vrouwtje had rol als offerziel aanvaard - nu beloond
411.6
Maria Valtorta:
'"Vrede zij met u, moeder! Hier zijn onze korenaren!
Mijn metgezellen komen later met de hunne!"
"God zegene U, zoon.
Hoe hebt U er zoveel gevonden?
Het klopt dat ik niet veel kan zien.
Maar dit zijn echt twee schoven, grote... grote..."
De oude vrouw raakt ze aan, haar trillende hand streelt ze,
ze wil ze optillen... maar kan het niet.
"We zullen u helpen! Waar is uw huis?"
"Dat huis!" Ze wijst naar een klein huisje achter de velden.
"U bent alleen, hè?"
"Ja. Hoe weet U dat? En U, wie bent U?"
"Ik ben iemand die een moeder heeft."
"Is dat Uw broer?"
"Hij is Mijn vriend."
De vriend maakt, vanachter Jezus' rug, grote gebaren naar de oude vrouw.
Maar de oude vrouw, met troebele ogen, ziet ze niet.
Ze is temidden van al het andere te zeer gefocust op Jezus.
Haar oude moederhart wordt geraakt.
"U zweet, zoon. Kom hier onder deze boom zitten.
Ga zitten. Kijk eens hoe het zweet druipt!
Droog U af met mijn sluier.
Hij is versleten, maar schoon.
Neem hem, neem hem, mijn zoon!"
"Dankuwel, Moeder."
"Gezegend is zij die Uw moeder is, U goede.
Zeg mij Iw naam en die van haar.
Laat me die aan God vertellen,
zodat Hij jullie kan zegenen."
"Maria en Jezus."
"Maria en Jezus... Maria en Jezus... Wacht eens...
Ik heb ooit veel gehuild... De zoon van mijn zoon werd gedood,
omdat hij zijn mannetje verdedigde, en mijn zoon stierf van verdriet daarover...
en toen werd er gezegd dat de onschuldige gedood werd,
omdat ze op zoek waren naar iemand die Jezus heette...
Nu sta ik op de drempel van de dood,
en die naam keert terug..."
"Toen huilde u omwille van die Naam, moeder.
Moge die Naam u dit keer zegenen..."
"Bent U die Jezus... zeg het,
tegen een vrouw die stervende is, en die zonder te vloeken heeft geleefd,
omdat haar was verteld dat haar pijn er was om de Messias voor Israël te redden."
Johannes verdubbelt nog zijn gebaren.
Jezus zwijgt.
"O! Zeg het mij! Bent U het?
U die mij aan het eind van mijn leven zegent?
Spreek, in de naam van God!"
"Ik ben het."
"Aah!"
De oude vrouw werpt zich op de grond.
"Mijn Redder! Ik heb in afwachting geleefd
en hoopte niet U te zien. Zal ik Uw triomf zien?"
"Neen, moeder. Net zoals Mozes...
zult u sterven zonder die dag te kennen.
Maar Ik geef u van tevoren de Vrede van God.
Ik ben de Vrede. Ik ben de Weg. Ik ben het Leven.
U, moeder en grootmoeder van rechtvaardigen, zult Mij zien
in een andere, eeuwige triomf, en Ik zal de deuren voor u openen,
voor u en voor uw zoon, voor de zoon van uw zoon en voor diens zoon.
Heilig voor de Heer, dat mannetje, dat voor Mij gestorven is!
Huil niet, moeder!..."
"En ik heb U aangeraakt!!
En U hebt aren geplukt voor mij!
O! Hoe heb ik die eer verdiend?!"
"Door uw heilige berusting!"''
Reacties
Een reactie posten