hebben mijn offers (voor Judas) dan niets opgebracht? - vraagt Petrus


401.4

Maria Valtorta:

'Een stilte. Dan vraagt Petrus:

"Maar kun Je mij minstens vertellen waarom Judas plots zo geworden is?

Hij leek zo goed te worden! Hij was zo goed! Ik had gebeden en offers gebracht,

opdat het zou blijven duren... Want ik kan Jou niet in verdriet zien.

En Jij lijdt wanneer wij elkaar kwaad doen...


En sinds de Encenie weet ik, dat zelfs het offer van een lepel honing waarde heeft...

Een discipel, de kleinste, een arm kind, moest mij deze waarheid leren, Jouw domme apostel.

Maar ik heb het niet verwaarloosd. Want ik zag de vruchten ervan.

Want ook ik, dommerik, begreep iets door het licht van de Wijsheid

dat zich welwillend over mij boog, dat tot mij neerdaalde,

tot de ruwe visser, tot de zondige man.


Ik begreep dat we Jou niet alleen met woorden moeten liefhebben.

Maar door voor Jou zielen te redden, met ons offer. Om Jou vreugde te geven.

Om Je niet te zien zoals Je nu bent, zoals Je was in Sjevat [jan.-feb.].

Bleek en bedroefd dus, mijn Meester en Heer, die wij niet waardig zijn te hebben,

die Jou niet begrijpen, wij wormen voor Jou, Zoon van God,

wij modder voor Jou, Ster, wij duisternis voor Jou, Licht.

Maar het mocht niet baten! Helemaal niets! Het is waar.

Mijn armzalige offers... zo pover... zo slecht gedaan...

Wat voor nut hadden ze dan?  Het was hoogmoed van mij, 

om te geloven dat ze van enig nut konden zijn...

Vergeef me. Maar ik gaf Jou alles wat ik had.

Ik offerde mezelf op, om Jou alles te geven wat ik heb.

En ik geloofde dat ik een rechtvaardige was,

omdat ik Jou liefhad, o mijn God,

met heel mijn wezen, met heel mijn hart,

met heel mijn ziel, met al mijn kracht, 

zoals er gezegd wordt.


En nu begrijp ik dit ook, en ik zeg het ook,

zoals Johannes, onze engel, altijd zegt,

en ik smeek Jou (en hij knielt aan Jezus' voeten)

om Jouw liefde voor Je arme Simon te vergroten,

zodat mijn liefde voor Jou, o mijn God, mag toenemen."


En Petrus buigt zich voorover om Jezus' voeten te kussen en blijft daar staan. 

Bartholomeüs, die geluisterd, bewonderd en ingestemd heeft, volgt zijn voorbeeld.


"Sta op, vrienden. Mijn liefde groeit altijd in jullie, en zal altijd blijven groeien.

En wees gezegend voor het hart dat jullie hebben!"'


13 maart 1946

Reacties

Populaire posts van deze blog

Maria Magdalena, serafijn nu, mag zalven en aanraken

Martha vertelt hoe haar zus heen en weer wordt geslingerd

de geest - in íeder mens - snakt naar de hemel