het is Gods Wil dat Lazarus lijdt
376.2
Maria Valtorta:
'"Jij bent precies op tijd gekomen om die kleine te redden!"
merkt Lazarus op, na het verhaal over het kasteel van Caesarea Philippi,
wijzend naar de baby, die zalig in de armen van zijn moeder slaapt.
En Lazarus voegt eraan toe: "Wat een prachtig kind!
Mevrouw, kunt u hem mij van dichtbij laten zien?"
Dorcas staat op
en toont zwijgend, maar triomfantelijk, haar pasgeborene
om hem door de zieke te laten bewonderen.
"Een prachtig kind! Werkelijk prachtig!
Moge de Heer hem beschermen,
en hem gezond en heilig laten opgroeien."
"En trouw aan zijn Redder.
Als dat niet zo was, zou ik hem nu meteen dood wensen.
Alles, behalve dat de geredde de Heer niet dankbaar zou zijn!"
zegt Dorcas vastberaden, terwijl ze terugkeert naar haar plaats.
"De Heer komt altijd op tijd om te redden,"
zegt Mirta, de moeder van Abel van Bethlehem.
"Mijn zoon was niet dichter bij de dood - en wat voor dood! -
dan het jongetje van Dorcas. Maar Hij kwam... en redde hem.
Wat een verschrikkelijk uur!..."
Mirta wordt nog steeds bleek bij de herinnering...
"Dan zul Jij ook op tijd voor mij komen, toch?
Om mij vrede te geven..." zegt Lazarus,
terwijl hij Jezus' hand streelt.
"Maar voel jij je niet al wat beter, mijn broer?" vraagt Martha.
"Sinds gisteren lijk je wat opgeluchter..."
"Ja. En ik ben zelf ook verbaasd.
Misschien, Jezus..."
"Nee, vriend.
Het is dat Ik Mijn vrede in jou uitstort.
Jouw ziel wordt ermee vervuld,
en dit verzacht het lijden in je ledematen.
Het is Gods Wil dat jij lijdt..."
"En sterft... Zeg het!
Wel... moge Zijn wil geschieden, zoals Jij leert.
Vanaf dit moment zal ik niet langer om genezing of verlichting vragen.
Ik heb zoveel van God ontvangen - en onwillekeurig kijkt hij naar Maria, zijn zus -
dat het terecht is dat ik die grote gave beantwoord met mijn onderwerping..."'
Reacties
Een reactie posten