Judas heeft moeite met armoedebeginsel


406.3

Maria Valtorta:

'Een harde klop op de deur.

De vrouw rent naar de deur om open te doen.

Het zijn de discipelen.


"Komen jullie!" zegt Jezus.

"Hebben jullie het geld aan de armen uitgedeeld?"


"Ja, Meester."

"Tot de laatste druppel?...

Bedenk dat wat ons gegeven wordt

niet voor onszelf is, maar voor de liefdadigheid.

Wij zijn arm en leven van de genade van anderen.

Ellendig de apostel die zijn missie misbruikt voor menselijke doeleinden!"


"En wat als je op een dag geen brood meer hebt,

en beschuldigd wordt van het overtreden van de Wet,

omdat je de mussen nadoet door aan korenaren te knabbelen?"


"Heb jij ooit iets tekort gehad, Judas?

Niets essentieels gehad sinds je bij Mij bent?

Heb je ooit op de weg geleden?"


"Nee, Meester."

"Toen Ik tegen jou zei: 'Kom!',

heb Ik jou toen gemak en rijkdom beloofd?

En heb Ik ooit in Mijn woorden tot hen die naar Mij luisteren gezegd

dat ik 'de Mijnen' voorzieningen zal schenken op aarde?"


"Nee, Meester."

"Dus, Judas?... Waarom ben je zo veranderd?

Weet jij niet, voel jij niet dat jouw ontevredenheid, jouw kilheid, Mij pijn doet?

Zie jij niet dat deze ontevredenheid zich verspreidt naar je broeders?

Waarom, Judas, vriend, jij, geroepen tot zo'n lot...

jij die met zoveel enthousiasme naar Mijn liefde en Mijn licht gekomen bent...

waarom wijs je Mij nu af?"


"Meester, ik wijs Jou niet af.

Ik ben degene die het meest om Jou geeft,

om Jouw belangen, om Jouw succes.

Ik zou Je graag overal zien zegevieren, geloof me!"


"Ik weet het. Menselijkerwijs gesproken, wil je dat.

Dat is al heel veel. Maar Ik wil dit niet, Judas, Mijn vriend...

Ik ben gekomen voor iets veel groters dan een menselijke triomf en een menselijk koninkrijk...

Ik ben niet gekomen om Mijn vrienden kruimels van een menselijke triomf te geven.

Maar om jullie een genereuze, kostbare, overvloedige beloning te geven, 

een beloning die geen beloning meer is, zo vol is ze: het is deelname

aan Mijn eeuwige Koninkrijk, het is eenheid in de rechten

van kinderen van God...

O Judas!

Waarom maakt dit sublieme erfgoed je niet opgetogen,

die verkregen wordt door verzaking,

maar die geen einde kent?"'


20 sept.1944

Reacties

Populaire posts van deze blog

Maria wil graag Elise terugzien, haar maatje in de tempel

Martha vertelt hoe haar zus heen en weer wordt geslingerd

Maria Magdalena, serafijn nu, mag zalven en aanraken