poëma van de god-mens

427.8 Maria Valtorta: 'Ze lopen, ze lopen...  Bijna op de vlakte, zien ze een groep discipelen.  Daar zijn Isaak en Johannes van Efeze met zijn moeder,  en Abel van Bethlehem met zijn moeder, en anderen van wie ik de namen niet ken.  En voor de vrouwen wordt er een eenvoudige kar getrokken door een sterke muilezel.  En daar zijn Daniël en Benjamin, de herders, Jozef de veerman, en anderen! "Dat is de Voorzienigheid die ons helpt!" roept Jezus uit, en Hij beveelt hen te stoppen, terwijl Hij naar de discipelen gaat,  vooral naar de twee vrouwelijke. Hij neemt hen apart, samen met Isaak, en vertelt hun een deel van Aurea's verhaal:  "Wij hebben haar gered van een onreine meester...  Ik zou haar graag naar Nazareth brengen om haar te laten genezen,  want ze is ziek van angst en uitputting.  Maar ik heb geen vervoermiddel.  Waar waren jullie naartoe op weg?" "Naar Bethlehem in Galilea, naar Mirta 's huis.  Het is onmogelijk weersta...

418.7 Maria Valtorta: 'Nu klinkt er een groot koor van vogelzang in het gebladerte,  en het geblaat, de stemmen van kinderen en vrouwen,  het gebalk en gekraak van katrollen in de putten  geven aan dat het dorp ontwaakt is. In de tuin zelf worden de broden gebroken en de vis verdeeld,  en dan wordt de maaltijd genuttigd.  Onmiddellijk daarna,  gezegend door Jezus, verlaten de drie discipelen het huis  en haasten zich naar de rivier om zich te kunnen verschuilen  in het koele, schaduwrijke riet...  Ze zijn niet meer zichtbaar... "Laten we nu rusten tot de avond,  en dan zullen ook wij hen volgen," beveelt Jezus. En sommigen op bedden, anderen op een stapel netten die Ananias heeft geweven,  zeggende dat hij op deze manier niet lui is en zijn dagelijkse brood verdient,  gaan ze liggen, op zoek naar een goede, verkwikkende slaap. Ondertussen raapt Ananias de bezwete kleren bij elkaar,  gaat stilletjes naar buiten, sluit de de...

400.2 M. Valtorta: 'Maar het geluid van voetstappen op de harde aarde van het pad doet Matthias , enigszins nieuwsgierig, zijn hoofd naar buiten steken, en met een gil rent het kind naar buiten, zijn armen al open en omhoog, uitnodigend en vol verlangen naar een omhelzing. "Jezus is hier! Jezus is hier!" roept hij, rennend. En wanneer hij al in de armen van de Heer is, die hem kust, verschijnt Johanna tussen haar dienaren. "De Heer!" roept zij op haar beurt, en valt op haar knieën om Hem onmiddellijk eer te betuigen vanaf waar ze staat.  Ze buigt zich neer en staat dan op, haar gezicht getint van emotie,  met een karmozijnrode kleur als een brandend rozenblaadje.  En dan komt ze naar Jezus toe.  En ze buigt zich opnieuw neer om Zijn voeten te kussen. "Vrede zij met jou, Johanna. Wilde jij Mij? Ik ben gekomen!" "Ik wilde Jou... Ja, Heer..." Johanna wordt bleek en ernstig. Jezus merkt dit op. "Sta op, Johanna. Gaat het goed met Chusas?...

