grond gekocht (met achterlijke slavin erbij) - wat nu?
335.11
Maria Valtorta:
'Eleazar raakt Hem aan op Zijn arm:
"Meester, luister naar me! Ik heb een bijzondere zaak
die ik onder Uw aandacht wil brengen!
Ik heb onlangs een stuk grond gekocht van een armzalige man
die zichzelf te gronde heeft gericht voor een vrouw.
Hij verkocht het aan mij, maar zonder me te vertellen
dat er een oude dienstmeid in woont, zijn voedster,
die nu blind en achterlijk is.
De verkoper wil haar niet hebben.
Ik... ik wil haar niet hebben.
Maar om haar op straat te gooien...
Wat zou u doen, Meester?"
"Wat zou u doen, als u iemand anders advies moest geven?"
"Ik zou zeggen: 'Houd haar. Het is niet het brood dat je te gronde richt!'"
"En waarom zou u dat zeggen?"
"Nou!... omdat ik denk dat ik dat zou doen
en ook fijn zou vinden als het mij overkwam..."
"U bent heel dicht bij de rechtvaardigheid, Eleazar.
Doe zoals je zou adviseren, en de God van Jakob zal altijd met u zijn."
"Dank u wel, Meester."
-
De anderen mopperen onder elkaar.
"Waar klagen jullie over?" vraagt Jezus.
"Heb Ik geen gelijk gehad? En heeft deze man geen gelijk gehad?
Ismaël, bescherm uw gasten, u die altijd barmhartigheid hebt betoond!"
"Meester, U spreekt goed, maar... als we dat altijd zouden doen...
dan zouden we slachtoffer worden van anderen!"
"En het is beter, volgens u, dat anderen óns slachtoffer worden, nietwaar?"
"Dat zeg ik niet. Maar er zijn gevallen..."
"De Wet zegt dat we barmhartig moeten zijn..."
"Ja, voor je arme broer, voor de vreemdeling, de pelgrim, de weduwe en de wees.
Maar deze oude vrouw, die in Eleazars armen is gevallen, is noch zijn zus,
noch een pelgrim, een vreemdeling, een wees of een weduwe.
Zij betekent niets voor hem. Niet meer of minder...
dan een oud meubelstuk, niet van hem,
vergeten door de rechtmatige eigenaar
op het verkochte landgoed.
Daarom zou Eleazar haar zelfs zonder scrupules kunnen verjagen.
De schuld voor de dood van de oude vrouw zou immers niet bij hem liggen.
Maar bij haar rechtmatige eigenaar..."
"...die haar niet langer kan onderhouden, omdat hij zelf arm is,
en daarom ook van zijn verplichtingen ontheven is.
Dus, als de oude vrouw van honger sterft,
is het... de schuld van de oude vrouw.
Is dat niet zo?"
"Dat klopt, Meester.
Dat is het lot van allen die... niet langer nuttig zijn.
De zieken, de ouderen, de gehandicapten...
zij zijn veroordeeld tot armoede, tot bedelen.
En dood is het beste voor hen...
Zo is het al sinds het begin der tijden,
en zo zal het blijven..."'
Reacties
Een reactie posten