Maria weet dat God haar in het lijden zal bijstaan
436.6
Maria Valtorta:
'"En jij blijft er zo kalm bij? Zo sereen? Nog altijd dezelfde als toen je hier als bruid toekwam, drieëndertig jaar geleden, en het lijkt wel gisteren dat ik me zoveel herinner... Maar hoe kun jij dat?... Ik... Ik zou gek worden... Ik zou... Ik weet niet wat ik zou doen... Ik... Maar nee! Het is onmogelijk voor een moeder om dit te weten en kalm te blijven!"
"Vóórdat ik moeder ben, ben ik een dochter en dienstmaagd van God...
Waar vind ik mijn rust? In het doen van Gods wil.
Waar komt mijn sereniteit vandaan? Uit het doen van die wil.
Als ik de wil van een mens zou moeten doen, zou ik misschien verontrust zijn,
want een mens, zelfs de meest wijze, kan altijd een verkeerde wil opleggen.
Maar Gods wil!
Als Hij mij wilde als de Moeder van Zijn Christus,
moet ik dan denken dat dit wreed is, en daardoor mijn sereniteit verliezen?
De gedachte aan wat de Verlossing zal zijn voor Hem, en ook voor mij, ja,
moet dat me verontrusten met de vraag hoe ik dat uur zal doorstaan?
O! Het zal verschrikkelijk zijn..."
En Maria schrikt onwillekeurig, als een plotselinge rilling,
en balt haar vuisten alsof ze wil voorkomen dat ze trillen, alsof ze vuriger wil bidden,
terwijl haar gezicht nog bleker wordt en haar dunne oogleden vol angst neervallen
boven haar lieve blauwe ogen.
Maar na een diepe zucht van angst, versterkt ze haar stem en besluit:
"Maar Hij, Hij die Zijn wil aan mij heeft opgelegd en die ik met vertrouwend liefde dien, zal mij de hulp geven die ik in dit uur nodig heb. Aan mij, en aan Hem...
Want de Vader kan geen wil geven die te sterk is voor de menselijke kracht... en Hij helpt... altijd... En Hij zal ons helpen, mijn Zoon... Hij zal ons helpen... Hij zal ons helpen... en alleen Hij, oneindig in middelen, kan ons helpen..."
"Ja, Moeder. Liefde zal ons helpen,
en in Liefde zullen wij elkaar helpen.
En in Liefde zullen wij verlossen..."
Jezus is naast Zijn Moeder gekomen en legt Zijn hand op haar schouder;
en zij heft haar gezicht op om Hem aan te kijken, haar mooie en gezonde Jezus,
bestemd om door marteling verminkt te worden, met duizend wonden gedood te worden,
en zegt: "In liefde en in pijn... Ja. En samen..."'
Reacties
Een reactie posten