398.2 Maria Valtorta: 'De mensen dringen zich samen, ordelijk en stil,  in een kring om Hem heen. "Kinderen van God, inwoners van Hebron, luister! Opdat je niet verontrust en misleid zult worden door het oordeel over jullie Redder,  zoals je dat door over de zondares bent geworden, kom Ik tot jullie om je in het geloof te bevestigen en te versterken. Ik kom om jullie het viaticum van Mijn Woord te geven, opdat het in jullie zal blijven schijnen in het uur van de duisternis, en opdat Satan jullie niet de weg naar de hemel zal doen verliezen. Spoedig zullen de uren aanbreken dat jullie harten zullen zuchten bij de woorden van de psalm van Asaf , de profetische zanger, en zeggen: 'Waarom, o God, hebt Gij ons voor altijd verworpen? Waarom ontbrandt Uw toorn tegen de schapen die Gij hoedt?' [ Ps.74:1 ] En dan zul je werkelijk in staat zijn, als een recht van/tot bescherming, de inmiddels volbrachte verlossing aan te roepen en uit te roepen: "Dit is Uw volk en Gij he...

- Luigi Mangione (ontvangen donaties) - - Judas (zoals gezien door MV) - 395.9 M. Valtorta: "…En op de terugweg naar huis, na het vredige afscheid, dankt Maria van Simon haar Heer en vraagt: "Wanneer zult U terugkomen om meer goed te doen?" "Nooit meer, o mevrouw. Ik heb het de burgers al verteld. Maar Mijn hart zal altijd bij u zijn. Onthoud, onthoud altijd dat Ik van u hield en dat Ik van u houd. Onthoud, dat Ik weet dat u goed bent, en dat God u daarom liefheeft. Onthoud dit altijd. Zelfs in de moeilijkste tijden. Laat nooit de gedachte in u opkomen dat God u schuldig oordeelt. In Zijn ogen verschijnt uw ziel, en zal ze altijd verschijnen, getooid met de edelstenen van uw deugden en de parels van uw lijden. Maria van Simon, moeder van Judas, Ik wil u zegenen, Ik wil u omarmen en kussen, zodat uw moederlijke kus, oprecht en trouw, voor Mij alle andere pijnen mag vergoeden... en Mijn kus voor u alle pijnen mag vergoeden. Kom, moeder van Judas! En dank u, dank u voo...

395.4 Maria Valtorta: 'Een schemerige, koele gang, een paar deuren. Aan het eind ervan staat de laatste deur op een kier, en er weerklinken kreten... De vrouw loopt ernaartoe en gaat binnen, zeggende: "Mevrouw, er is een rabbi die met u wil spreken." "Waarom?... Om mij te vertellen dat ik vervloekt ben? Dat ik zelfs in het hiernamaals geen vrede zal hebben?" zegt de zieke vrouw, hijgend en angstig. "Nee. Om u te vertellen dat uw vrede volkomen zal zijn, als u dat wenst, en dat u gezegend zult worden met uw Johanna, voor altijd!" zegt Jezus, die in de deuropening verschijnt. De zieke vrouw, geel, opgezwollen, en hijgend op haar bed, ondersteund door vele kussens, kijkt Hem aan en zegt: "O! Wat voor woorden! Dat is de eerste keer, dat een rabbi me niet heeft uitgescholden... Wat een hoop!... Mijn Johanna... bij mij... in zaligheid... geen pijn meer... pijn veroorzaakt door een vervloekte man... niet tegengehouden door haar die hem gebaard heeft... e...

395.3 Maria Valtorta: 'Vlak voor het dorp slaan ze een pad in, en komen bij een laag huis, te midden van de velden. "Hier is het! O, mijn hart beeft nu ik hier ben! Zij wil me niet zien... ze zal me wegjagen... ze zal zich opwinden en haar arme hart zal nog meer lijden... Meester..." "Ja, Ik ga! Blijf hier tot Ik u roep. En bid om Me te helpen." En Jezus loopt alleen vooruit naar de wijd openstaande deur van het huis, waar Hij binnenkomt en dag zegt met Zijn vriendelijke groet. Een vrouw komt aanrennen: "Wat wilt U? Wie bent U?" "Ik ben gekomen om uw meesteres te helpen. Breng me naar haar toe." "Een dokter? Dat zal niet helpen! Er is geen hoop meer. Haar hart sterft." "Dan is er nog haar ziel die genezing nodig heeft! Ik ben de Rabbi." "Dan bent U helemaal niet nuttig. Ze is onrustig door de Eeuwige, en wil geen preken horen. Laat haar met rust!" "Precies omdat ze in deze toestand verkeert, ben Ik gekomen. ...

