vrouw durfde niet verder te gaan. Ze zit...

-Carruca Dormitoria- 255.7 Maria Valtorta: '"Zie, Jezus is nu nabij!" zegt Maria. "Het is tijd om afscheid te nemen, dochters. Ik zegen jullie allemaal in de naam van de Heer. Ga in vrede, en breng vrede en vreugde aan Lazarus! Vaarwel, Magdalena ! Denk eraan dat jij je eerste blije tranen aan mijn borst hebt gehuild. Daarom ben ik je moeder, want een kind huilt z'n eerste kreet aan de borst van zijn moeder. Ik ben je moeder en zal dat altijd blijven. Wat je ook moeilijk vindt om te zeggen, zelfs tegen je liefste zussen, tegen je meest liefdevolle voedster... kom en vertel het tegen mij. Ik zal je altijd begrijpen. Ook wat je niet durft te zeggen tegen mijn Jezus, omdat je nog steeds doordrenkt bent van een menselijkheid die Hij niet wil in jou, kóm en vertel het tegen mij. Ik zal altijd medelijden met je hebben. En als je me ook over je overwinningen wilt vertellen, —maar ik geef er de voorkeur aan dat je die aan Hem geeft, als geurige bloemen, want Hij, niet ik...

168.2 Maria Valtorta: 'Maria kent haar niet... Ik wel. Het is de gesluierde van Aqua Speciosa . Ze staat op, terneergedrukt, trillend, schokkend door haar tranen, en weigert nog steeds naarbinnen te gaan, zeggende: "Ik ben een heiden, Mevrouw. Voor jullie Joden: vuiligheid, zelfs al was ik een heilige. Dubbele vuiligheid, want ik ben een prostituee." "Als je naar me toe komt, als je door mij mijn Zoon zoekt, dan kun je niets anders zijn dan een berouwvol hart. Dit huis verwelkomt hen wier naam Verdriet is." En ze trekt haar naar binnen, sluit de deur, zet de lamp terug op tafel, biedt haar een plaats aan en zegt: "Spreek!" Maar de gesluierde wil niet gaan zitten; een beetje gebogen, zet ze haar huilen voort. Maria staat voor haar, lieflijk en majestueus. Ze wacht, biddend dat het gehuil mag bedaren. Ik zie haar bidden met haar hele uiterlijk, ook al neemt niets in haar de vorm van een gebed aan. Noch haar handen, die het handje van de gesluierde vrouw...

CLVII DE NIEUWE MISSIE VAN VROUWEN (TOESPRAAK TOT DE DISCIPELEN IN NAZARETH) 157.1 Maria Valtorta: 'Jezus is nog steeds in Nazareth, in Zijn huis. Om precies te zijn: Hij bevindt zich in de voormalige timmerwerkplaats. Bij Hem zijn de twaalf apostelen, en daarenboven is er Maria, Maria , moeder van Jakobus en Judas, Salome, Susanna en, nieuwigheid, Martha . Een zeer bedroefde Martha, met duidelijke tekenen van tranen onder de ogen. Een gedesoriënteerde Martha, bang om zo alleen te zijn met andere mensen en bovenal zo dicht bij de Moeder van de Heer. Maria probeert ervoor te zorgen dat ze zich thuis voelt bij de anderen en het ongemakkelijke gevoel waar ze onder lijdt, weg te nemen. Maar haar liefkozingen lijken het hart van de arme Martha steeds meer te doen opzwellen. Blozen en tranen wisselen elkaar af, onder de sluier die over haar pijn en ongemak is gelegd. Johannes komt binnen, samen met Jakobus van Alfeüs. "Ze is er niet, Heer. Ze ging met haar man bij een vriendin loger...

156.5 Maria Valtorta: '"Goed. Maar wat wil je nu precies? Wat kan Ik voor je doen?" "Heer, ik zou graag... ik zou graag iets groots willen. En alleen U, de Gever van leven en gezondheid, kunt het mij geven, want ik denk dat U wat U kunt geven, ook weer kunt afnemen... Ik zou graag willen, dat U het leven dat U mij hebt gegeven tijdens het jaar van mijn gelofte, voordat het afloopt wegneemt..." "Maar waarom? Ben je God niet dankbaar voor je gezondheid?" "Zeer! Mateloos! Maar om één enkele reden: omdat ik, levend door Zijn Genade en door Uw Wonder, begrepen heb wat het beste is." "En dat is?..." "Dat is leven als engelen. Zoals Uw Moeder, mijn Heer... Zoals U leeft... Zoals Uw Johannes leeft... De drie lelies, de drie witte vlammen, de drie gelukzaligheden van de aarde, Heer. Ja! Want ik geloof dat het een zaligheid is om God te bezitten en dat God het bezit is van de reinen. Ik geloof dat de zuivere een hemel is met zijn God in ...

XCIII LES VOOR DE DISCIPELEN MET DE H. MAAGD MARIA IN DE TUIN VAN HET HUIS IN NAZARETH -TROOST VOOR JUDAS VAN ALFEÜS- 93.1 Maria Valtorta: 'Jezus gaat de tuin in, die helemaal weggespoeld lijkt te zijn door de storm van de vorige avond. En Hij ziet Zijn Moeder gebogen over een paar kleine plantjes. Hij begroet haar en gaat naar haar toe. Hoe zoet is hun kus! Jezus legt zijn linkerarm om haar schouders en trekt haar naar zich toe, kust haar op het voorhoofd, op de rand van haar haar, en dan buigt Hij zich voorover om door de Moeder op de wang gekust te worden. Maar wat het gebaar nog zoeter maakt, is de blik die de kus vergezelt. Die van Jezus is heel en al liefde, zelfs met alles wat majestueus en beschermend in Hem is; die van Maria een en al verering is, hoezeer het ook een en al liefde is. Als ze elkaar op deze manier kussen, lijkt het wel dat de oudste Jezus is en dat zij een jonge dochter is die de ochtendkus van haar vader krijgt, of van haar veel oudere broer.' 31 jan.19...

-zienertjes van Garabandal- 4.6 Jezus zegt: 'Je hebt [op 25 mei 1944 ] de voortdurende voortbrenging van zielen door God gezien. Bedenk nu wat de schoonheid moet zijn geweest van déze ziel naar wie de Vader verlangde, al vóórdat de tijd bestond. Van deze ziel... die de verrukkingen van de Drievuldigheid vormde, Drievuldigheid die brandde van verlangen om haar te versieren met al Haar Geschenken om haar tot Cadeau te maken voor Zichzelf. O Geheel Heilige, die God voor Zichzelf heeft geschapen en daarna voor het Heil van de mensen! Draagster van de Redder, de eerste redding was jij! Levend Paradijs, jij bent, met je glimlach, begonnen de aarde te heiligen. De ziel, geschapen om de ziel te zijn van de Moeder van God! -idem- Wanneer, uit een levendiger Hartslag van de Drie-Ene Liefde, deze vitale vonk ontstond, verheugden de engelen zich, omdat het Paradijs nog nooit een helderder licht had gezien. Als een  empyreïsch -roze bloemblaadje, een immaterieel en precieus bloemblaadje, dat ...