Manaën schets leven aan hof, na onthoofding Johannes
348.3
Valtorta:
'Zo met elkaar sprekend, bereiken ze het huis en gaan naar binnen.
Nadat de heer des huizes en zijn vrouw de Meester hebben vereerd,
vervolgt Manaën zijn uiteenzetting:
"Inmiddels heeft de opwinding en de belangstelling voor U
alle plaatsen doordrongen, en de aandacht getrokken, zelfs van de meest onnozelen,
en van mensen die afgeleid worden door zaken die heel anders zijn dan dat wat U bent.
De berichten over wat U doet,
zijn zelfs doorgedrongen tot binnen de smerige muren van Machaerus,
of binnen de luxueuze toevluchtsoorden van Herodes, of het nu om het paleis van Tiberias gaat,
of de kastelen van Herodias, of het schitterende paleis van de Hasmoneeën bij de Sixtus.
Ze stromen als golven van licht en kracht over de barrières van duisternis en laagheid,
ze breken de hopen zonde af, gestort om te dienen als loopgraven en schuilplaatsen
voor de smerige liefdes van het hof en voor hun wrede misdaden.
Ze schieten als vuurpijlen, en schrijven woorden die veel ernstiger zijn
dan die van het feest van Belsazar op de losbandige muren
van de nissen en troonzalen en banketzalen.
Ze roepen Uw Naam, en Uw Macht,
Uw Natuur en Uw Missie!
En Herodes beeft van angst!
En Herodias kronkelt in haar bed,
vrezend dat U de wrekende Koning bent,
die haar haar rijkdom en immuniteit zal afnemen, zo niet haar leven,
en haar zal overleveren aan de genade van de menigte,
die wraak zal nemen voor haar vele misdaden.
Er heerst beven aan het hof.
En wel voor U.
Ze beven uit menselijke angst,
en uit bovenmenselijke angst.
-
Sinds het afgehakte hoofd van Johannes is gevallen,
lijkt het alsof een vuur de ingewanden van zijn moordenaars verteert.
Ze hebben niet langer hun vroegere - ellendige - vrede,
vrede van varkens verzadigd door losbandigheid,
die stilte vinden voor de verwijten van hun geweten,
in dronkenschap of geslachtsgemeenschap.
Er is niets meer over om hen te sussen...
Ze worden achtervolgd...
En ze haten elkaar na ieder liefdesuur, verzadigd van elkaar,
de een de ander de schuld gevend van de misdaad
die hen verontrust, die alle grenzen overschreed...
terwijl Salome, als bezeten door een demon, overmand wordt
door een erotiek die een molenslavin zou degraderen.
Het paleis stinkt erger dan een riool.
Herodes heeft me verschillende keren over U ondervraagd.
En elke keer antwoordde ik: "Voor mij is Hij de Messias,
de Koning van Israël, van de enige koninklijke lijn, die van David!
Hij is de Mensenzoon, zoals de profeten hebben gezegd.
Hij is het Woord van God,
Die die als de Christus, de Gezalfde van God,
het recht heeft om over alle levende wezens te regeren."
En Herodes werd bleek van angst, wanneer hij in U de Wreker herkende.
En hij verwierp de angst, de schreeuw van het geweten verscheurd door wroeging, zeggende...
— omdat de hovelingen, om hem te troosten, zeggen dat U Johannes bent, die ten onrechte dood gewaand wordt, en hem zo met nog meer afschuw vervullen... of Elia, of een andere profeet uit het verleden—
zeggende dus: "Nee, Hij kan niet Johannes zijn! Die heb ik laten onthoofden, en Herodias bewaart zijn hoofd veilig. En Hij kan ook niet een van de profeten zijn. Er is geen wedergeboorte als men dood is.
Maar Hij kan ook niet de Christus zijn. Wie zegt dat? Wie zegt dat Hij dat is? Wie durft mij te vertellen dat Hij de Koning is van het enige koninklijke geslacht?... Ik ben de Koning! Ik! En niemand anders.
De Messias werd gedood door Herodes de Grote! In een zee van bloed werd hij verdronken, zodra hij geboren was. Zijn keel werd doorgesneden als die van een lammetje... en hij was nog maar een paar maanden oud... Hoor je hoe hij huilt? Zijn geblaat klinkt altijd in mijn hoofd, samen met het gebrul van Johannes: 'Het is u niet geoorloofd!'…
Mij niet geoorloofd?!... O jawel. Álles is mij geoorloofd, want ik ben 'de koning'! Hier, wijn en vrouwen! Als Herodias mijn omhelzingen afwijst, laat Salome dansen om mijn zinnen te prikkelen, bang geworden door jouw angstaanjagende verhalen."
En hij bedrinkt zich, te midden van de mimespelers van het hof,
terwijl de waanzinnige in haar vertrekken haar godslasteringen uitschreeuwt naar de martelaar
en haar bedreigingen aan Uw adres,
en in haar Salome weet wat het betekent
om geboren te worden uit de zonde van twee wellustigen,
en te hebben ingestemd met een misdaad,
verkregen door haar lichaam te hebben overgegeven
aan de wellustige verlangens van een vuile man.
-
Maar daarna komt Herodes weer tot bezinning
en wil hij meer over U weten,
en zou hij U graag zien.
En daarom is hij voorstander van mijn bezoeken aan U,
in de hoop dat ik U naar hem toe zal brengen.
Iets wat ik nooit zal doen, om niet Uw heiligheid
naar een hol van smerige beesten te brengen.
En Herodias zou U graag hebben om U te slaan.
En dat schreeuwt ze uit, met haar stylus in haar handen...
En Salome zou U wel willen hebben, die U heeft gezien,
zonder dat U het wist, in Tiberias, de laatste Etamim,
en wat een dwaasheid van U...
Dat is het Paleis, Meester!
Maar ik blijf er, want zo waak ik over hun bedoelingen jegens U."
"Ik ben u dankbaar!
En de Allerhoogste zegent u daarvoor.
Ook dit is het dienen van de Eeuwige in Zijn beschikkingen."
"Dat dacht ik al.
En daarom ben ik gekomen."
"Manaën, Ik vraag u één ding, nu u gekomen bent.
Ga niet met Mij, maar met de vrouwen, naar Jeruzalem!
Ik ga met deze mannen hier, via een onbekende route,
en men zal Mij geen kwaad kunnen doen.
Maar zij zijn vrouwen en weerloos,
en degenen die hen vergezellen zijn zachtaardig
en getraind om hun wangen aan te bieden
aan hen die hen al geslagen hebben.
Uw aanwezigheid zal een veilige bescherming zijn.
Een offer, Ik begrijp het... Maar we zullen samen zijn in Judea.
Verwerp Me niet, vriend."
"Heer, al Uw verlangens zijn wet voor Uw dienaar.
Ik sta ter beschikking vanaf dit moment zolang U dat wil ten dienste
vanaf dit moment, zolang U dat wil."
"Dankuwel!
Ook deze gehoorzaamheid van u
zal in de hemel worden opgeschreven!"'
Reacties
Een reactie posten