grootste zonde: wanhopen aan Gods barmhartigheid
340.3
Maria Valtorta:
"En... luister, Meester...
wat als iemand de leiding van de engelen terug wil?
Is berouw genoeg, of blijft het gif van de zonde bestaan,
zelfs nadat iemand berouw heeft getoond en vergeven is?...
Weet je? Iemand die zich bijvoorbeeld aan de wijn heeft overgegeven,
zelfs als hij zweert nooit meer dronken te worden en dat met een oprechte wil belooft,
voelt toch de drang om te drinken.
En hij lijdt..."
"Natuurlijk. Hij lijdt.
Daarom moet men nooit een slaaf worden van het kwaad.
Maar lijden is geen zonde. Het is verzoening.
Net zoals een berouwvolle dronkaard niet zondigt,
maar verdienste verwerft als hij heldhaftig de drang weerstaat,
en geen wijn meer drinkt,
zo verwerft ook iemand die gezondigd heeft,
en die berouw toont en elke drang weerstaat, verdienste,
en ontbreekt het hem niet aan bovennatuurlijke hulp bij deze weerstand.
Verleid worden is geen zonde. Sterker nog, het is een strijd, die tot overwinning leidt.
En geloof Mij, in God is er alleen maar verlangen om te vergeven
en om degenen te helpen die hebben gezondigd
maar zich vervolgens bekeren..."
Judas zwijgt even...
Dan pakt hij Jezus' hand, kust die en zegt,
terwijl hij zich over de gekuste hand buigt:
"Maar gisteravond ben ik te ver gegaan!
Ik heb Jou beledigd, Meester...
Ik heb gezegd dat ik Jou uiteindelijk zou haten...
Hoeveel godslasteringen heb ik wel niet uitgesproken!
Kunnen die mij ooit vergeven worden?"
"De grootste zonde is wanhopen aan de Goddelijke Barmhartigheid...
Judas, Ik heb het gezegd [269.8]: 'Elke zonde tegen de Mensenzoon zal vergeven worden.'
De Mensenzoon is gekomen om te vergeven, te redden, te genezen, naar de hemel te leiden.
Waarom wil jij de hemel verliezen? Judas! Judas! Kijk me aan!
Was je ziel in de Liefde die uit Mijn ogen stroomt..."
Reacties
Een reactie posten