CCCXCIII IN HET LANDHUIS VAN MARIA VAN KERIOTH 393.1 Maria Valtorta: 'Ze komen aan bij Judas' landhuis op een koele, mooie ochtend. De appelbomen zijn bedekt met dauw, en het gras aan hun voeten is een bloemenkleed, waar bijen zoemen. De ramen van het huis staan ​​al wijd open. Zij die het runt, een  sterke vrouw die gezag met grote vriendelijkheid combineert, geeft bevelen aan de bedienden en boeren, en deelt zelf het voedsel uit, voordat ze ieder naar zijn werk stuurt. Vanuit de wijd openstaande deur van de grote keuken, is ze te zien, heen en weer lopend in haar donkere gewaad,, met de een en de ander pratend, de porties verdelend, naar behoefte van iedere arbeider. Een zwerm duiven, krijsend voor de deur, wacht op hun deel. Jezus komt glimlachend dichterbij, en is bijna bij de deur wanneer, met een zak graan in haar hand, Maria van Simon verschijnt en zegt: "En nu is het aan jullie, kleine duiven. Hier is jullie eerste maaltijd, ga dan vrolijk de zon in om de Heer te p...

-Israëlische soldaat vernielt kruisbeeld (april 2026)- 392.6 Maria Valtorta: 'Jezus loopt over een smal pad langs de muren, een pad zo breed als twee handpalmen, waaronder leegte, dood, ligt. De apostelen volgen Hem, en vermijden het in de angstaanjagende afgrond te kijken. Nu zijn ze weer bij de poort waardoor ze binnenkwamen. Jezus loopt de heuvel af, zonder te stoppen. De stadspoorten worden ook aan deze kant gesloten... Vele meters van de stad af stopt Hij dan toch, en legt Zijn hand op de schouder van Petrus, die, terwijl hij zijn zweet afveegt, zegt: "We zijn maar net op tijd ontsnapt! Vervloekte stad! En vervloekte vrouw! O, arme Ananias! Die is erger dan mijn schoonmoeder!... Wat een slang!" "Ja. Ze heeft het koude hart van een slang... Simon, zoon van Jona, wat zeg je nu? Ondanks alle verdedigingswerken... lijkt deze stad jou veilig?" "Neen, Heer! Ze heeft geen God in zich. Ik zeg dat ze hetzelfde lot zal ondergaan als Sodom en Gomorra!" ...

391.5 Maria Valtorta: 'Een smalle grotopening, bijna verborgen door vruchtbare struiken, die vlakbij een bron groeien, verschijnt achter een smal plateau, in het midden gespleten door een kloof waar de bron in stroomt. "Eliseo is daar al jaren... wachtend op de dood, of op genade van God..." zegt de oude man zachtjes, wijzend naar de grot. "Roep uw kind. Troost hem. Laat hem niet bang zijn, maar vertrouwen hebben." En Abraham roept luid: "Eliseo! Eliseo! Mijn zoon!" en hij herhaalt de kreet, bevend van angst voor de stilte die hem als enige antwoord geeft. "Is hij misschien dood?" zeggen sommigen. "Nee! Dood, nu, nee! Aan het eind van de kwelling! Zonder een greintje vreugde, nee! O! Mijn zoon!" kreunt de vader... "Huil niet. Roep nog eens!" "Eliseo! Eliseo! Waarom antwoord je niet op de..." "Vader! Mijn vader! Hoe komt het dat je, zo ongewoon, nu hier bent? Misschien is mijn moeder dood, en kom je daarom na...

