Judas reageert woede af op kind Alfeüs
454.7
Maria Valtorta:
'Thomas' lach is donderend
en sleept de anderen mee in het lachen, als hij zegt:
"Arme Judas! Maar het is waar, dat kinderen niet van je houden!
Zo nu en dan oordeelt een van hen over jou, en altijd zo slecht!..."
Judas is zo weinig bij zinnen dat hij zijn woede toont, een onrechtvaardige woede,
die buiten proportie is tot de oorzaak en het object dat haar heeft opwekt,
en die hij uit door het kind ruw van Jezus' knieën te rukken
en weer terug te gooien, terwijl hij schreeuwt:
"Dit gebeurt er wanneer serieuze zaken
worden uitgebeeld in pantomime!
Het is noch fatsoenlijk, noch nuttig
om een aanhangsel mee te dragen
van vrouwen en bastaarden..."
"Da's onjuist. Jij kende zijn vader ook.
Hij was een wettige en rechtvaardige echtgenoot!"
merkt Bartholomeüs streng op.
"Nou? Is die daar dan niet een zwerver, een toekomstige dief?
Zorgt hij niet voor nare roddels achter onze rug?
Ze dachten dat hij de zoon van Jouw moeder was...
En waar is de man van Je moeder dan,
om een zoon van die leeftijd te rechtvaardigen?
Of denken ze dat een van ons, en..."
"Genoeg! Jij spreekt de taal van de wereld.
Maar de wereld spreekt in de modder, tegen kikkers,
tegen slangen, tegen hagedissen, tegen al die smerige beesten..."'
Reacties
Een reactie posten