Bartholomeüs begreep scheiding verkeerd 1


-Bartholomeüs, "Waarlijk een Israëliet
in wie geen bedrog is"...
[Joh.1:47]-

CCCXXXII

DE PIJNLIJKE SCHEIDING VOOR BARTHOLOMEÜS

DIE SAMEN MET FILIPPUS HERENIGD WORDT MET DE MEESTER

332.1

Maria Valtorta:

'Jezus is met de zes in een kamer

waar zeer armzalige bedden op elkaar gestapeld staan. De resterende ruimte is nauwelijks groot genoeg om van de ene kant van de kamer naar de andere te lopen. Ze eten hun meer dan eenvoudige maaltijd zittend op bed, want er is geen tafel of stoel.

En op een gegeven moment gaat Johannes op de vensterbank zitten, op zoek naar de zon. Zo is hij de eerste die de verwachte Petrus, Simon, Filippus en Bartholomeüs naar het huis ziet komen. Hij roept hen en rent dan naar buiten, gevolgd door iedereen. Alleen Jezus blijft achter, die te midden van alle commotie opstaat en zich omdraait om naar de deur te kijken...

De nieuwkomers komen binnen. En je kunt je de uitbundigheid van Petrus makkelijk voorstellen, net zoals de diepe eerbied van Simon de Zeloot... Wat verrassend is, is de houding van Filippus en vooral van Bartholomeüs.


-“Ik zag u zitten onder de vijgenboom” [Joh.1:48]-


Die komen binnen, ik zou zeggen, bijna angstig, ademloos. En hoewel Jezus Zijn armen voor hen opent om de vredeskus die Hij Petrus en Simon al had gegeven met hen te delen, vallen zij op hun knieën en buigen hun hoofd tot op de grond, kussen Jezus' voeten en blijven daar... En Bartholomeüs' onderdrukte zuchten verraadt dat hij stilletjes aan Jezus' voeten huilt.

"Waarom die angst, Bartholomeüs? Wil je niet in de armen van de Meester komen? En jij, Filippus, waarom ben je zo bang? Als Ik niet wist dat jullie twee eerlijke mannen zijn, in wier harten geen kwaad kan wonen, zou Ik jullie van schuld verdenken. Maar dat is niet het geval. Kom hier dan! Ik heb zo verlangd naar jullie kus! En naar de heldere blik van jullie trouwe ogen!..."

"Wij ook, Heer..." zegt Bartholomeüs, terwijl hij zijn gezicht opheft en de tranen over zijn wangen stromen. "Wij verlangden alleen maar naar Jou, en vroegen ons af hoe wij Je zo hadden kunnen mishagen, dat wij het verdienden zo van Jou gescheiden te worden...

En het leek ons ​​onrechtvaardig... Maar nu weten we het... O, vergeving, Heer! Wij vragen Je om vergeving. Vooral ik, omdat Filippus omwille van mij van Jou gescheiden werd. En aan hem heb ik het al gevraagd. Ik, ik alleen ben schuldig, ik, de oude Israëliet, koppig in het vernieuwen van zichzelf, ik die Jou pijn heb gedaan..."


-Barthomoleüs zoals gezien door MV-


Jezus buigt zich voorover en tilt hem met kracht op, zoals Hij Filippus optilt, en omhelst hen beiden, zeggend: "Maar waarvan beschuldigen jullie jezelf? Jij hebt geen kwaad gedaan. Geen enkel kwaad! En Filippus ook niet. Jullie zijn Mijn geliefde apostelen, en vandaag ben Ik heel blij jullie weer bij Me te hebben, voor altijd herenigd..."

"Nee, nee..."


17 nov.1945

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Maria wil graag Elise terugzien, haar maatje in de tempel

Afbeelding
208.7 Maria Valtorta: 'De zonsondergang is net begonnen, wanneer Bethzur op de heuvel verschijnt, en bijna onmiddellijk, op de zijweg die ze genomen hebben om er te komen, stormen de kuddes van de herders én de herders zelf op hen af. Maar van zodra  Elia ziet dat Maria er ook is, steekt hij zijn armen in verbazing omhoog en blijft daar staan, omdat hij het zelf niet durft te geloven. "Vrede zij met je, Elia. Ik ben het, inderdaad. Het is jou beloofd, en in Jeruzalem konden we elkaar niet zien... Maar denk er niet meer aan, nu zullen we elkaar zien!" zegt Maria zacht. "O! Moeder, moeder!..." Elia weet niet wat te zeggen. Maar dan uiteindelijk wel: "Kijk, mijn Pesach vier ik nú. Het is hetzelfde, en zelfs beter!" "Inderdaad, Elia! We hebben goed verkocht, we kunnen een lammetje slachten. O! Wees onze gast aan onze arme tafel..." smeken Levi en Jozef . "Vanavond zijn we te moe. Morgen. Luister. Kennen jullie een zekere Elise , vrouw van ...
Meer lezen

Martha vertelt hoe haar zus heen en weer wordt geslingerd

Afbeelding
-Maria Magdalena belaagd (Frans Francken de Jonge)- 231.3 Maria Valtorta: '"Vertel Me wat ze doet!" "Wel"... Martha, enigszins gerustgesteld door Jezus' zekerheid, spreekt nu ordelijker. "Wel... sinds mijn komst, heeft Maria het huis en de tuin niet meer verlaten, ook niet om met haar boot het meer op te varen. En haar verzorgster vertelde me, dat ze daarvoor zelfs bijna nooit nog naar buiten ging. Deze verandering lijkt met Pasen te zijn begonnen. Maar vóór mijn komst, kwamen er wel nog steeds mensen bij haar op bezoek, en zij stuurde ze niet altijd weg. Soms gaf ze wel het bevel dat niemand erdoor mocht. En dat leek dan een bevel voor altijd. Maar dan sloég ze zelfs de bedienden, gegrepen door een onterechte woede, als ze, na de stemmen van bezoekers te hebben gehoord en naar de hal te zijn gerend, ontdekte dat ze al weg waren. Sinds mijn komst, heeft ze dat niet meer gedaan. Ze zei de eerste nacht tegen me, en daarom had ik zoveel hoop: 'Houd m...
Meer lezen

Maria Magdalena, serafijn nu, mag zalven en aanraken

Afbeelding
-Tenhemelopneming van Maria Magdalena (Giovanni Battista Gaulli)- 236.6-7 Maria Valtorta: 'Maar ik wijs jou op nog iets anders, tot jouw vreugde en de vreugde van velen. Ook in Bethanië herhaalde Maria het gebaar dat de dageraad van haar verlossing markeerde. Er zijn persoonlijke gebaren die herhaald worden, en die zowel de persoon als d'r stijl onthullen.  Onmiskenbare gebaren. Maar, omdat het correct was, was het gebaar in Bethanië minder terneergeslagen en eerder confidentieel in zijn eerbiedige aanbidding. Maria heeft een lange weg afgelegd sinds die dageraad van haar verlossing. Een lange weg. (Giovanni Lanfranco)- De liefde heeft haar als een snelle wind omhoog en vooruit getrokken.  De liefde heeft haar verbrand als een brandstapel,  het onreine vlees in haar vernietigd  en een gezuiverde geest in haar tot heer gemaakt. En Maria, ánders in haar herrezen waardigheid als vrouw,  net zo anders als in haar kleding, nu eenvoudig als die van mijn Moeder, in haa...
Meer lezen