-pistachebomen- 390.3 M. Valtorta: 'Eindelijk komen ze uit op een rechte straat, de enige rechte straat in deze stad, die niet gebouwd is zoals ze zelf gewild had, maar zoals de palmbomen of de machtige pistachebomen het gewild hebben, vast eeuwenoud, en gerespecteerd als notabelen door de burgers, die het aan hen verschuldigd zijn niet te sterven aan een zonnesteek. En kijk, aan het eind daarvan een plein, waar de stammen van talloze palmbomen als zuilen dienen. Het lijkt op een van die zuilenhallen van oude tempels en paleizen, bestaande uit een enorme ruimte gevuld met zuilen die op regelmatige afstanden geplaatst zijn om een ​​woud van stenen te vormen dat het plafond ondersteunt. Hier fungeren de palmbomen als zuilen en, zo dicht als ze zijn, vormen ze met hun kussende bladeren een smaragdgroen plafond boven het witte plein, in het midden waarvan een hoge, vierkante fontein staat gevuld met kristalhelder water, dat uit een kleine zuil in het midden van het bassin stroomt, en i...

388.5 M. Valtorta: '"Laten we ondertussen verdergaan naar dat kleine dorpje daar. Wie gaat erheen om brood te zoeken in naam van God? "Ik! Ik!"... Ze willen allemaal gaan. Maar Jezus houdt Judas van Keriot tegen. Als iedereen weg is, neemt Jezus hem bij de hand en spreekt hem van aangezicht tot aangezicht toe. Hij lijkt Zijn gedachten in Judas te willen prenten, hem zo te willen beïnvloeden dat hij geen andere gedachten meer kan hebben, dan die die Jezus wil. "Judas... Doe jezelf geen pijn! Doe jezelf geen pijn, Mijn Judas!  Voel je je niet al een tijdje rustiger en gelukkiger,  bevrijd van de octopussen van je slechtste zelf, dat menselijke zelf, dat zo makkelijk te manipuleren is door Satan en de wereld? Ja, dat doe je!  Welnu, bewaar je vrede, je welzijn. Doe jezelf geen pijn, Judas.  Ik zie jou. Je bent in zo'n goed moment! O! Als Ik je maar zo kon houden,  ten koste van al Mijn bloed,  je zo kon houden, zelfs het laatste bastion vernietigen  waar ...

385.8 M. Valtorta: '"Maar waar zijn Petrus en Judas van Keriot?" vraagt ​​Jezus. "Die zijn naar de nabijgelegen stad gegaan.  Ze zitten vol geld, en zijn aan het winkelen..." "Ja. Judas heeft een wonder verricht en viert feest!" merkt Simon Zeloot op, glimlachend. "Andreas ook, en hij heeft een schaap als souvenir.  Hij heeft een herdersbeen genezen en die heeft hem daarvoor beloond.  We zullen het aan de oude vader geven. Melk is goed voor ouderen..." zegt Johannes, terwijl hij de oude man, die gelukkig is, streelt. Ze keren terug naar het huis en bereiden wat eten... Ze staan ​​op het punt aan tafel te gaan zitten wanneer - beladen als ezels en gevolgd door een kar vol stromatten die als bedden dienen voor de armen van Palestina - de twee vermisten aankomen. "Vergeef me, Meester. Maar dit was nodig. Nu komt alles goed," zegt Petrus. En Judas: "Kijk goed! We hebben alleen het hoognodige meegenomen, schoon en eenvoudig, zoals J...

