geen recht om kinderen bij hun moeders weg te halen


454.2

Maria Valtorta:

'Verderop loopt Maria met haar schoonzuster, en ze lopen heen en weer met het jongetje, dat tussen hen in loopt, hand in hand met hen beiden, en dat het heerlijk vindt om over de rand van elke steen op de weg te springen, ongetwijfeld door de Romeinen aangelegd om een ​​gelijkmatige bestrating te hebben.

En hij lacht, en zegt telkens: "Kijk eens hoe goed ik ben? Kijk, kijk nog eens!"... Een spelletje dat, geloof ik, alle kinderen ter wereld wel eens gespeeld hebben, wanneer ze vastgehouden worden door mensen die van hen houden. En de twee heilige wezens, die zijn hand vasthouden, tonen grote belangstelling voor zijn spel en prijzen hem om zijn springkunsten.

Het arme jongetje is in die paar dagen van vredig en liefdevol leven weer helemaal opgebloeid. Zijn ogen stralen als die van gelukkige kinderen, en de zilverachtige lach in zijn mond maakt hem nog mooier, en vooral meer een kind, zonder die vroegtijdig droevige, ietwat mannelijke uitdrukking die hij had op de avond van zijn vertrek uit Kafarnaüm.


Maria van Alfeüs, die dit opmerkt,

en iets van Sara, de weduwe, gehoord heeft,

zegt tegen haar schoonzuster: "Dat zou net zo goed zijn! 

Als ik Jezus was, zou ik hem aan haar geven!"


"Ze hééft een moeder, Maria..."


"Moeder? Zeg dat nou niet! Een wolvin is meer moeder dan die ellendige vrouw!"


"Dat is waar. Maar zelfs als ze niet de plicht voelt tegenover haar zoon, 

heeft ze nog steeds het recht op haar zoon."


"Hm! Om hem te laten lijden zeker! Kijk eens hoe veel beter hij nu is!"


"Ik zie het. Maar...

Jezus heeft geen recht om kinderen bij hun moeders weg te halen,

zelfs niet om ze te geven aan wie van hen zou houden."


"En de mensen hebben ook geen recht om...

Genoeg. Ik weet dat..."


"O! Ik begrijp je... 

jij bedoelt: ook mensen zouden niet het recht mogen hebben

om jouw zoon van je af te pakken

en toch doen ze het...

Maar door deze, menselijk wrede daad,

brengen ze oneindig veel goeds teweeg.

Hier weet ik echter niet of het goed zou zijn voor die vrouw..."


"Maar voor de kleine, ja!"'


3 juli 1946

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Maria wil graag Elise terugzien, haar maatje in de tempel

Afbeelding
208.7 Maria Valtorta: 'De zonsondergang is net begonnen, wanneer Bethzur op de heuvel verschijnt, en bijna onmiddellijk, op de zijweg die ze genomen hebben om er te komen, stormen de kuddes van de herders én de herders zelf op hen af. Maar van zodra  Elia ziet dat Maria er ook is, steekt hij zijn armen in verbazing omhoog en blijft daar staan, omdat hij het zelf niet durft te geloven. "Vrede zij met je, Elia. Ik ben het, inderdaad. Het is jou beloofd, en in Jeruzalem konden we elkaar niet zien... Maar denk er niet meer aan, nu zullen we elkaar zien!" zegt Maria zacht. "O! Moeder, moeder!..." Elia weet niet wat te zeggen. Maar dan uiteindelijk wel: "Kijk, mijn Pesach vier ik nú. Het is hetzelfde, en zelfs beter!" "Inderdaad, Elia! We hebben goed verkocht, we kunnen een lammetje slachten. O! Wees onze gast aan onze arme tafel..." smeken Levi en Jozef . "Vanavond zijn we te moe. Morgen. Luister. Kennen jullie een zekere Elise , vrouw van ...
Meer lezen

Martha vertelt hoe haar zus heen en weer wordt geslingerd

Afbeelding
-Maria Magdalena belaagd (Frans Francken de Jonge)- 231.3 Maria Valtorta: '"Vertel Me wat ze doet!" "Wel"... Martha, enigszins gerustgesteld door Jezus' zekerheid, spreekt nu ordelijker. "Wel... sinds mijn komst, heeft Maria het huis en de tuin niet meer verlaten, ook niet om met haar boot het meer op te varen. En haar verzorgster vertelde me, dat ze daarvoor zelfs bijna nooit nog naar buiten ging. Deze verandering lijkt met Pasen te zijn begonnen. Maar vóór mijn komst, kwamen er wel nog steeds mensen bij haar op bezoek, en zij stuurde ze niet altijd weg. Soms gaf ze wel het bevel dat niemand erdoor mocht. En dat leek dan een bevel voor altijd. Maar dan sloég ze zelfs de bedienden, gegrepen door een onterechte woede, als ze, na de stemmen van bezoekers te hebben gehoord en naar de hal te zijn gerend, ontdekte dat ze al weg waren. Sinds mijn komst, heeft ze dat niet meer gedaan. Ze zei de eerste nacht tegen me, en daarom had ik zoveel hoop: 'Houd m...
Meer lezen

Maria Magdalena, serafijn nu, mag zalven en aanraken

Afbeelding
-Tenhemelopneming van Maria Magdalena (Giovanni Battista Gaulli)- 236.6-7 Maria Valtorta: 'Maar ik wijs jou op nog iets anders, tot jouw vreugde en de vreugde van velen. Ook in Bethanië herhaalde Maria het gebaar dat de dageraad van haar verlossing markeerde. Er zijn persoonlijke gebaren die herhaald worden, en die zowel de persoon als d'r stijl onthullen.  Onmiskenbare gebaren. Maar, omdat het correct was, was het gebaar in Bethanië minder terneergeslagen en eerder confidentieel in zijn eerbiedige aanbidding. Maria heeft een lange weg afgelegd sinds die dageraad van haar verlossing. Een lange weg. (Giovanni Lanfranco)- De liefde heeft haar als een snelle wind omhoog en vooruit getrokken.  De liefde heeft haar verbrand als een brandstapel,  het onreine vlees in haar vernietigd  en een gezuiverde geest in haar tot heer gemaakt. En Maria, ánders in haar herrezen waardigheid als vrouw,  net zo anders als in haar kleding, nu eenvoudig als die van mijn Moeder, in haa...
Meer lezen