-Bezoek aan kluizenaar- 382.6 M. Valtorta: 'Het avondmaal moet hebben plaatsgevonden. Het is nacht.  Zware dauw valt, kletterend van de dakrand op de wijnbladeren.  Ongelooflijke sterren aan de hemel.  Een ontelbaar aantal sterren, verloren in je blik.  Het getjilp van krekels en nachtvogels,  en de stilte van het platteland. De apostelen zijn al gaan slapen. Maar Nike is opgestaan ​​en luistert naar de Meester.  Hij zit stijfjes op een stenen bank tegen het huis.  De vrouw staat voor Hem, in een houding van aandachtig respect. Jezus moet een al begonnen conversatie afmaken, zeggende: "Ja. Uw observatie klopt.  Maar Ik was er zeker van dat de boeteling, of liever de 'wedergeborene',  de hulp van de Heer niet zou ontberen. En terwijl we aten, en u vragen stelde terwijl u bediende, bedacht ik dat u die hulp was... U zei: 'Ik kan u alleen maar voor korte perioden volgen, omdat er op het huis en de nieuwe bedienden moet worden gepast.' En u had d...

-Tenhemelopneming Maria Magdalena (Ribera)- 370.16 Maria Valtorta: 'Maria van Lazarus, waarom huil jij, jij... die net nog zo vrolijk was? Waar zijn de tien bloempjes die je Mij wilde brengen?" "Ze slapen voldaan en netjes, Meester... En ik huil, omdat ik nooit meer de reinheid van maagden zal hebben, en mijn ziel altijd zal huilen, nooit voldaan zal zijn, omdat... omdat ik gezondigd heb..." "Mijn vergeving en jouw tranen maken jou reiner dan zij. Kom hier. Huil niet meer. Laat het huilen over aan wie zich ergens voor te schamen heeft. Sta op. Ga jouw bloempjes halen!..." "...Jullie ook, bruiden en maagden, ga. Ga en zeg tegen Gods gasten dat ze naar boven moeten komen. Ze moeten weggestuurd worden voor de poorten sluiten, want velen van hen zijn verspreid over het platteland." - Ze gaan gehoorzaam mee weg, alleen Jezus blijft achter op het terras, op Zijn plek, Maria en Matthias knuffelend. En Elise en Anastatica, die iets verderop elkaars hand v...

-Getty Villa- 370.4 Maria Valtorta: 'Ondertussen heeft Johanna het druk, maar knielt ze neer, in afwachting van de Meester. Hij draait zich om en ziet haar. "Vrede zij met jou, Johanna! Je hebt mij perfect gehoorzaamd!" "Jou gehoorzamen is mijn vreugde! Maar ik was niet de enige die Jou 'het hof' verschafte zoals Jij dat wilde. Chusas heeft mij op alle mogelijke manieren geholpen, en Martha en Maria ook. En Elise samen met hen. Sommigen stuurden hun dienaren eropuit, om te halen wat nodig was, en om mijn dienaren te helpen om de gasten te verzamelen, anderen hielpen de dienstmeisjes en de badmeesteressen om de 'geliefden', zoals Jij hen noemt, te reinigen. Nu zal ik, met Jouw toestemming, allen wat te eten geven, zodat ze niet uitgeput raken van het wachten op de tafels." "Ga je gang, ga je gang! Waar zijn de vrouwelijke discipelen?" "Op het bovenste terras, waar ik de tafels heb klaargezet. Heb ik dat goed bedacht?" "Ja,...

-jaarlijkse pelgrimage voor Pesach (Temple Institute)- 362.8 Maria Valtorta: '"Laten we dan terugkeren naar Jeruzalem! Jullie kunnen met een gerust hart terugreizen. Laten we gaan. Laat de vrouwen weer in de wagen stappen, en met hen Matteüs en iedereen die moe is. Wij zullen in Bethel rusten. Laten we gaan!" De vrouwen gehoorzamen. Matteüs en Bartholomeüs stappen met hen in. De anderen geven er de voorkeur aan de wagen te voet te volgen,  samen met Manaën, Isaak en Marjam. En Manaën vertelt hoe hij onderzoek deed om te ontdekken hoeveel waarheid er schuilde in de opschepperij van de Herodiaan, die een golf van verdriet had veroorzaakt in de stille bijeenkomst in Bethanië met Lazarus, "die hevig aan het lijden was"... zegt Manaën. "Is er al een vrouw in Bethanië gekomen?" "Nee, Heer. Maar we zijn er nu al drie dagen weg. Wie is zij?..." " Een leerlinge . Ik zal haar aan Elise geven, want ze is jong, alleen en arm." "Elise is in...

362.2 M. Valtorta: 'Johannes vraagt ​​Jezus, die ernstig met de Zeloot spreekt: "Meester, hoe komen wij er op tijd, heen en terug?" "Ik weet het niet. Ik vertrouw op God. Als we te laat komen, is het niet Mijn schuld." "Je hebt gelijk voorzichtig te zijn!" zegt de Zeloot. "O! Wat Mij betreft, zou Ik vooruit zijn gegaan. Want het is nog niet Mijn tijd. Dat voel Ik. Maar hoe zouden jullie het avontuur hebben volgehouden, jullie die al zo lang zo... moe zijn?" "Meester... Je hebt gelijk. Het lijkt wel alsof een demon zijn adem onder ons heeft geblazen. We zijn zo veranderd!" "De mens raakt vermoeid. Hij wil de dingen snel. En hij droomt van dwaze dingen. Wanneer hij beseft dat een droom anders is dan de werkelijkheid, raakt hij van streek, en, als hij niet van goede wil is, geeft hij het op. Hij herinnert zich niet dat de Almachtige, die in een oogwenk van de Chaos het Universum kon maken, dat deed in ordelijke fasen, verdeeld in ...

348.6 Maria Valtorta: 'Hoe snel komt Nazareth nu dichterbij! Na Kana, waar Susanna zich bij de andere vrouwen voegt, met de oogst van haar land in manden en vazen, en een hele wijnrank vol rode rozen, allemaal in knop, op het punt open te gaan, "om aan Maria aan te bieden..." zegt ze. "Ik ook, zie je?" zegt Johanna, terwijl ze een soort kist onthult, waarin rozen en rozen liggen... tussen vochtig mos. "De eerste en de allermooiste. Nog altijd niets vergeleken bij Haar, de liefste!" Ik zie dat elke vrouw proviand heeft meegebracht voor de Paasreis, en daarbij sommigen deze bloem, anderen weer die plant voor Maria's tuin. En Porfirea verontschuldigt zich, dat ze alleen een potje met kamfer heeft meegebracht, prachtig met zijn kleine, blauwgroene blaadjes, die hun geur al bij aanraking verspreiden. "Maria verlangde naar deze balsemplant..." zegt ze. Maar ze prijzen haar allen, voor de weelderige schoonheid van het jonge plantje. "O! I...

-L'Apparition (Gustave Moreau)- 348.3 Valtorta: 'Zo met elkaar sprekend, bereiken ze het huis en gaan naar binnen. Nadat de heer des huizes en zijn vrouw de Meester hebben vereerd, vervolgt Manaën zijn uiteenzetting: "Inmiddels heeft de opwinding en de belangstelling voor U alle plaatsen doordrongen, en de aandacht getrokken, zelfs van de meest onnozelen, en van mensen die afgeleid worden door zaken die heel anders zijn dan dat wat U bent. De berichten over wat U doet, zijn zelfs doorgedrongen tot binnen de smerige muren van Machaerus , of binnen de luxueuze toevluchtsoorden van Herodes, of het nu om het paleis van Tiberias gaat, of de kastelen van Herodias, of het schitterende paleis van de Hasmoneeën bij de Sixtus. Ze stromen als golven van licht en kracht over de barrières van duisternis en laagheid, ze breken de hopen zonde af, gestort om te dienen als loopgraven en schuilplaatsen voor de smerige liefdes van het hof en voor hun wrede misdaden. Ze schieten als vuurpi...